Μολονότι το «δυνατό χαρτί» του Φεστιβάλ Αθηνών αυτήν την εβδομάδα είναι η πεντάωρη εκδοχή της Ιλιάδας από τον Στάθη Λιβαθινό, που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον του κοινού, στον ίδιο χώρο, της Πειραιώς 260, την εβδομάδα αυτή επιχειρείται η γνωριμία του κοινού με τρεις σημαντικές γυναικείες παρουσίες στην ελληνική χορευτική σκηνή.
Η αρχή γίνεται την Παρασκευή και το Σάββατο με τη Λία Χαράκη, μία σημαντική Κυπρία χορογράφο και χορεύτρια, με αξιοσημείωτη παρουσία στις διεθνείς σκηνές, η οποία θα παρουσιάσει τις χορογραφίες της The Shape of Necessity και Tune In. Ένα ντουέτο (Χριστίνα Πατσαλή, Πέτρος Κονναρής) όπου δύο γυμνά σώματα γίνονται τα όργανα που ερμηνεύουν ένα ορχηστικό ταξίδι στην απλότητα, στα σεξουαλικά στερεότυπα και στον αισθησιασμό, το πρώτο. Ένα σόλο, σε ένα μινιμαλιστικό περιβάλλον, με έναν επαναλαμβανόμενο ήχο που σταδιακά επιταχύνεται, αποκτά ρυθμό και ένταση, όπου η χορογράφος παρασύρεται στη βύθιση προς στον εαυτό της, σ' ένα ταξίδι που την ξεπερνά και τη συντονίζει με το σύμπαν, το δεύτερο.
Στις 10-11/6 η Κατερίνα Παπαγεωργίου, μία Ελληνίδα με σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, παρουσιάζεται για τρίτη φορά στο Φεστιβάλ Αθηνών με το Oh! Deep sea - Corpus III, τρίτο μέρος μιας τετραλογίας που βασίζεται στην Οδύσσεια, στο κέντρο του θεματικού πυρήνα της οποίας βρίσκεται ο χρόνος. Το θέμα της μεταφέρεται στη σκηνή με την αυστηρή επανάληψη της κίνησης, που διαρκώς αναστέλλεται εν όψει ενός ακαθόριστου στόχου. Η κορύφωση έρχεται σε πυκνά, γεμάτα ένταση και αυστηρότητα σημεία, στα οποία τα σώματα των χορευτών μάταια προσπαθούν να κινηθούν προς τα εμπρός ή προς τα επάνω, καθώς αόρατες δυνάμεις τα ξαναρίχνουν κάτω και πάλι.
Τέλος, στις 12-13/6 η χορογράφος και χορεύτρια Λενιώ Κακλέα παρουσιάζει ένα δικό της σόλο, το Arranged by date, που διεισδύει στα κενά της σύγχρονης καθημερινότητας, με αφορμή ένα καθημερινό συμβάν: την απώλεια μνήμης του κωδικού μιας τραπεζικής κάρτας. Πρόκειται για ένα σχόλιο στους κοινωνικούς μηχανισμούς ελέγχου και την κωδικοποιημένη πραγματικότητα, που παρομοιάζει τον άνθρωπο με ένα υπερσύγχρονο, αστικό ρομπότ, ουδέτερο και θλιβερό.
