Και αυτήν την Κυριακή επιμένουμε σε αυτά που γίνονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Καθώς ο Τραμπ αλωνίζει ανά τον κόσμο και υπογράφει επικερδή συμβόλαια πώλησης όπλων αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, την ίδια ώρα η πίεση που ασκεί στις πνευματικές ελευθερίες και στη δημοκρατική συμμετοχή στη γνώση είναι αφόρητη.
Η Αλόντρα Νέλσον, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Επιστημών των ΗΠΑ και του Συμβουλίου Επιστημών της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, παραιτήθηκε από τις θέσεις της με μια πολύ ηχηρή δημόσια επιστολή, καταγγέλλοντας τη σταδιακή αποδόμηση του ρόλου των ομοσπονδιακών θεσμών στη διαφύλαξη της γνώσης και της Δημοκρατίας. Η επιστολή περιγράφει ένα τοπίο αυξανόμενης πολιτικής παρεμβατικότητας, όπου η ανεξαρτησία του επιστημονικού έργου υπονομεύεται συστηματικά. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την παρέμβαση κυβερνητικών στελεχών στις επιχορηγήσεις του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών και την έκδοση δηλώσεων χωρίς διαβούλευση με όλα τα μέλη του Συμβουλίου. Η αποσάθρωση της ουσιαστικής εποπτείας και η μετατροπή του συμβουλευτικού ρόλου σε τελετουργικό, χωρίς πρακτική επίδραση, παρουσιάζονται ως απογοητευτικές ενδείξεις θεσμικής παρακμής.
Η απόλυση της δρος Carla Hayden, πρώτης γυναίκας και Αφροαμερικανής επικεφαλής της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, με αβάσιμες κατηγορίες χαρακτηρίζεται πολιτικά υποκινούμενη (σ.σ.: υπενθυμίζουμε ότι κατηγορήθηκε για την προώθηση της διαφορετικότητας και για «ακατάλληλα» παιδικά βιβλία, αν και η Βιβλιοθήκη δεν δανείζει σε παιδιά). «Η απομάκρυνση της Hayden εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο πολιτικής στοχοποίησης γυναικών και μαύρων δημοσίων υπαλλήλων σε ολόκληρη την ομοσπονδιακή κυβέρνηση» γράφει η Νέλσον. Στη συνέχεια η απομάκρυνσή της και η επακόλουθη απόλυση της διευθύντριας Πνευματικών Δικαιωμάτων αναδεικνύουν, κατά τον συντάκτη, μια ευρύτερη τάση ελέγχου της ροής και της πρόσβασης στη γνώση. Η επιστολογράφος υποστηρίζει ότι η σιωπή και η παραμονή σε τέτοιους θεσμούς συνιστούν συμμετοχή στην αποδόμηση της δημοκρατικής λειτουργίας τους. Αντ’ αυτού, επιλέγει την παραίτηση ως πράξη ευθύνης και διαμαρτυρίας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη οι θεσμοί να διατηρούν τη δυνατότητα ανεξάρτητης σκέψης, έκφρασης και επιρροής. Με αναφορές στη λογοτεχνία και στην πολιτική θεωρία, η επιστολή διατυπώνει ένα βαθύ κάλεσμα για αφύπνιση και δράση σε μια εποχή που η ελευθερία της γνώσης απειλείται περισσότερο από ποτέ. «Ακολουθώ την αρχή του Hirschman: Η “έξοδος” και η “φωνή” δεν είναι αντιφατικές αλλά αλληλένδετες. Μέσα από την αποχώρησή μου μιλώ πιο καθαρά για το τι έγιναν αυτοί οι θεσμοί, και τι θα έπρεπε να είναι».
Οι αντιδράσεις για να καταδειχθεί αυτό το εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα ήδη έχουν ξεκινήσει. Η άνευ προηγουμένου επίθεση στην επιστήμη, στην πρόσβαση στη γνώση και στα αγαθά του Πολιτισμού, στην επιστημονική πληροφορία και η αντικατάστασή τους μόνο με όσα ταιριάζουν στο αφήγημα της εξουσίας ανασύρει πολύ σκοτεινές μνήμες από τον 20ό αιώνα.
