"Και ταξίδεψα και ρισκάρισα και απέτυχα και άφησα πανεπιστήμιο και ήμουνα ασυνεπής. Και ερωτεύτηκα πάρα πολύ και επανειλημμένα και μέχρι θανάτου. Ήμουνα ένα κακό παιδί που έκανε τρέλες" έλεγε η Ιωάννα Χατζηνικολή. Και έκανε πολλά παρά πάνω, κυρίως όμως μας σύστησε υπέροχα βιβλία, μετέφρασε έξοχα η ίδια και παρέμεινε μέχρι το τέλος μία από τις λίγες εκδότριες που πρότεινε στους αναγνώστες εξαιρετικές πένες. "Χειροποίητος" ο εκδοτικός της οίκος, έφερε το όνομά της, η ίδια διάβαζε τα βιβλία που εξέδιδε, αρκετά τα μετέφραζε κιόλας. Έως το τέλος, που ήρθε την περασμένη Παρασκευή και τη βρήκε στα 83 της χρόνια, για να ολοκληρώσει έναν βίο γεμάτο, εκλεπτυσμένο, ευγενικό, εγγράμματο. Κηδεύτηκε χθες το μεσημέρι από το Τρίτο Νεκροταφείο της Νίκαιας.
Εκδότρια και μεταφράστρια, πνεύμα ανήσυχο, η Ιωάννα Χατζηνικολή μάς σύστησε μέσα από τον ομώνυμο εκδοτικό της οίκο κορυφαίους συγγραφείς. Πολ Ελυάρ, Τζέιμς Τζόις, Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, την οποία μετέφρασε, και με την οποία συνδέθηκε φιλικά, όπως επίσης και με τον Αυστραλό Μπρους Τσάτουιν, Ντόν Ντελίλο, Φίλιπ Ροθ, Τόμας Πίντσον. Η ίδια ως μεταφράστρια δεν περιορίστηκε στο έργο της Γιουρσενάρ, της οποίας μετέφρασε, ανάμεσα σε άλλα, τα "Αδριανού Απομνημονεύματα", "Το χρυσό ψάρι", τη "Σμίλη του χρόνου", τις "Ευλαβικές αναμνήσεις", την "Άβυσσο" κ.ά., επεκτάθηκε σε ένα ευρύ φάσμα συγγραφέων από τον Ζακ Λακαριέρ με το "Ελληνικό καλοκαίρι" του και το "Ερωτικό λεξικό της Ελλάδας" μέχρι την "Ανάβαση της νύχτας" του Μεσέλ Ντεόν, τους "Υπνοβάτες", τις "Ρίζες της σύμπτωσης", το "Ένα φάντασμα στη μηχανή" του Άρθουρ Κέστλερ και τη "Μαίριλιν" του Νόρμαν Μέιλερ.
Η Ιωάννα Χατζηνικολή γεννήθηκε το 1930 στην Αθήνα. Παιδί της Κατοχής, εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και μετά τον πόλεμο ξεκίνησε τις σπουδές της στη Νομική, αλλά δεν τις τελείωσε ποτέ. Εργάστηκε για λίγο στην Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά, πνεύμα ανήσυχο όπως ήταν, δεν μπόρεσε να αντέξει για πολύ το "κοστούμι" του δημοσίου υπαλλήλου. Αγαπούσε πολύ τα ταξίδια, ταξίδεψε πολύ στο εξωτερικό και κάποια στιγμή αφοσιώθηκε σ' αυτό που ονειρευόταν πάντα, στο βιβλίο. Έχοντας ζήσει σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, επηρεάστηκε από τη γαλλική λογοτεχνία, την οποία γνώρισε από την πλούσια βιβλιοθήκη του πατέρα της, και το 1973 έβαλε πλώρη για το δικό της εκδοτικό. Οι εκδόσεις "Χατζηνικολή" εξέδωσαν καλή λογοτεχνία, προσεγμένες, καλομεταφρασμένες εκδόσεις, ποιοτικές σειρές δοκιμίων. Είχαν το στίγμα και το στιλ της εκδότριάς τους. Μιας γυναίκας που αυτό που έλεγε, ότι δηλαδή, "η δουλειά δεν είναι δουλεία, είναι ελευθερία", το εφάρμοσε στον χώρο του βιβλίου.
