Οκτώβριος. Έβρεχε καταρρακτωδώς για 5 ημέρες. Στον πάγκο της κουζίνας μαζεμένα από τις βόλτες στο δάσος κάστανα, καρύδια και κυδώνια. Παρατηρώντας ένα κυδώνι μονολόγησα «Α! μια στρουθοκάμηλος». Τη ζωγράφισα -λίγους μήνες μετά, έγινε κυδωναρκούδα- κι έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι. Στο κυκλάμινο είδα το κυκλαμίνγκο, στο καρύδι τον καρυδόσαυρο, στα κάστανα τον καστανότραχο, στο κουνουπίδι το κουνουπιδόβατο… Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι 38 ήρωες μιας οικολογικής επανάστασης.
Μετά από χρόνια που πέρασα κλεισμένος στην Αθήνα σε γραφεία με τσιμεντωμένη θέα και κυκλοφορώντας σε συνωστισμένους δρόμους βρέθηκα απομονωμένος σε ένα σπίτι στα 1.150 μέτρα υψόμετρο, δίπλα στο δάσος και με θέα στη λίμνη Πλαστήρα. Καθώς οι εποχές εναλλάσσονταν αφαιρούσαν στρώματα από την ανθρώπινη υπεροψία· από «αποικιοκράτης» μεταμορφωνόμουν σε φιλοξενούμενο και κάποια στιγμή (μάλλον) αποδέχτηκα την αλήθεια της φύσης: γέννηση, ένστικτο επιβίωσης (τροφή και αναπαραγωγή), θάνατος και γέννηση… Ένας κύκλος σε αέναη κίνηση. Το νόημα της ζωής. Τα υπόλοιπα να είχαμε να βασανιζόμαστε ως ενήλικες. Ασχολούμενος με τη γη και καθημερινά καλημερίζοντας -χωρίς να σκέφτομαι αν είναι παράλογο αυτό- σκιουράκια, ελάφια, σκαντζόχοιρους, μπούφους… από 58χρονος «έγινα» πεντάχρονος.
Αρχισα να δημιουργώ, χρησιμοποιώντας φυσικά υλικά (φυτά, λουλούδια, φρούτα…) και σχεδιάζοντας γύρω από αυτά, με χρωματιστά μολύβια, ζώα. Μετά τα φωτογράφιζα χωρίς να με αφορά πού θα καταλήξει όλο αυτό. Δημιουργώντας τον καρυδόσαυρο γεννήθηκε η ιδέα. Η ένωση του φυτικού και του ζωικού κόσμου (και των δυνάμεών τους) αποσκοπεί στη δημιουργία νέων πλασμάτων, περισσότερο ικανών να επιβιώσουν από την επικείμενη ολική οικολογική καταστροφή. (Ήταν νωπή ακόμη η καταστροφή από τον «Ιανό» στην περιοχή του νομού Καρδίτσας και πριν βγει το βιβλίο ήρθε και η δεύτερη λόγω «Daniel»). Αυτά τα άγραφα (μη καταγεγραμμένα από τους ανθρώπους) ζώα βρήκαν καταφύγιο στα Άγραφα, μια χώρα της οποίας την ύπαρξη δεν γνωρίζουν οι άνθρωποι. (Σύμφωνα με ιστορικές και προφορικές παραδόσεις, η περιοχή των Αγράφων διαγράφηκε από τους χάρτες στα βυζαντινά χρόνια και τους φορολογικούς καταλόγους στα χρόνια της τουρκοκρατίας εξαιτίας της απείθειας των κατοίκων στις διαταγές του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε’ και αργότερα των σουλτάνων.)
Ο «πεντάχρονος» Δημήτρης έγραψε τις ιστορίες τους με αλογόκριτο συνειρμό. Η καροτολούδα (καρότο + πεταλούδα) έτσι όπως πετάει ακανόνιστα πηδάει και από το ένα θέμα στο άλλο (ΔΕΠΥ)· η λαχανοπούλα (λάχανο + γαλοπούλα), εμπνεόμενη από τον Μάη του ’68, θέλει να κάνει το αδύνατο δυνατό και να πετάξει· ο λειχυνήποδας (λειχήνα + βραδύποδας) ζώντας μακάρια είναι οπαδός της επικούρειας φιλοσοφίας· το κυνοροδομήγκι (κυνόροδο + μυρμήγκι) καθώς κατάγεται από ένα κόκκινο δυναμωτικό καρπό και ένα έντομο-εργάτη είναι μονίμως σε επαναστατική εγρήγορση για τα δικαιώματα των ζώων κ.ά.
Τα «Ζώα από τα Άγραφα» δεν σκέφτονται ότι το γέλιο είναι επανάσταση· γελάνε.
Τα «Ζώα από τα Άγραφα» έχουν ανησυχίες για τη ζωή, τις σχέσεις, τον εαυτό τους, την πολιτική… αλλά αυτές δεν τους στερούν τη διάθεση να παίζουν (είναι άρθρο στο σύνταγμα των Αγράφων).
Μαζί τους, σε όλη τη διαδικασία δημιουργίας αυτού του βιβλίου, γέλασα και έπαιξα κι εγώ.
* Ο Δημήτρης Μαστρογιαννίτης είναι δημοσιογράφος
Καρυδόσαυρος*
Είναι εξήντα πέντε εκατομμυρίων ετών. Ευτυχώς δε χρειάζεται να βάλουμε κεράκια σε τούρτα! Αν δεν ήταν ο καρυδόσαυρος δε θα ήμασταν τώρα εδώ. «Επιβίωσα γιατί έχω μεγάλο καρυδεγκέφαλο», μας είπε. Ο ντοματουίνος όμως πιστεύει ότι «έχει μια κρυφή σούπερ δύναμη. Με αυτή νίκησε τον αστεροειδή και τους κακούς Νεάντερταλ, Σάπιενς και Καπιταλισμό». Συμφωνήσαμε ότι βγάζει ακτίνες λέιζερ από την ουρά κι όχι από το στόμα όπως επέμενε το κουνουπιδόβατο· τα έχει τελείως μπερδέψει γιατί αυτός ήταν ο Γκοτζίλα. Αυτό που βαριόμαστε είναι όταν ο καρυδόσαυρος αρχίζει να λέει «εσείς τα νέα ζώα», «εμείς εκείνα τα χρόνια» και «ήταν πιο ωραίες εποχές τότε». Δεν καταλαβαίνουμε πώς ήταν πιο ωραίες εποχές τότε με τόσες κακουχίες που μας έχει διηγηθεί ότι περνούσαν, αλλά από σεβασμό δε μιλάμε. Μόνο ο φτεριγάτορας μια φορά, τότε που ψηφίζαμε το νέο Δ..Σ των Αγράφων, μέσα από τα δόντια του είπε: «πρέπει κάποτε να τελειώνουμε με τους πολιτικούς δεινόσαυρους». Νομίζω θέλει να πάρει αυτός τη θέση του καρυδόσαυρου στο Δ.Σ.
* Ένας από τους 38 ήρωες του βιβλίου «Ζώα από τα Άγραφα», εκδόσεις Το Ροδακιό
