Ξεχνάμε τα πράγματα που μας γαλούχησαν με την παρουσία τους. Μέσα στο επισφαλές τοπίο της καθημερινής επιβίωσης και της φρίκης του πολέμου που παίρνει καθημερινά ολοένα και πιο τερατώδεις διαστάσεις. Με τα χιλιάδες βομβαρδισμένα παιδιά στους καταυλισμούς, στα νοσοκομεία και στα σχολειά της Γάζας να αποτελούν ξανά τα κατεξοχήν θύματα των ψυχρών γεωπολιτικών σχεδιαστών που δρουν παρασύροντας τους λαούς με τον προσχηματικό εθνικιστικό και θρησκευτικό φανατισμό τους. Και την Ευρώπη του ανθρωπισμού να παρακολουθεί αμέτοχη τα εγκληματικά τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα ενάντια σε ό,τι μπορεί να σημαίνει άνθρωπος.
Λησμονούμε γρήγορα τα αντικείμενα που δίνουμε ακόμα και σήμερα ελαφρά τη καρδία αντιπαροχή μαζί με τα σπίτια των παππούδων και των γιαγιάδων μας για έναν αποκαλούμενο «εκσυγχρονισμένο» και απελευθερωμένο από το παρελθόν μας βίο. Που σηματοδοτούν τη ζωή μας γιατί κρατούν μέσα τους τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων που μας σφράγισαν θετικά ή αρνητικά. Τότε που ήμασταν ικανοί, χωρίς τις προκατασκευασμένες εικόνες των κινητών και των τάμπλετ, να σχηματίζουμε τις δικές μας εικόνες των ονείρων και των φόβων μας και να διαισθανόμαστε και να ανακαλύπτουμε με τα μετα-ποιητικά λόγια των οικείων παραμυθάδων μας τις σκοτεινές και φωτεινές πλευρές του εξωτερικού και του εσωτερικού κόσμου μας.
Οι ομοιοκαταληξίες του Δημήτρη Σκουρογιάννη
Είναι τα λόγια από τα οποία αντλεί την πνοή του ο εικαστικός καλλιτέχνης Δημήτρης Σκουρογιάννης. Στην τελευταία του έκθεση, που παρουσιάζει υπό τον αινιγματικό τίτλο «Ομοιοκαταληξίες» στην Αίθουσα Τέχνης έκφραση- γιάννα γραμματοπούλου στο Κολωνάκι, στήνει με την τεχνική του assemblage σκηνές από τους αρχαίους μύθους, όπως αυτόν της Περσεφόνης, ή τα παραμύθια της Πριγκίπισσας με το Μπιζέλι και της Πεντάμορφης και του Τέρατος. Δένει εφευρετικά το κλασικό σχέδιο, τη ζωγραφική και τη γλυπτική, το κέντημα, το μοντέρνο κολάζ, αλλά και την ίδια τη γραφή με τα objets trouves, τα κεφαλάρια παλιών κρεβατιών με τα μεταλλικά κουμπιά ή τα σερβίτσια. Ανασυγκροτεί έτσι με τη βοήθεια των παλιών αυτών αντικειμένων και των φωτογραφιών, αλλά και με τις επαναλαμβανόμενες λέξεις που μας στοιχειώνουν την καθιερωμένη στη διάρκεια των αιώνων πρόσληψή τους. Διεισδύει στον κεκαλυμμένο πυρήνα των μύθων και των παραμυθιών.
Φανερώνει στον θεατή με τη δεμένη με τούλια πριγκίπισσα που κοιμάται πάνω στα συντρίμμια των πολύτιμων σκευών από πορσελάνη τη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα των προσυμφωνημένων με ταξικά κριτήρια γάμων, όπου η γυναίκα συνεχίζει να δοκιμάζεται μέχρι τις μέρες μας. Δείχνει στο πλασμένο σύμφωνα με τα πρότυπα της διαφήμισης ωραίο πρόσωπο της σύγχρονης Περσεφόνης την ανημποριά και την απόγνωση του ανθρώπου να αποτρέψει το προδιαγεγραμμένο πεπρωμένο του, αφήνοντας πίσω του τα αντικείμενα που συνθέτουν τη ζωή. Διακρίνει στον αποτυπωμένο, σαν ένα καθρεφτισμένο προσχέδιο αγάλματος, άνδρα τον απροκάλυπτο, θα τολμούσα να πω, ναρκισσισμό του αρσενικού. Μας οδηγεί μέσα από τη μυστική ζωή των πραγματικών πραγμάτων με τα οποία φτιάχνει τον εικαστικό του χώρο όχι μόνο στο να αναλογιστούμε τι σημαίνουν για μας τα ίδια τα πράγματα που μας περιβάλλουν και φαντάζουν περιττά, αλλά και στο να βρούμε συνδέοντάς τα με το μαγικό νήμα των ξεχασμένων μύθων και των παραμυθιών τις βαθύτερες, συμβολικές ομοιοκαταληξίες τους με το είναι μας.
Info
Δημήτρης Σκουρογιάννης, «Ομοιοκαταληξίες»,
επιμέλεια Στρατής Πανταζής
Αίθουσα Τέχνης έκφραση- γιάννα γραμματοπούλου, Βαλαωρίτου 9α, Κολωνάκι
Διάρκεια έκθεσης: 2 Νοεμβρίου-2 Δεκεμβρίου 2023
Ωρες λειτουργίας: Τρ./Πέμ./Παρ. 12 μ.-8 μ.μ.,Τετ. 12 μ.-6 μ.μ., Σάβ.12 μ.-3 μ.μ.
