Ο Μάριος Στρόφαλης είναι γνωστός κυρίως από τα soundtracks του για αρκετές τηλεοπτικές σειρές με το πάντα διακριτό, ευαίσθητο, αλλά και εξαιρετικά καλαίσθητο ύφος του. Τα ίδια χαρίσματα διαθέτουν και τα τραγούδια που αποτελούν το περιεχόμενο του δίσκου του «Ο μυστικός κήπος με τα άνθη του καλού» που κυκλοφόρησε στα τέλη της περσινής χρονιάς. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη εργασία με σχεδόν πεισματικά προσωπικό ύφος, σε στίχους των Λευτέρη Παπαδόπουλου, Βάσως Αλλαγιάννη, Γιάννη Παπαδάμη, Φωτεινής Κοροβού, Ειρήνης Τουμπάκη και του ίδιου του συνθέτη. Όλα τα τραγούδια ερμηνεύει η Ειρήνη Τουμπάκη με τη συνοδεία του Marios Strofalis Quartet, στο οποίο το πιάνο του δημιουργού συμπληρώνουν το ακορντεόν του Βαγγέλη Βεργωτή, το βιολί του Λαέρτη Κοκολάνη και το βιολοντσέλο της Φαίης Νικολοπούλου. Ο Μάριος Στρόφαλης μιλά για αυτά τα τραγούδια αλλά και γιατί επιμένει στον ρομαντισμό σε μια τόσο σκληρή εποχή.
Αν και συναυλιακά είσαι πολύ ενεργός, είχες πολλά χρόνια να κυκλοφορήσεις δίσκο. Ποια ήταν η αιτία;
Στα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης ενεπλάκην πολύ με τα κοινά. Πρώτα ως καλλιτεχνικός διευθυντής της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων από το 2011 ως το 2013 και στη συνέχεια, από το 2013 μέχρι σήμερα, με την καλλιτεχνική διεύθυνση των φεστιβάλ Μικρό Παρίσι, Athens Gardens Festival κ.λπ. Η κατάρρευση της δισκογραφίας λειτούργησε συνδυαστικά με αυτά.
Ο τίτλος του album -εκτός από παραλλαγή ενός τραγουδιού- είναι μια αντιστροφή/σχόλιο της εμβληματικής ποιητικής συλλογής του Μποντλέρ «Τα άνθη του κακού»;
Το να υπάρχουν «τα άνθη του καλού» στον τίτλο ήταν ιδέα της Ειρήνης Τουμπάκη, η οποία όντως λατρεύει τον Μποντλέρ και φυσικά τη συλλογή του «Τα άνθη του κακού».
Η στιχουργική θεματολογία είναι αποκλειστικά ερωτική, αν και με πολύ ποιητικό τρόπο. Ήταν επιλογή σου αυτό;
Ο δίσκος «Ο μυστικός κήπος με τα άνθη του καλού» είναι ένας ύμνος στον έρωτα και στις αποχρώσεις του. Πράγματι, επιλέξαμε ή και γράψαμε ερωτικούς στίχους και ποιήματα, αφού όμως πρώτα μελετήσαμε πολύ τους στίχους κάθε τραγουδιού πριν καταλήξουμε στην οριστική μορφή τους.
Εχεις ασχοληθεί με τα soundtracks, κυρίως τηλεοπτικά βέβαια, όσο λίγοι συνθέτες. Πιστεύεις ότι αυτό έχει αφήσει το αποτύπωμά του και στον τρόπο που συνθέτεις τραγούδια;
Σε όλη τη διαδρομή μου κράτησα την κινηματογραφική αισθητική μου και για τα τηλεοπτικά soundtracks. Μπορεί να έχω γράψει τραγούδια σε διάφορα ιδιώματα ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε soundtrack, όμως προτιμώ εκείνα που έχουν αέρα αυθεντικής κινηματογραφικής μουσικής.
Οι συνθέσεις σου πάντα χαρακτηρίζονται από έναν χατζιδακικό λυρισμό, αλλά αυτή τη φορά διακρίνω και μια έντονη επιρροή από το tango -με το οποίο άλλωστε έχεις ασχοληθεί πολύ- αλλά και από το γαλλικό τραγούδι, έχω άδικο;
Η πολύ τιμητική αυτή ερώτηση/διαπίστωση μου δίνει μεγάλη χαρά και σε ευχαριστώ από καρδιάς. Η αλήθεια είναι ότι το ίδιο πιστεύω και αισθάνομαι και εγώ. Το Παρίσι, όπου σπούδασα, είναι πάντα στην καρδιά μου. Μου αρέσει να ακούω συχνά Μάνο Χατζιδάκι και Astor Piazzola σε συνδυασμό.
Το ότι η συνοδεία των τραγουδιών περιορίζεται στο μόνιμο κουαρτέτο σου οφείλεται στο ότι ήταν πιο εξυπηρετικό, ίσως και οικονομικό, ή συνιστά ενορχηστρωτική άποψη; Μια άποψη βέβαια που σε μεγάλο βαθμό είναι μια δική σου εκδοχή των σχημάτων του tango.
