Τα Διοικητικά Συμβούλια της Εταιρείας Συγγραφέων, της Ένωσης Ελληνικού Βιβλίου, του Συλλόγου Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών, του Συλλόγου Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων, του Ανεξάρτητου Συλλόγου Εκδοτών Βιβλίου, του Συνδέσμου Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας, του Ελληνικού Τμήματος ΙΒΒΥ - Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, καθώς και της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων Πληροφόρησης εξέδωσαν ανακοίνωση μετά τις εξαγγελίες του υπουργείου Παιδείας σχετικά με τη φιλαναγνωσία στα σχολεία:
«Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχόμαστε τις εξαγγελίες του ΥΠΑΙΘΑ για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και τη διδασκαλία τουλάχιστον δύο ολόκληρων λογοτεχνικών έργων από τη νέα σχολική χρονιά. Προτείνουμε, επισημαίνοντας ότι είναι σημαντικό, οι μαθητές και οι μαθήτριες να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν τα βιβλία που θα διαβάσουν μέσα από μια πληθώρα αναγνωσμάτων της Σχολικής Βιβλιοθήκης, η ύπαρξη της οποίας, όπως έχει αναδείξει η διεθνής βιβλιογραφία, έχει πολλαπλά γνωστικά και συναισθηματικά οφέλη. Είμαστε σίγουροι ότι ο Υπουργός θα κατανοήσει την ανάγκη για την ίδρυση, όπου δεν υπάρχουν, και την ενίσχυση των Σχολικών Βιβλιοθηκών με τον κατάλληλο εξοπλισμό, τον εμπλουτισμό των συλλογών τους και βέβαια με τον διορισμό βιβλιοθηκονόμων.
Προτείνουμε να δοθεί η δυνατότητα να τα επιλέξουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί σε συνεργασία με τους βιβλιοθηκονόμους από έναν ευρύ κατάλογο που θα συμπεριλαμβάνει όλα τα λογοτεχνικά είδη (μυθιστόρημα, ποίηση, παραμύθια, βιβλία γνώσεων, graphic novel, εικονοβιβλία), κλασικά και σύγχρονα, ελληνικά και ξένα. Ο κατάλογος θα συγκροτηθεί και θα εμπλουτίζεται από τους εκπαιδευτικούς και τους βιβλιοθηκονόμους, με γνώμονα την πολυφωνία και την ευρύτερη συμπερίληψη σε αυτόν τίτλων από μικρούς και μεγάλους εκδοτικούς οίκους. Αυτό κρίνεται απαραίτητο, καθώς θεωρητικοί της παιδικής λογοτεχνίας και της ανάγνωσης, από τη δεκαετία του ’80 ήδη, έχουν επισημάνει ότι οι ανάγκες των αναγνωστών δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν οριζόντια. […] Οι εκπαιδευτικοί στην επιλογή τους μπορούν να συμβουλευτούν τους βιβλιοθηκονόμους Σχολικών, Δημοτικών, Δημοσίων και άλλων Βιβλιοθηκών, τους υπεύθυνους Πολιτιστικών των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, τα Πανεπιστήμια και τους διδάσκοντες παιδική και εφηβική λογοτεχνία, τους φορείς του βιβλίου κ.ά.».
Χρόνια παρακολουθούμε τον παραλογισμό που ονομάζεται «σχολικές βιβλιοθήκες» στην Ελλάδα. Από τη δεκαετία του 1980, και με νόμο της τότε κυβέρνησης, μέχρι σήμερα πολλά έχουν γραφτεί, μεγάλα ποσά έχουν ξοδευτεί, έργα έχουν εξαγγελθεί, προτάσεις έχουν κατατεθεί. Ειλικρινά πιστεύουμε ότι το συγκεκριμένο θέμα θα έπρεπε να αποτελέσει θέμα διδακτορικής διατριβής. Προτεινόμενος τίτλος, «Μια διαρκής κοροϊδία: Οι σχολικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα». Άλλη μία εξαγγελία από το υπουργείο για τη φιλαναγνωσία, άλλη μία δέσμη προτάσεων από τους φορείς του βιβλίου, πιθανώς και άλλο ένα μεγάλο κονδύλι που θα εκταμιευθεί για την αγορά των βιβλίων. Όλα χωρίς σχέδιο, χωρίς συνοχή, χωρίς προοπτική και με την παντελή έλλειψη δημιουργίας σταθερών υποδομών στις σχολικές μονάδες: των βιβλιοθηκών.
