Ένας μόλις εικοσιτετράχρονος συριοβραζιλιανικοελληνικής καταγωγής, γεννημένος στην Βραζιλία αλλά έχοντας μεγαλώσει στην Ελλάδα, ο οποίος έπιασε την κιθάρα σε ακόμα νεαρότερη ηλικία και από τότε δεν την άφησε ποτέ...Ενας μουσικός που πέρασε ατελείωτες ώρες στο δωμάτιο του, όχι μόνον ακούγοντας άλλους προγενέστερους και μαθαίνοντας την τέχνη του αλλά και γράφοντας από νωρίς και ηχογραφώντας μόνος του τα τραγούδια του, αρχικά σε ακουστικές folk rock φόρμες τις οποίες εξακολουθεί να αγαπά περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ιδίωμα...Όταν όμως ο Jef Maarawi αισθάνθηκε έτοιμος να αποκαλύψει και να μοιραστεί με το κοινό την δουλειά του με δύο EPs (το '08 και το ‘11 ) ένιωσε και την ανάγκη να μην το κάνει πια μόνος του αλλά ως μέρος ενός συνόλου, μίας μπάντας δηλαδή. Το αποτέλεσμα ήταν με την σύμπραξη του κιθαρίστα Βασίλη Βλαχάκου, του μπασίστα Ντέννη Μόρφη και του ντράμερ Κώστα Ζάμπου να σχηματιστούν οι Egg Hell που έδωσαν στα λεπταίσθητα τραγούδια του έναν πιο πλούσιο, ηλεκτρικό και τελικά ψυχεδελικό ήχο ο οποίος με την προσθήκη του Κώστα Ekelon απέκτησε και το τελευταίο στοιχείο του, την έντονη παρουσία των ηλεκτρονικών. Ο πρώτος καθοριστικός σταθμός αυτής της απολαυστικά ανοιχτής διαδρομής που εξακολουθεί να χαράσσεται ήρθε στις αρχές της χρονιάς με την κυκλοφορία από την γνωστή ανεξάρτητη εταιρεία Inner Ear του ντεμπούτου album τους «Once Part Οf A Whole Ship», ενός δίσκου που ξαφνιάζει με την ήδη έκδηλη ωριμότητα του, καταφέρνει παρά τον απροκάλυπτα «ρετρό» ήχο και αισθητική του να ηχεί απόλυτα σύγχρονος, αιφνιδιάζει με το ανήσυχο πνεύμα του και αποπνέει κατεκτημένο, βιωματικό λυρισμό και γνήσια ομορφιά. Πάνω απ' όλα όμως το «Once Part Οf A Whole Ship» είναι ένα ηχογράφημα που αποδεικνύει ότι στον σημερινό κυριολεκτικά, επί της ουσίας αλλά και εξ ανάγκης πλέον πολυπολιτισμικό κόσμο μας κάποιες; φορές είναι οι δουλειές φύσει και θέσει μεταναστών και μετοίκων δημιουργών εκείνες που όχι μόνο ξεχωρίζουν μα και τιμούν και εκπροσωπούν, εντός και εκτός συνόρων, την χώρα μας πολύ περισσότερο από αρκετών γηγενών Ελλήνων! Ένα δίδαγμα με πολλά επίπεδα και προς ακόμα περισσότερες κατευθύνσεις...
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
Απλά γεννήθηκες στην Βραζιλία από Έλληνες γονείς ή κατάγεσαι εξολοκλήρου από αυτή την χώρα;
Η μητέρα μου είναι Ελληνοβραζιλιάνα και ο πατέρας μου από την Συρία.
Και πώς βρέθηκες στην Ελλάδα και στην Αθήνα; Και γιατί επέλεξες την χώρα μας από όλα τα μέρη του κόσμου για να ζήσεις αφού εγκατέλειψες εκείνη στην οποία γεννήθηκες;
Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα άλλη επιλογή! Οι γονείς μου μετακόμισαν στην Ελλάδα όταν ήμουν ακόμα μωρό και έτσι πέρασα μεγάλο μέρος της ζωής μεταξύ Ελλάδας και Βραζιλίας.
Αν το όνομα σου δεν είναι το αληθινό τι σημαίνει αυτό το ψευδώνυμο και γιατί το διάλεξες;
Το όνομα μου στα βραζιλιάνικα είναι Josef. Όταν ήμουν περίπου δέκα τριών ετών ένας κολλητός μου άρχισε να με φωνάζει για πλάκα Jef και από τότε μου έμεινε.