Η επιλογή του κουαρτέτου μου ήταν η επιθυμία της Ειρήνης, που το λάτρευε πάντα. Από την άλλη, ήταν σαν το κουαρτέτο να περίμενε την Ειρήνη για να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα των συναυλιών του και τραγούδια.
Τι ιδιαίτερο βρίσκεις στην ερμηνεία της Ειρήνης Τουμπάκη και σε ενέπνευσε τόσο ώστε να γράψεις έναν ολόκληρο δίσκο για εκείνη και τη φωνή της;
Για την Ειρήνη έχω γράψει ήδη αρκετά τραγούδια, για τρεις, ίσως και τέσσερις δίσκους! Αν και οι καταβολές της είναι στο λαϊκό και στο ρεμπέτικο τραγούδι, η ερμηνεία της έχει μια «λογιότητα» που δεν παύει να εξελίσσεται. Η ερμηνευτική της δεινότητα σε συνδυασμό με την υπέροχη χροιά της φωνής της άνοιξαν τους συνθετικούς ορίζοντές μου.
Θεωρείς ότι αυτά τα όχι μόνο πολύ μελωδικά αλλά και εξαιρετικά τρυφερά τραγούδια συνάδουν με την εποχή μας;
Τι άλλο από ρομαντισμό, τρυφερότητα και όνειρα χρειάζεται αυτή η σκληρή εποχή; Το μεγαλύτερό μου κίνητρο εδώ και χρόνια δεν είναι η διάκριση, η καριέρα κ.λπ. Νιώθω ταγμένος στον -με την αληθινή έννοια του όρου- ρομαντισμό γιατί αυτό είναι ό,τι καλύτερο έχω να προσφέρω, ειδικά στη σημερινή συγκυρία.
Τα τραγούδια αυτά δεν είναι φυσικά mainstream, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ διαφορετικά από το ύφος των λόγιων τραγουδιών που επικρατεί στον καιρό μας. Προσπάθησες συνειδητά να καταθέσεις μια νέα αισθητική πρόταση;
Πρόκειται μάλλον για μια κατάθεση ψυχής η οποία ταυτίζεται με μια αισθητική που καλλιεργώ και αναπτύσσω εδώ και πολλά χρόνια.
Και τα πιο άμεσα σχέδιά σου, μαζί ίσως και πάλι με την Ειρήνη Τουμπάκη ή και όχι;
Η Ειρήνη είναι πλέον συνοδοιπόρος. Σύντομα θα παρουσιάσουμε νέα τραγούδια που κάναμε μαζί. Αυτόν τον καιρό γράφω τη μουσική για τη νέα σειρά του Alpha TV «Porto Leone» με τη στιχουργική και φυσικά την ερμηνευτική συμμετοχή της Ειρήνης. Επίσης υπάρχουν κάποια ορχηστρικά έργα μου που περιμένουν να τα ολοκληρώσω.
Ειρήνη Τουμπάκη:
«Εγραφα στίχους από παιδί, αλλά άργησα να τους δημοσιοποιήσω»
Εχουμε εκτιμήσει τη χαμηλών τόνων και με ήθος παρουσία της Ειρήνης Τουμπάκη για την πολύχρονη εμπειρία της σε αρκετά διαφορετικά ιδιώματα, την ιδιαίτερη χροιά της φωνής της και τη στέρεα αλλά και ευέλικτη ερμηνεία της. Στο «Ο μυστικός κήπος με τα άνθη του καλού» μάς αποκαλύπτεται και ως στιχουργός, και μάλιστα με εντυπωσιακά όμορφο και ολοκληρωμένο τρόπο.
Πότε ξεκίνησε η συνεργασία με τον Μ. Στρόφαλη;
Η συνεργασία μας ξεκίνησε το 2020 με αφορμή το τραγούδι μιας ταινίας και αμέσως μετά ήρθε η πρότασή του για έναν ολόκληρο δίσκο. Πριν από την κυκλοφορία του είχαμε ήδη κάνει τα «Έρωτας φυγάς», «Ηρωογραφίες», τη μελοποίηση του ποιήματος του Καβάφη «Το πιόνι» κ.ά.
Ολα τα τραγούδια γράφτηκαν για τη φωνή σου;
Εκτός από το «Κυκλάμινο» σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου που προϋπήρχε, όλα τα υπόλοιπα γράφτηκαν ειδικά για τον δίσκο. Ο Μάριος είχε μελετήσει παλαιότερες ερμηνείες μου και έτσι ήξερε ακριβώς τι ήθελε από εμένα και με βάση αυτό συνέθεσε τα τραγούδια.
Είναι η πρώτη φορά που μας αποκαλύπτεσαι και ως στιχουργός. Πώς συνέβη αυτό;
Εγραφα από παιδί, ωστόσο δεν τα κοινοποιούσα. Κάποια στιγμή ο Μάριος μου έβαλε να ακούσω τη μουσική που είχε γράψει για μια παιδική παράσταση. Τη λάτρεψα τόσο ώστε έγραψα επάνω της τους στίχους μιας ιστορίας. Από τότε δεν σταμάτησα να γράφω και δεν νομίζω να συμβεί ξανά αυτό ποτέ.
