Η Ρίτα Αντωνοπούλου καταξιώθηκε σχεδόν από τη στιγμή που μας τη σύστησε ο αείμνηστος Θάνος Μικρούτσικος, και όχι μόνο για την ποιότητα της φωνής της, αλλά και για το ήθος και το ύφος της ερμηνείας της· απλή, λιτή, σχεδόν δωρική και απόλυτα ειλικρινής απέναντι στα τραγούδια, αλλά και στον εαυτό της. Έτσι ακριβώς είναι και ως άνθρωπος· σκεπτόμενη, με ενσυναίσθηση για τους άλλους και για όσα συμβαίνουν γύρω της και με λόγο απλό, ειλικρινή, δίχως φόβο και με πολύ πάθος, αλλά δίχως ποτέ το θυμικό να επισκιάζει τη λογική της
Αν και στον συγκεκριμένο χώρο υποθέτω ότι αισθάνεσαι πια σαν στο σπίτι σου, ποια είναι η αίσθηση που αποκόμισες από τον κύκλο εμφανίσεών σου στον Σταυρό Του Νότου;
Για εμένα ήταν μια επαναφορά σε αυτό που είμαι και νιώθω αυτή την περίοδο. Ένιωθα καλά σε όλο το πρόγραμμα και χαιρόμουν για αυτό που παρουσιάζαμε. Η σύμπραξη με τα παιδιά, τους Ρεβάνς, μου είναι οικεία και ταυτόχρονα μου δίνει μια αίσθηση πληρότητας.
Αισθάνεσαι ότι η συνθήκη των ζωντανών εμφανίσεων έχει αλλάξει μετά τη διακοπή της πανδημίας τόσο για σας που είστε στη σκηνή όσο και για τον κόσμο, και, αν ναι, με ποιον τρόπο;
Αν με ρωτούσες κάνα δυο χρόνια πριν θα σου έλεγα οπωσδήποτε ναι, όμως αυτή τη στιγμή νιώθω ότι όλα συνεχίζουν όπως πριν, σαν να έγινε απλώς μια μεγάλη παύση. Σαν να μην έγινε και νιώθουμε και μια ανάγκη να μην το θυμόμαστε κιόλας, ο κόσμος ίσως θέλει να το σβήσει εντελώς από τη μνήμη του και τα βιώματά του.
Πιστεύεις ότι πολύ δυσάρεστα φαινόμενα που έγιναν φανερά στη διάρκεια της πανδημίας ή λίγο μετά, όπως γυναικοκτονίες, εφηβική βία κ.ά., γίνονται πιο έντονα αντί να αντιμετωπίζονται και σε τι το αποδίδεις αυτό;
Αυτή είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση που δεν μπορεί να γίνει στο πλαίσιο μιας συνέντευξης. Αν πρέπει να το πω επιγραμματικά, θα έλεγα αποκοπή. Αποκοπή του ανθρώπου από τη φύση, το περιβάλλον, τον διπλανό του και κυρίως από τον εαυτό του και την ουσία της ζωής. Από εκεί ξεκινούν όλα.
Ως μητέρα σε προβληματίζει, ίσως και σε ανησυχεί, η βία που είναι διάχυτη στην κοινωνία, στην οποία ζει και μεγαλώνει η κόρη σου;
Αγωνιώ. Η βία είναι το αποτέλεσμα και θεωρώ ότι προέρχεται από αυτό που προανέφερα. Ελπίζω μόνο στο μεγάλο ξύπνημα, εκεί ποντάρω και σε αυτά τα παιδιά που μεγαλώνουν τώρα και ζουν την αποκοπή σε όλο της το μεγαλείο. Ελπίζω ότι θα το νιώσουν, η ψυχή τους θα διψάσει για κάτι άλλο και θα θελήσουν να το ανακαλύψουν.