Θεωρείς παράδοξο ότι στην μουσική σου δεν υπάρχει επιρροή από την βραζιλιάνικη (και ακόμα περισσότερο φυσικά από την ελληνική!) ή είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό για εσένα;
Αν και όντως δεν υπάρχουν επιρροές από την ελληνική μουσική στον δίσκο αντίθετα η βραζιλιάνικη είναι από τις κυριότερες μου και αυτό είναι κάτι που προσπαθήσαμε να αποδώσουμε, είτε ρυθμικά είτε στιχουργικά, στα συγκεκριμένα τραγούδια. Το πόσο εμφανές βέβαια είναι αυτό είναι άλλη υπόθεση....
Τι ακριβώς σημαίνει το όνομα του γκρουπ; Απεχθάνεσαι στ' αλήθεια τόσο πολύ τα αυγά ώστε να τα θεωρείς...κόλαση;
Το όνομα δεν σημαίνει τίποτα. Το διάλεξα μικρός και βιαστικά και ο λόγος που δεν το άλλαξα είναι επειδή πλέον συμβολίζει αυτό που κάνουμε, περισσότερο βέβαια ηχητικά παρά νοηματικά.
Πέραν από την folk rock σκηνή ποια άλλα ιδιώματα επέδρασαν επάνω σου καθοριστικά; Υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα ονόματα που να επηρέασαν δραστικά την διαμόρφωση του ύφους σου;
Υπάρχουν πολλές επιρροές μέσα στον δίσκο, από αυτές που μοιραζόμαστε ως μπάντα ως εκείνες που μας κάνουν να...τσακωνόμαστε στο στούντιο αλλά όλες, μεμονωμένες και ως σύνολο, είχαν ως αποτέλεσμα την όποια ποικιλία διακρίνει τα κομμάτια. Προσωπικά είμαι φοβερά επηρεασμένος από τον Chico Buarque, τον Will Oldham και τους Radiohead.
Και πώς και γιατί προέκυψε το ηλεκτρονικό στοιχείο το οποίο κάποιες στιγμές προβάλλει κάτι περισσότερο και από έντονα;
Πάντα ήθελα να βάλω ηλεκτρονικά στοιχεία στη μουσική μου και ο λόγος που δεν το έκανα μέχρι τώρα είναι επειδή δεν είχα τις ικανότητες να το κάνω. Όταν γίναμε αληθινή μπάντα και ο ΄Εκελον προστέθηκε σε αυτήν κατάφερε όχι μόνο να αποδώσει στην εντέλεια τις ενορχηστρωτικές μου προτάσεις αλλά και να βάλει το δικό του στοιχείο σε ολόκληρο τον δίσκο.
Σε ορισμένες περιπτώσεις η μουσική σου μου θύμισε τους πρώιμους Pink Floyd, σε ξενίζει αυτή η διαπίστωση μου;
Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό σου το σχόλιο αν και έχω ακούσει ελάχιστα Pink Floyd. Θα είναι ίσως η επιρροή της...επιρροής!
Τα δύο EPs που προηγήθηκαν λειτούργησαν ως προετοιμασία του υλικού του album ή επί της ουσίας δεν έχουν καμία σχέση με αυτό;
Ναι, λειτούργησαν κάπως σαν προετοιμασία του album αλλά από την αρχή η επιθυμία μου ήταν να γίνει κάτι σαν το «Once Part Οf A Whole Ship» και με τον τρόπο ακριβώς που έγινε. Ήθελα να γίνει μια καλύτερη παραγωγή, κάτι που δεν μπορούσα να κάνω μόνος μου στο σπίτι μου και προπαντός ήθελα να μπω στην φιλοσοφία της λειτουργίας μιας μπάντας, μια διαδικασία στην οποία δεν βιάστηκα ποτέ να βρεθώ και ήρθε μόνη της, όταν έπρεπε και όπως ήθελε να έρθει.
Σου αρέσει να αιφνιδιάζεις τον ακροατή ανατρέποντας συχνά την αναμενόμενη εξέλιξη ενός τραγουδιού σου, τόσο θεματικά όσο και ακόμα περισσότερο ενορχηστρωτικά ή κάνω λάθος;
Τα περισσότερα τραγούδια του δίσκου έχουν γραφτεί πάνω στους στίχους. Τα κρεσέντα και οι απότομες αλλαγές ξεκίνησαν περισσότερο ως αντιγραφή της μουσικής που ακούω και θαυμάζω και εξελίχθηκαν ως μια εσκεμμένη μανιέρα που ταιριάζει με τον τίτλο μα και με το semi-concept του δίσκου μας.
