Ο Γιάννης Διονυσίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεμεσό της Κύπρου, ασχολήθηκε από μικρός με το τραγούδι και σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Ελλάδα, όπου άρχισε να δραστηριοποιείται πρώτα συναυλιακά και μετά δισκογραφικά με αρκετές εκλεκτές συνεργασίες. Διαθέτοντας μια στιβαρή και σοβαρή αυθεντική λαϊκή φωνή κέρδισε την εκτίμηση ενός όχι μεγάλου αλλά σταθερού κοινού πριν ακόμα συστηθεί με τον πρώτο προσωπικό δίσκο του «Πρώτη βόλτα» το 2022. Με το «Λακούβα» που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό καταθέτει μια διαφορετική από τα συνηθισμένα, τόσο δημιουργικά όσο και σε ένα βαθμό ερμηνευτικά, πρόταση.
Πιστεύεις πως το ότι γεννήθηκες και μεγάλωσες στην Κύπρο κάνει διαφορετική την προσέγγισή σου γενικά στο τραγούδι αλλά και στην ερμηνεία από ό,τι αν ήσουν από την Ελλάδα;
Όχι, δεν νομίζω. Η προσέγγισή μου στο τραγούδι και γενικά στη μουσική έχει να κάνει περισσότερο με τις μουσικές γνώσεις και εμπειρίες μου, αλλά και την αισθητική μου.
Θεωρείς τον εαυτό σου έναν λαϊκό τραγουδιστή που θέλει και μπορεί να επεκτείνεται και σε άλλα είδη ρεπερτορίου ή απλά έναν ερμηνευτή της σημερινής ελληνικής μουσικής;
Από τη στιγμή που δεν έχω ιδιαίτερες γνώσεις και σπουδές στο κλασικό/λυρικό τραγούδι, θα μπορούσαμε να πούμε πως είμαι λαϊκός τραγουδιστής με μια πιο ευρεία θεώρηση του όρου. Δεν παύω όμως να αναζητώ και να επεκτείνω συνεχώς τα όρια και τις γνώσεις μου στη φωνητική τέχνη.
Ποιοι και ίσως ποιες ερμηνευτές/ιες ήταν οι κυριότερες επιρροές σου;
Βασική επιρροή μου ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης αλλά και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Ποιες είναι οι βασικές διαφορές αυτού του δίσκου από τον πρώτο σου, το «Πρώτη βόλτα»;
Το προηγούμενο album είχε έναν πολυσυμμετοχικό χαρακτήρα από δημιουργική άποψη αφού τους στίχους υπέγραφε ο εξαίρετος Κώστας Φασουλάς και τη μουσική επτά διαφορετικοί συνθέτες. Το «Λακούβα» είναι μια συλλογή τραγουδιών του Γιάννη Παπαγεωργίου για εμένα.
Πώς γνωρίστηκες με τον Γιάννη Παπαγεωργίου, με τον οποίο όχι μόνο συνεργάζεσαι ξανά αλλά αυτή τη φορά τον εμπιστεύθηκες να γράψει όλα τα τραγούδια του δίσκου;
Με τον Γιάννη γνωριζόμαστε και είμαστε φίλοι και κατά καιρούς συνεργάτες εδώ και 15 χρόνια. Συζητούσαμε έντονα το τελευταίο διάστημα τη δημιουργία μιας κοινής δισκογραφικής εργασίας καθώς και οι δύο αισθανόμασταν αυτή την ανάγκη. Κάποια από τα τραγούδια γράφτηκαν ειδικά για την περίσταση, ενώ άλλα ήταν παλαιότερες δημιουργίες του Γιάννη που αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε στο album.
Τι εκτιμάς αλλά και τι σου αρέσει περισσότερο στον τρόπο που γράφει τραγούδια;
Μου αρέσει ιδιαίτερα ο άμεσος τρόπος της στιχουργίας του και οι εικόνες που πλάθει. Μελωδικά και αρμονικά ξέρει πάρα πολύ καλά να μεταχειρίζεται τους λαϊκούς δρόμους και ρυθμούς και να ταιριάζει στίχο και μουσική με τον πιο κατάλληλο σε κάθε περίσταση τρόπο.
