Η πιο αμφίρροπη οσκαρική μάχη των τελευταίων ετών περιμένει όσους επιλέξουν να ξενυχτήσουν απόψε για να παρακολουθήσουν τα βραβεία της αμερικάνικης ακαδημίας, σε μια «αμαρτωλή» χρονιά για την κινηματογραφική βιομηχανία όπου αρκετές κατηγορίες παραμένουν αμφίρροπες μέχρι την τελευταία στιγμή.
Οι δύο αμερικανικές ταινίες, που προκάλεσαν τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό και είχαν τη μεγαλύτερη απήχηση την περασμένη χρονιά ήταν το «One Battle After Another» του Πολ Τόμας Άντερσον και το «Sinners» του Ράιαν Κούγκλερ και δύσκολα μια εξ αυτών θα χάσει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Το μπαράζ διακρίσεων τους τελευταίους μήνες και τα αποθεωτικά κείμενα των κριτικών, δείχνει ότι το «One Battle After Another» μοιάζει σχεδόν ασταμάτητο, ωστόσο τις τελευταίες εβδομάδες έχει αλλάξει το κλίμα για το «Sinners», που το φθινόπωρο είχε σχεδόν ξεχαστεί. Το ενδιαφέρον για το υβριδικό αντιρατσιστικό μουσικό δράμα φαντασίας, κορυφώθηκε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή με αποτέλεσμα να αποσπάσει δεκαέξι υποψηφιότητες.
Το «Sinners» βασίζεται σε πρωτότυπο σενάριο του Κούγκλερ, που επαναχρησιμοποιεί γνώριμα στοιχεία του κινηματογραφικού τρόμου ενώ το «One Battle After Another» είναι διασκευή του μυθιστορήματος του Τόμας Πίντσον, αλλά τόσο ιδιοσυγκρασιακή και αδάμαστη σε ιδέες που μοιάζει σχεδόν εντελώς πρωτότυπη. Και οι δύο ταινίες, αν και διαφέρουν πολύ σε ύφος και αισθητική, με έναν τρόπο πραγματεύονται τη ματαιότητα της αντίστασης σε έναν τόπο που κυβερνάται από υπερασπιστές της λευκής ανωτερότητας.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι και οι δύο ταινίες κυκλοφόρησαν από τη Warner, σε μια χρονιά που το στούντιο βρέθηκε στο επίκεντρο της εξαγοράς της θυγατρικής Warner Discovery από την Paramount Skydance, έπειτα από μήνες διαπραγματεύσεων. Η αυξανόμενη επιρροή των διεθνών μελών της Ακαδημίας τα οποία πλέον αποτελούν περίπου το 25% των 11.000 μελών και διαμένουν εκτός ΗΠΑ φάνηκε φέτος με την παρουσία πολλών ταινιών που διέπρεψαν σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ ( όπως «Sirat», «Ένα Απλό Ατύχημα» και «Συναισθηματική Αξία»).
Η μάχη των ηθοποιών
Στην κατηγορία του Α’ Γυναικείου Ρόλου, η νίκη της Τζέσι Μπάκλει θεωρείται σχεδόν βέβαιη εδώ και μήνες για το «Hamnet» όπου υποδύεται τη σύζυγο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ που θρηνεί την απώλεια του παιδιού της. Η Μπάκλει έχει τη δυνατότητα να γίνει η πρώτη Ιρλανδή που κερδίζει στην κατηγορία. Για μήνες η φετινή κούρσα του Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου έμοιαζε να έχει έναν σχεδόν προδιαγεγραμμένο πρωταγωνιστή. Η εκρηκτική παρουσία του Τίμοθι Σαλαμέ στο «Marty Supreme» τον έφερε νωρίς στην κορυφή των προγνωστικών, χάρη σε μια άκρως επιθετική και (αρκετά εκνευριστική) καμπάνια γύρω από την ταινία. Για μεγάλο διάστημα έμοιαζε βέβαιο ότι ο Σαλαμέ θα επικρατήσει χάρη στην ηλεκτρισμένη του ερμηνεία στο «Marty Supreme». Ωστόσο, μια ατυχής δημόσια δήλωση του επηρμένου νεαρού που υποτιμούσε την όπερα και το μπαλέτο, μετακίνησε τα προγνωστικά προς τον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, ο οποίος κέρδισε πρόσφατα το βραβείο του Σωματείου Ηθοποιών για το «Sinners». Η διπλή του ερμηνευτική παρουσία δίνει βαρύτητα στην υποψηφιότητα, ενώ μια πιθανή επικράτηση θα είχε συμβολική σημασία -κάτι που η ακαδημία αρέσκεται να κάνει. Το ισχυρό αουτσάιντερ είναι ο Ντι Κάπριο, που μας χάρισε μια από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του στο «One Battle After Another», υποδυόμενος έναν παροπλισμένο πρώην επαναστάτη.