Οι άλλοι τέσσερις μουσικοί αποτελούν απλά την συνοδευτική μπάντα σου ή συνεισέφεραν ουσιαστικά στο τελικό αποτέλεσμα; Και πόσο σημαντική ήταν η συμβολή του παραγωγού σας;
Όλα έγιναν αρκετά γρήγορα, αν όχι με ταχύτητα σίγουρα χωρίς πολλή σκέψη. Καθένας από τα παιδιά έφερε στο τραπέζι το δικό του στοιχείο και ο δίσκος έγινε με τον τρόπο που έγινε επειδή ακριβώς ακούσαμε ο ένας τον άλλον, άλλοτε με αρκετή και άλλοτε με λιγότερη υπομονή. Η δουλειά του Εκελον ήταν μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις που με ανέμεναν κατά την διάρκεια της παραγωγής, σεβάστηκε τις ενορχηστρωτικές προτάσεις του συνόλου της μπάντας και δεν άφησε τον ρόλο του παραγωγού να τον απομακρύνει από εκείνον που έχει ως μουσικός στο συγκρότημα.
Ο τίτλος του δίσκου είναι τουλάχιστον μυστηριακός, τι ήταν «κάποτε τμήμα ενός ολόκληρου καραβιού» και ποιο ακριβώς είναι αυτό το πλοίο; Και πώς συνδέεται ο γενικός τίτλος με εκείνους των – όχι συμπτωματικά πιστεύω – πρώτου και τελευταίου τραγουδιού, «Ποτέ δεν ταξίδεψα με πλοίο» και «Άχρηστος καπετάνιος»;
Ο τίτλος του δίσκου μιλάει για μια σχεδία, πιο συγκεκριμένα την ιδέα του να φτιάξεις μια σχεδία από τα συντρίμμια ενός καραβιού, να προσπαθήσεις να σώσεις οτιδήποτε έχει απομείνει και να ελπίζεις ότι αυτή η τόσο δυσχερής κατάσταση κάποτε θα τελειώσει, ότι κάποιος θα βρεθεί για να σε διασώσει. Είναι σίγουρα ένας ρομαντικός από θεματολογικής πλευράς δίσκος αλλά αυτό που είχα περισσότερη ανάγκη ήταν να εντάξω το στοιχείο του ανθρώπινου λάθους μέσα σε όλον αυτόν τον λυρισμό ο οποίος συνοδεύει την αναζήτηση της ελπίδας. Αυτού του είδους οι ιστορίες με συγκινούν περισσότερο...
Τελικά βλέπεις την ζωή αισιόδοξα, απαισιόδοξα ή βρίσκεσαι κάπου ανάμεσα; Και ποιο ρόλο παίζει το χιούμορ σε αυτή την θεώρηση σου, της απλής διαφυγής, λυτρωτικό ή μήπως και «εξαγνιστικό»;
Το χιούμορ συνοδεύει έντονα ακόμα και τις πιο τραγικές στιγμές και αυτό είναι το κύριο νόημα πίσω από τον δίσκο. Θυμάμαι πως αυτή η σκέψη προέκυψε σε μια περίοδο όπου όλα φαίνονταν τεράστια, απειλητικά και τρομακτικά και αυτός ο φόβος που είχα εκείνη την περίοδο, του να μην ξέρω τι ακριβώς θα έρθει με μια πολύ μεγάλη αλλαγή ή με μια παρορμητική απόφαση, μου έδωσε τις πρώτες ιδέες για το concept του «Once Part Of A Whole Ship»
Μπορείς να κάνεις μια πρόβλεψη για το πού θα κατευθυνθεί και πώς θα εξελιχθεί η μουσική σου στο μέλλον, αν βέβαια συνειδητοποιείς ότι συμβαίνει αυτό;
Έχουμε ήδη ετοιμάσει αρκετά καινούργια τραγούδια για τον επόμενο δίσκο τα οποία δουλεύουμε με έναν πιο συλλογικό τρόπο, δίνοντας βάση περισσότερο στην ενορχήστρωση και αποχωρώντας από την singer/songwriter αισθητική των περισσότερων τραγουδιών του ντεμπούτου μας.
Και τα προσεχή σχέδια σας;
Αρχικά θα κάνουμε μία εμφάνιση στο 5/25 live του ραδιοσταθμού Εν Λευκώ στις 20 Φεβρουαρίου ενώ μία εβδομάδα μετά, την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου, θα συμμετέχουμε μαζί με άλλα δέκα έξι συγκροτήματα στο «Fresh Music #1» στο – «σχεδόν» εγκαταλειμμένο - ξενοδοχείο «Πίνδαρος» της οδού Αθηνάς όπου θα παίξουμε ένα διαφορετικό, unplugged σετ και τέλος την επομένη, Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, θα γίνει η επίσημη παρουσίαση του «Once Part Of A Whole Ship» στο «6 D.O.G.S».
Πριν ακόμα τελειώσει ο μήνας δηλαδή έχετε δύο ευκαιρίες για να ανεβείτε στην «σχεδία» των Egg Hell για ένα ζωντανό ταξίδι με αυτήν που προβλέπεται το λιγότερο πολύ ενδιαφέρον, αν όχι συναρπαστικό....
