Η Φωτεινή Βελεσιώτου θα πραγματοποιήσει δύο ξεχωριστές εμφανίσεις στο Κύτταρο τις Δευτέρες 16 και 23 Μαρτίου με τίτλο «Με κυνηγούν οι Μέλισσες», συμπράττοντας με τη συγγραφέα, ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Κική Μαυρίδου και με τη συνοδεία του τετραμελούς ενόργανου συνόλου της. Πριν από αυτό όμως, σήμερα, Ημέρα της Γυναίκας, συμμετέχει στην παράσταση «Γυναίκες είμαστε!» στο Christmas Theater.
Πώς αισθάνεσαι που αυτές οι δύο εμφανίσεις θα πραγματοποιηθούν στο Κύτταρο, έναν χώρο που έχει ταυτιστεί με το ροκ και γενικότερα με τραγούδια και φωνές πολύ διαφορετικά από τα δικά σου;
Το Κύτταρο έχει μια δική του αύρα και μια δική του ιστορία έχοντας φιλοξενήσει από τη δεκαετία του ’70 εμβληματικές μορφές της μουσικής. Μπορεί να το έχουμε στο μυαλό μας ως ροκ σκηνή, αλλά για εμένα το ροκ είναι ο τρόπος που στεκόμαστε απέναντι στα πράγματα. Και το Κύτταρο είναι ένας χώρος που σέβεται τον καλλιτέχνη και το κοινό του. Είναι τιμή μου που θα πατήσω σε μια σκηνή ποτισμένη από τόσα όνειρα και ανάσες δημιουργικών ανθρώπων. Ανυπομονώ!
Έχεις συνεργαστεί με ανθρώπους από άλλους χώρους, εκτός της μουσικής. Ποιο ήταν το κίνητρο για τη συνεργασία με την Κική Μαυρίδου; Πόσο θα διαφέρουν αυτές οι εμφανίσεις από άλλες συναυλίες σου και ποια είναι η χημεία αλλά και η αλληλεπίδραση μεταξύ σας στη σκηνή;
Με την Κική μάς συνδέει παλιά φιλία. Σμίγουμε το τραγούδι με στιγμές χιούμορ και συγκίνησης μέσα από μικρές ιστορίες που κάνουν το συναίσθημα πιο άμεσο. Όταν οι τέχνες ενώνονται με αγάπη, ο κόσμος που έρχεται γίνεται κομμάτι ενός παζλ και η επικοινωνία πιο άμεση και πιο αυθεντική.
Σε ενδιαφέρει πολύ αυτή η συνύπαρξη με το στοιχείο της υποκριτικής και τι πιστεύεις ότι προσθέτει σε μια συναυλία; Εντέλει, ακόμα και η λαϊκή μουσική μας χρειάζεται λίγο γέλιο;
Η ζωή τα έχει όλα, γέλιο, κλάμα, χαρές και στεναχώριες. Το γέλιο είναι λυτρωτικό, ξορκίζει το ζόρι της καθημερινότητας. Στην παράστασή μας η μουσική κυριαρχεί και συμπληρώνεται από τον λόγο και τη θεατρικότητα της Κικής. Ο συνδυασμός αυτός νομίζω ότι μας φέρνει σε μια συναισθηματική απογείωση που γαληνεύει και «καθαρίζει» την ψυχή.
Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η μορφή της νέας μπάντας σου. Δηλαδή, ενώ το ρεπερτόριό σου είναι στην πλειονότητά του λαϊκό, απουσιάζει το μπουζούκι, ενώ αντιθέτως υπάρχει σαντούρι αλλά και βιολί. Τι σε ώθησε σε αυτή την επιλογή και αλλάζει σε κάποιο βαθμό και την προσέγγισή σου στην ερμηνεία των τραγουδιών;
Μαγεύτηκα από τον ήχο αυτών των παιδιών σε μια συναυλία αλληλεγγύης που έτυχε να με συνοδεύσουν πριν από ενάμιση χρόνο. Το σαντούρι και το βιολί βγάζουν κάτι τόσο οικείο, ώστε με έκαναν να αναθεωρήσω και να παίξω πρώτη φορά χωρίς μπουζούκι. Οι κιθάρες του με τον ξεχωριστό ηλεκτρικό ήχο, το σαντούρι και το βιολί με το μοναδικό και ευφάνταστο παίξιμό τους αλλά και τα κρουστά που είναι η ψυχή μας έχουν μια γλύκα και αγκαλιάζουν όλα τα τραγούδια μυσταγωγικά. Αυτό είναι πρόταση και αξίζει πραγματικά να το παρακολουθήσει ο κόσμος.
Θα υπάρξουν κάποιες εκπλήξεις ως προς το περιεχόμενο των συναυλιών, κάποια τραγούδια που δεν έχουμε ξανακούσει από εσένα;
Φέτος κάνω πολλές ανατροπές. Το ρεπερτόριο δεν θα είναι μόνο λαϊκό. Έχει ρεμπέτικα, παραδοσιακά, «έντεχνα», κάποια τραγούδια από τη δισκογραφία μου αλλά και τραγούδια που δεν θα τολμούσα ποτέ να πω. Είναι μια πρόκληση για εμένα να παρουσιάσω κάτι που δεν έχω ξανακάνει.
Αυτή τη σεζόν δεν πραγματοποιείς τόσες εμφανίσεις όσες άλλες χρονιές. Συμπτωματικό ή αποφάσισες να απέχεις και να ξεκουραστείς λίγο;
Είναι συνειδητή επιλογή. Μετά από χρόνια συνεχούς παρουσίας χρειάστηκα απόσταση για να γεμίσω τις μπαταρίες μου και να ξεκουραστώ. Θέλω να νιώθω γεμάτη, για να έχω κάτι ουσιαστικό να δώσω στον κόσμο. Επίσης, έκανα το πιο σημαντικό δώρο στον εαυτό μου: έκοψα το τσιγάρο, το αλκοόλ, τρέφομαι υγιεινά και γυμνάζομαι. Έχω γίνει πολύ fit (γέλια).