Η φετινή απονομή φέρνει και μια ιστορική προσθήκη: για πρώτη φορά τιμάται επίσημα η τέχνη του casting. Πρόκειται για έναν ρόλο τόσο κρίσιμο ώστε συχνά καθορίζει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της ταινίας. Στην πρώτη βράβευση του κλάδου, το «Sinners» εμφανίζεται με ισχυρό προβάδισμα, έχοντας ήδη κερδίσει τη διάκριση συνόλου ηθοποιών στα SAG Awards.
Οι πολιτικές αιχμές, τα ρεκόρ και οι εκπλήξεις
Όπως συμβαίνει όλο και συχνότερα, η τελετή δεν θα περιοριστεί μόνο στον κινηματογράφο. Η διεθνής επικαιρότητα και η αμερικανική πολιτική σκηνή δύσκολα μένουν έξω από τις πόρτες του Dolby Theatre. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, οι περιορισμοί μετακινήσεων που κρατούν ορισμένους δημιουργούς μακριά από το Χόλυγουντ και οι ανακατατάξεις στη βιομηχανία, ίσως να βρουν το δρόμο τους στον μονόλογο του οικοδεσπότη Κόναν Ο’Μπράιεν αλλά και πιθανότατα και σε κάποιους ευχαριστήριους λόγους.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η Έμα Στόουν είναι πλέον η μοναδική ηθοποιός της οποίας οι πέντε πρώτες υποψηφιότητες για Όσκαρ συνδέονται όλες με ταινίες που ήταν υποψήφιες και για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας. Σε ηλικία μόλις 37 ετών, η πρωταγωνίστρια του «Bugonia» έγινε η νεότερη γυναίκα στην ιστορία που φτάνει τις επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ της Μέριλ Στριπ η οποία είχε φτάσει τον ίδιο αριθμό στα 38 της χρόνια.
Το «One Battle After Another» αποτελεί τη δωδέκατη ταινία που πρωταγωνιστεί ο Ντι Κάπριο και που προτείνεται για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, κάτι που λέει πολλά για την εκλεκτικότητα του ηθοποιού. Την ίδια στιγμή, ο σκηνοθέτης του, Πολ Τόμας Άντερσον, θα μπορούσε να πετύχει ένα σπάνιο θρίαμβο, κερδίζοντας τρία προσωπικά Όσκαρ -για σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή- κάτι που έχουν καταφέρει μόλις δέκα δημιουργοί στο παρελθόν.
Ο πρωταγωνιστής του «The Secret Agent», ο Βραζιλιάνος ηθοποιός Βάγκνερ Μούρα, συγκαταλέγεται σε μια μικρή ομάδα υποψηφίων για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου σε μη αγγλόφωνες ταινίες, Στη λίστα αυτή βρίσκονται οι Χαβιέ Μπαρδέμ, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Μαξ Φον Σίντοφ και Ρομπέρτο Μπενίνι μεταξύ άλλων.
Τέλος, όσον αφορά την τελετή, οι παραγωγοί ανακοίνωσαν ότι στη σκηνή θα υπάρξουν αρκετές επανενώσεις, όπως του καστ του «Bridesmaids», αλλά ακόμα πιο σημαντική για συναισθηματικούς λόγους, θα είναι η η επανένωση του Μπίλι Κρίσταλ με την Μεγκ Ράιαν, σχεδόν 37 χρόνια μετά το αξέχαστο «Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι», προς τιμής του αδικοχαμένου σκηνοθέτη Ρομπ Ράινερ.