Τι ένιωσες όταν άκουσες για πρώτη φορά για το δυστύχημα των Τεμπών; Αυτό το συναίσθημα άλλαξε βλέποντας πώς το διαχειρίζεται η κυβέρνηση επί δύο χρόνια; Θεωρείς ότι το θέμα έχει αποκτήσει πια και πολιτική, εκτός από κοινωνική, διάσταση και άρα συμμετείχες και στις διαδηλώσεις για αυτό;
Σε οποιαδήποτε άλλη εποχή η κυβέρνηση θα είχε πέσει ήδη. Είναι καθαρά πολιτικό θέμα. Η διαχείριση είναι αυτή που έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους και το γεγονός ότι είδαν μια γυναίκα, μια μητέρα να μάχεται εναντίον του συστήματος συγκάλυψης και διαφθοράς με τέτοιο σθένος. Είδαμε έναν άνθρωπο να ηγείται και νιώσαμε ότι κάτι μπορούμε να κάνουμε και εμείς. Θυμάμαι το πρώτο σοκ όταν το έμαθα, όμως ο θυμός και η αγανάκτηση από όσα έχουν μεσολαβήσει αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Πιστεύεις ότι ο Πολιτισμός, το τραγούδι και η μουσική συγκεκριμένα ανταποκρίνονται σε όλα αυτά τα πολύ δυσάρεστα που συμβαίνουν γύρω μας; Και με την ευκαιρία, εκτός φυσικά από τον φίλο, συνεργάτη και δημιουργό Θάνο Μικρούτσικο, σου λείπουν και η πολιτική σκέψη και αντίληψή του;
Ναι, μου λείπουν πολύ. Πάντα αναρωτιέμαι τι θα έκανε ή τι θα έλεγε ο Θάνος για όσα συμβαίνουν. Θεωρώ ότι από τη μεριά μας είμαστε εκεί δίπλα και στηρίζουμε με όποιον τρόπο μπορούμε καθένας και καθεμία. Τα τραγούδια ενώνουν τον κόσμο, τον εμψυχώνουν. Οι συναυλίες λειτουργούν σε συλλογικό επίπεδο ως μέσο συνεύρεσης και ομαδοποίησης, με την καλή έννοια. Δεν νιώθεις μόνος/η, νιώθεις ότι είμαστε πολλοί/ές μαζί.
Βρίσκεις εύκολα τραγούδια που το περιεχόμενό τους να σε εκφράζει όσο και τα τόσο σημαντικά που ήδη έχεις στο προσωπικό ρεπερτόριό σου;
Οχι. Από την άλλη όμως αυτό που θέλω να ερμηνεύσω τώρα δεν είναι το ίδιο που θα ήθελα σε άλλη χρονική στιγμή. Αλλάζω και αλλάζουν και οι ανάγκες μου ως προς την έκφρασή μου.
Με άλλα λόγια, εκτός από τους/τις τόσους/ες πολύ καλούς/ές ερμηνευτές/ιες και τους μουσικούς που είναι σε υψηλότερο επίπεδο από ποτέ, η σημερινή ελληνική μουσική δημιουργία είναι ζωντανή και παράγει αξιόλογα έργα;
Ολοζώντανη είναι, το θέμα είναι αν τα αξιόλογα έργα θα φτάσουν στο ακροατήριο. Αυτό είναι το διακύβευμα.
Μίλησέ μου για τον επερχόμενο δίσκο σου, πώς ξεκίνησε και ποιοι είναι οι άλλοι συντελεστές.
Ολες οι μουσικές είναι του Σταύρου Σιόλα. Οι στίχοι δύο τραγουδιών είναι για πρώτη φορά δικοί μου και των υπόλοιπων διαφόρων άλλων. Μια πρώτη γεύση ήταν τα τρία τραγούδια που ήδη κυκλοφόρησαν. Είναι μια υπέροχη δουλειά και αισθάνομαι δικαιωμένη για το ότι ζήτησα από τον Σταύρο να την κάνουμε μαζί.
Θα υπάρξει μια συνολική ζωντανή παρουσίασή του μετά την κυκλοφορία;
Λογικά, ναι. Πρώτα θα κυκλοφορήσει ψηφιακά στις 11 Απριλίου και θα ακολουθήσει το βινύλιο.
Θα έλεγες ότι ως άνθρωπος αλλά και ως ερμηνεύτρια είσαι αισιόδοξη για το μέλλον; Αν ναι, από πού κυρίως αντλείς αυτή την αισιοδοξία;
Μέσα μου πιστεύω στο καλό και στην υπεροχή του. Επίσης πιστεύω στα παιδιά και στη δύναμη της ψυχής τους...
Και τα πιο άμεσα σχέδιά σου, εκτός φυσικά από την κυκλοφορία του δίσκου;
Εχουμε το μεγάλο αφιέρωμα μαζί με τους Ρεβάνς στον Θάνο, στην Πάτρα, στο Θέατρο Πάνθεον, το Σάββατο 12 Απριλίου, μια ημέρα πριν από τα γενέθλιά του, στη γενέτειρά του. Μετά θα αρχίσουν οι προετοιμασίες για την καλοκαιρινή περιοδεία, οπότε... κάπου θα ανταμώσουμε!
Η Ρίτα Αντωνοπούλου είναι μια ερμηνεύτρια που επιδιώκει να «ανταμώνει» σε κάθε περίσταση, σε κλειστούς χώρους, στις καλοκαιρινές περιοδείες της, αλλά και με τις δισκογραφικές εργασίες της, και πάντα το επιτυγχάνει.