«Λακούβα», παράξενος τίτλος για δίσκο, όπως άλλωστε είναι ασυνήθιστο και διαφορετικό το ομότιτλο τραγούδι. Πες μου μερικά λόγια για αυτό.
«Λακούβα» σημαίνει πολλά. Μπορεί να είναι οι αναποδιές της ζωής που συναντάμε καθημερινά και προσπαθούμε να αποφύγουμε ή να ξεφύγουμε από αυτές, αν έχουμε πέσει μέσα. Μπορεί όμως μέσα στη λακούβα να βρεις και πράγματα με θετικό πρόσημο που δεν τα περιμένεις και να τα κρατήσεις στη διαδρομή σου.
Υπάρχουν δύο επίσης πολύ ιδιαίτερα τραγούδια. Το πρώτο είναι το «Γυναίκες», που είναι ενορχηστρωμένο μόνο για έγχορδα και πιάνο. Πώς αισθάνθηκες ερμηνεύοντάς το;
Με μια διαφορετική ενορχήστρωση θα μπορούσε να είναι ένα τραγούδι για τη φωνή του Μανώλη Αγγελόπουλου. Αυτή η ενορχηστρωτική άποψη, κατά τη γνώμη μου, του δίνει μια υπόσταση διαφορετική από τα τετριμμένα και μια πειραματική διάθεση με αυτοσχεδιασμούς από τα όργανα.
Το άλλο είναι το «Τα παπούτσια», που με τον συνδυασμό μπουζουκιού και ηλεκτρικής κιθάρας θα έλεγα ότι είναι σχεδόν ένα rock ρεμπέτικο. Πώς το είδες, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά;
Το τραγούδι «Τα παπούτσια» βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία. Τόσο η ενορχήστρωση όσο και η μείξη του τραγουδιού θέλουν να μεταδώσουν τη σκληρότητα της εποχής μας αλλά και την υποκρισία που ίσως επιλέγουμε για να βλέπουμε τα πράγματα σε ορισμένες περιπτώσεις. Είναι ένα τραγούδι με ξεκάθαρα πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα.
Ποιες από τις μέχρι τώρα συνεργασίες σου τόσο με δημιουργούς όσο και με άλλους/ες ερμηνευτές/ιες θεωρείς τις σημαντικότερες και ίσως σε έναν βαθμό σε καθόρισαν;
Οι συνεργασίες με σημαντικά ονόματα όπως ο Γιώργος Νταλάρας, η Ελένη Τσαλιγοπούλου αλλά και η ορχήστρα Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου θεωρώ ότι είναι σταθμοί στην ως τώρα διαδρομή μου. Όμως δεν μπορώ να μην αναφερθώ και σε συνεργασίες με μουσικούς και τραγουδιστές/ιες της δικής μου γενιάς που κατά καιρούς έχουμε συμπράξει.
Πρόκειται να παρουσιάσεις ζωντανά το album και ποια είναι τα σχέδιά σου για τη χειμερινή σεζόν, ίσως και λίγο πιο μακροπρόθεσμα;
Έχουμε δημιουργήσει μαζί με τον Γιάννη Παπαγεωργίου τη μουσική παράσταση με τίτλο «Λακούβα», όπου ακούγονται τα περισσότερα τραγούδια του δίσκου αλλά και αρκετά άλλα. Ολοκληρώσαμε τον πρώτο κύκλο παραστάσεων στον Σταυρό του Νότου και την άνοιξη θα επανέλθουμε στον ίδιο χώρο. Παράλληλα, οργανώνουμε τη χειμερινή μας βόλτα στην Αττική και σε μουσικές σκηνές της Ελλάδας και της Κύπρου, με πρώτο σταθμό τη Θεσσαλονίκη και το Soul τη Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου.
Χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει οριστικά τη γενέτειρά του Κύπρο, ο Γιάννης Διονυσίου ολοφάνερα ήρθε στη σημερινή ελληνική μουσική σκηνή για να μείνει.
