Πέθανε τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου η πολύ σημαντική Αμερικανίδα ερμηνεύτρια Roberta Flack. Η Roberta Cleopatra Flack, όπως ήταν το πλήρες όνομά της, γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1937 στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ, αλλά στη συνέχεια η οικογένειά της μετοίκισε στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια. Το μουσικό ταλέντο το «κληρονόμησε» από τη μητέρα της, που ήταν μαγείρισσα σε σχολείο, αλλά έπαιζε και εκκλησιαστικό όργανο στον ναό της περιοχής.
Μεγάλωσε στη θρησκευτική μουσική παράδοση, ερμηνεύοντας gospel και τραγούδια της Mahalia Jackson στην εκκλησιαστική χορωδία της ενορίας της. Όταν, όμως, ήταν εννέα ετών, έδειξε ένα αυθόρμητο ενδιαφέρον και κλίση για το πιάνο. Αυτό οδήγησε σε σπουδές κλασικού πιάνου, στις οποίες διέπρεψε, και έτσι μόλις στα δεκαπέντε της εισήχθη με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ για ανώτατες σπουδές, όπου όμως πολύ σύντομα άλλαξε αντικείμενο περνώντας από το πιάνο στη φωνητική ερμηνεία και στο τραγούδι. Αφού αποφοίτησε, άρχισε να εργάζεται ως δασκάλα μουσικής και πιάνου σε σχολεία, ενώ έκανε και ιδιωτικά μαθήματα, παράλληλα με τις εμφανίσεις της ως τραγουδίστριας, στις οποίες συνόδευε τη φωνή της με το πιάνο της. Με προτροπή ενός πρώην καθηγητή της στράφηκε από το κλασικό ρεπερτόριο στο πιο pop και βέβαια soul, και σε ηλικία είκοσι ενός ετών άρχισε πλέον να εργάζεται ως επαγγελματίας τραγουδίστρια.
Εχοντας προσθέσει και την jazz στο ρεπερτόριό της, ηχογράφησε και κυκλοφόρησε το 1969 το πρώτο album της «First time». Το περιεχόμενό του ήταν ιδιαίτερα πολυσυλλεκτικό, από jazz και soul μέχρι pop και rock, κυρίως διασκευές παλαιότερων τραγουδιών και λίγα πρωτότυπα. Μεταξύ αυτών, το «The first time ever i saw your face» του Βρετανού τραγουδοποιού Ewan MacColl, που έγινε η πρώτη μεγάλη επιτυχία της το 1972, κυρίως γιατί ακουγόταν στην ταινία του Κλιντ Ίστγουντ «Play Misty for me», η οποία είχε προβληθεί την προηγούμενη χρονιά. Η επόμενη μεγάλη επιτυχία της θα γινόταν το τραγούδι-σήμα κατατεθέν της, το ομότιτλο από το πέμπτο album της «Killing me softly» του 1973. Το «Killing me softly with his song» είναι ένα εμβληματικό τραγούδι, γραμμένο από τους δύο δημιουργούς του αφότου είδαν τον Don McLean να ερμηνεύει ζωντανά ένα δικό του, το «American Pie», που είναι ένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά πολιτικά τραγούδια όλων των εποχών.
Το ερμηνευτικό ύφος της Roberta Flack ήταν μοναδικό και σαγηνευτικό, μεσόφωνος με βαθιά και ζεστή χροιά, ενσωματώνοντας πολλά στοιχεία jazz και κάποιες φορές κλασικά, με τη συνοδεία του δεξιοτεχνικού και χαρακτηριστικού παιξίματ;oς της στο πιάνο. Τακτικότατος συνεργάτης της τα πρώτα χρόνια ήταν ο ερμηνευτής, πιανίστας, συνθέτης και ενορχηστρωτής Donny Hathaway, με τον οποίο κυκλοφόρησαν πολλά τραγούδια ως φωνητικό ντουέτο, αρκετά από τα οποία έγιναν επιτυχίες, ενώ έκαναν και έναν ολόκληρο δίσκο μαζί, το «Roberta Flack & Donny Hathaway» το 1972. Συνεργάστηκε, επίσης, με τον ερμηνευτή και τραγουδοποιό Peabo Bryson, με γνωστότερη και μεγαλύτερη επιτυχία τους το «Tonight i celebrate my love».
Υπήρξε αγωνίστρια για τα οικονομικά και άλλα δικαιώματα των μουσικών και συνολικά των ανθρώπων του Πολιτισμού αλλά και των ζώων, όπως επίσης των ομοφυλοφίλων. Μετά από έναν δίσκο με χριστουγεννιάτικα τραγούδια το 1997, η τελευταία κυκλοφορία της ήταν το «Let it be Roberta» το 2012, που περιείχε διασκευές τραγουδιών των Beatles. Το 2018 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο πάνω στη σκηνή, ενώ το 2022 διαγνώσθηκε με μια νευρική μυασθένεια που την υποχρέωσε να διακόψει τις εμφανίσεις της. Πέθανε στο διαμέρισμά της στη Νέα Υόρκη, έχοντας λίγες ημέρες πριν συμπληρώσει τα ογδόντα οκτώ χρόνια της και έχοντας κατακτήσει προ πολλού την αγάπη και την εκτίμηση του κοινού και των ομοτέχνων της.
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
