Ξημερώνει μια νέα εποχή για τον κόσμο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Οι κολοσσοί του streaming, με πρώτο και καλύτερο το Netflix, λαμβάνουν πλέον δραστικά μέτρα για να προσαρμοστούν στις ρεαλιστικές συνθήκες της οικιακής ψυχαγωγίας που αφορά τα εκατομμύρια θεατών τους. Σύμφωνα με όλες τις έρευνες, υπάρχει μια τουλάχιστον φωτεινή οθόνη (συχνότερα από smartphone ή από tablet) που παρεμβάλλεται ανάμεσα στον θεατή και την τηλεόραση διεκδικώντας επίμονα την προσοχή του. Φυσικά, ο δρόμος που οι εταιρείες επέλεξαν για να ανταγωνιστούν τη δεύτερη οθόνη και να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον δεν είναι η παραγωγή υψηλότερης ποιότητας περιεχομένου που θα επέβαλλε την αμέριστη προσοχή και θα μείωνε δραστικά τη διάσπαση προσοχής.
Η μέθοδος που ακολουθούν εδώ και καιρό οι πρωταγωνιστές στο streaming (Apple TV, Amazon Prime κ.λπ.) είναι η παραγωγή σεναρίων για σειρές και ταινίες που έχουν γραφτεί με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι εύκολο να παρακολουθήσει οποιοδήποτε άτομο την ίδια στιγμή που παρασύρεται απ’ το ελκυστικό scrolling στο κινητό. Οι επίσημες κατευθυντήριες εντολές στους δημιουργούς κάνουν λόγο για απλούστερες πλοκές με πιο ξεκάθαρους διαλόγους (χωρίς υπαινιγμούς ή πολύπλοκα συναισθήματα) με τις βασικές πληροφορίες να επαναλαμβάνονται τακτικά και ξάστερα ώστε οι θεατές να μπορούν να αφαιρεθούν για λίγο για να συνομιλήσουν ή ακόμη και να ψωνίσουν χωρίς να χάσουν το νόημα της ιστορίας και χωρίς να χρειάζεται να παγώσουν την εικόνα ή να επαναφέρουν την ταινία στο σημείο που έπαψαν να την προσέχουν. Αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι οι κανόνες της ποιοτικής γραφής και τα στάνταρ της καλλιτεχνικής δημιουργίας θεωρούνται κόκκινο πανί για τους παραγωγούς, καθώς επιβάλλονται χαρακτήρες που επαναλαμβάνουν τακτικά και με σαφήνεια το ποιοι είναι, τι ακριβώς κάνουν και τι σκέφτονται. Με τους υπερβολικά επεξηγηματικούς διαλόγους και τις αφηγηματικές φωνές εκτός κάδρου να περιγράφουν τη δράση, πλέον θα χρειάζεται η ελάχιστη δυνατή προσπάθεια από πλευράς των θεατών ώστε να μην χρειάζεται απόλυτη επαναφορά η διασπασμένη τους προσοχή.
Ο φόβος ότι η συντήρηση της κουλτούρας της δεύτερης ή και τρίτης οθόνης μπορεί να καταπνίξει τη δημιουργικότητα γίνεται πιο ορατός από ποτέ, ειδικά σε μια εποχή που το Netflix βρίσκεται μια ανάσα μακριά από την απόκτηση του ιστορικού στούντιο της Warner, κάτι που θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες συνέπειες στη βιομηχανία.