Πες μου και για τη συμμετοχή σου σήμερα με αρκετές ερμηνεύτριες και γυναίκες δημιουργούς σε μια μουσική παράσταση για την Ημέρα της Γυναίκας. Πώς προέκυψε; Θέλετε να εκφράσετε κάτι άλλο πέρα από την προφανή και αυτονόητη γυναικεία αλληλεγγύη;
Θέλαμε να τιμήσουμε τη γυναικεία δύναμη με τραγούδια και κείμενα γραμμένα αποκλειστικά από γυναίκες. Στη σκηνή θα είναι μόνο γυναίκες. Θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι η βία είναι η ακραία έκφραση της ανισότητας που βιώνουμε οι γυναίκες διαχρονικά. Ενώνουμε τις φωνές μας για να διεκδικήσουμε μια ζωή με σεβασμό, χωρίς διακρίσεις, πατριαρχικά κατάλοιπα και σεξισμό.
Αρκετά χρόνια πια μετά το Μe Τoo, ποια και πόση επίδραση πιστεύεις ότι είχε στον καλλιτεχνικό χώρο και συνολικά στην κοινωνία;
Ήταν μια ρωγμή στο σκοτάδι. Έσπασε η σιωπή και αυτό είναι το κέρδος. Στον καλλιτεχνικό χώρο αλλά και γενικά οι άνθρωποι άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι δεν είναι μόνοι και ότι η κατάχρηση εξουσίας και η βία δεν είναι πια ανεκτές. Έχουμε, βέβαια, δρόμο ακόμα μέχρι να γίνει ο σεβασμός αυτονόητη καθημερινότητα, αλλά το πρώτο βήμα έγινε και συνεχίζουμε καθημερινά τον αγώνα μας.
Τι έχεις να πεις για τις γυναικοκτονίες και τα διάφορα είδη βίας εναντίον των γυναικών; Πιστεύεις ότι συνδέονται με άλλα κρούσματα βίας, όπως, π.χ., μεταξύ ανηλίκων, που δυστυχώς αυξάνονται;
Πίσω από κάθε γυναικοκτονία υπάρχει η βαθιά πεποίθηση ότι ένας άνθρωπος μπορεί να «ανήκει» σε κάποιον άλλον. Αυτή η εξουσιαστική αντίληψη της κυριαρχίας και της υποτίμησης γεννά και θρέφει τη βία. Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν βλέποντας την επιβολή και την επιθετικότητα να δικαιολογούνται, τις εσωτερικεύουν ως φυσιολογικές συμπεριφορές και τις κανονικοποιούν. Αν δεν αγγίξουμε τη ρίζα του κακού, αν δεν ασχοληθούμε σοβαρά με την παιδεία, ο κύκλος της βίας θα αναπαράγεται.
Η πατριαρχία συνδέεται με συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις και νοοτροπίες και το αντίστροφο ή όχι απαραίτητα;
Η πατριαρχία είναι νοοτροπία, αλλά οι πολιτικές είτε τη συντηρούν είτε την πολεμούν. Όταν οι θεσμοί δεν προστατεύουν το θύμα ή κλείνουν τα μάτια στη ρητορική μίσους, δίνουν το ελεύθερο στη βία να θεριεύει. Είναι ζήτημα θέσης και αξιών.
Τι έχεις να πεις για την κατάσταση της χώρας και της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα έπειτα από χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη και Ν.Δ.; Βλέπεις κάποια δυνατότητα αλλαγής ή έστω διαφυγής από αυτήν στις εκλογές του ’27;
Αισθάνομαι ότι ο κόσμος νιώθει εξαντλημένος και οικονομικά στριμωγμένος. Η ανασφάλεια, η έλλειψη δικαιοσύνης και η αίσθηση της ατιμωρησίας έχουν γίνει καθημερινότητα. Όμως δεν σταματάω να πιστεύω ότι η προοπτική αλλαγής δεν χάνεται όσο κρατάμε ζωντανή την έννοια της συλλογικότητας. Η αλλαγή, όμως, ξεκινάει από τη δική μας στάση κάθε ημέρα, όχι μόνο την ώρα της κάλπης.
Τα σχέδιά σου μετά τις δύο εμφανίσεις; Υπάρχει και κάτι από δισκογραφικής πλευράς;
Τον Μάρτιο και τις πρώτες μέρες του Απριλίου θα κάνουμε εμφανίσεις σε Χαλκίδα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Γιάννενα και Κέρκυρα. Μετά θα ακολουθήσει η καλοκαιρινή μας περιοδεία. Από δισκογραφικής πλευράς, πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησαν σε διπλό βινύλιο ο «Επιτάφιος» και η «Ρωμιοσύνη» του Μίκη Θεοδωράκη και του Γιάννη Ρίτσου από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Ερμηνεύω το πρώτο και ο Μίλτος Πασχαλίδης το δεύτερο. Σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσουν -και σε βινύλιο- τα «Ρεμπέτικα της Φωτεινής».
Η δασκάλα που τίμησε το λειτούργημά της -από κάποια στιγμή και μετά παράλληλα με τη μουσική διαδρομή της- θα εξακολουθήσει να παραδίδει ακάματα «μαθήματα» ποιότητας και καλαισθησίας, αλλά και ήθους και αλληλεγγύης.
