Μοναστηράκι 2013. Αν ξέρεις την κρυφή διαδρομή (κι εγώ θα την πω τώρα για όσους δεν) από τα σκαλιά του ΗΣΑΠ μέχρι το συγκεκριμένο δέντρο στο δασάκι της Ακρόπολης, θα γνωρίζεις ένα-δυο πράγματα: Π.χ., πόσο όμορφη είναι η Αθήνα, τουλάχιστον μέχρι εκεί που τελειώνει το χώμα και αρχίζει το τσιμέντο, αν και τούτο έχει χαρίσματα.
Αν τώρα καβατζώσεις μπουκάλι κρασί (όχι τίποτα μαλαματίνες τώρα... μοσχάτο, λευκό ημίγλυκο, κάτι διονυσιακό), θα μυηθείς και σε άλλα. Ακούγονται οι Led Zeppelin νότια του Αστεροσκοπείου; Γράφονται στίχοι των Depeche Mode στα μάρμαρα του Θησείου; Και όντως έχει σκάσει συναυλία του Neil Young, κρυφά και στο μεταξύ μας, στην Ηρακλειδών; Το καλό με τον τόπο είναι πως είναι ανεκτικός στην Τέχνη. Θέλεις να νιώσεις έντεχνος στα ουζάδικα ή μέταλ στην Ακρόπολη; Μετά χαράς. Νιώθεις εναλλακτικός ή θυμωμένος; Δώσε μαυρίλα και ένταση ακόμη και στις αστείες ελίτσες-νάνους στο περιφερειακό δασάκι.
Είναι road map. Απλά πράγματα. Και το καλύτερο είναι πως την εποχή που όλα φιλτράρονται γρήγορα και ηλεκτρονικά, εσύ, εκεί, είσαι Κυρίαρχος του Σύμπαντος. Eίναι κάτι που δεν μπορούν να φορολογήσουν: η ροκ συναυλία που έχεις στο μυαλό και η σουρεαλιστική έκθεση που κουβαλάς στην καρδιά. Χωρίς παρεξήγηση, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι ρομαντικό, παρά τα κρασιά, τις μουσικές και τις επικολυρικές μεταφορές. Αν ρομαντικός ήταν ο Μπάιρον, για μένα, ρε φίλε, ρομαντικός ήταν ο Dio. Εγώ πάλι διαφωνώ.
Και για να το τερματίσω, δεν θα διαβάσω σήμερα Βύρωνα, ούτε θα ακούσω Black Sabbath, ούτε θα τσιτάρω άλλο Puressence. Τι αξίζει τώρα; «Wrath of God»... η οργή του Θεού από τις ελεκτροπάνκισσες Crystal Castles. Βoοm!
“Λοιπόν, όλοι σας! Εδώ είμαι... Ο μοναδικός άνθρωπος που δεν είχε ποτέ πρόβλημα» («Ιndia»)
- Μετά από τόσα χρόνια καριέρας, ως... τι θα χαρακτηρίζατε τους Puressence?
Ως κάτι που διαρκεί πολύ, δουλεύει σκληρά και είναι ευγνώμον για όσα του έχουν συμβεί.
- Έρχεστε συχνά και αρκετά χρόνια στην Ελλάδα. Βλέπετε αλλαγές στην προ κρίσης Ελλάδα και στη σημερινή;
Όντως ερχόμαστε σχεδόν μια φορά τον χρόνο και έτσι μπορούμε να έχουμε μια περιεκτική εικόνα για το πώς είναι πλέον τα πράγματα στην Ελλάδα. Οπότε, ναι... Παρατηρούμε όλο και περισσότερα κλειστά μαγαζιά... Όλο και λιγότερο κόσμο να βγαίνει έξω. Τα πράγματα φαίνεται πως είναι πολύ δύσκολα.
- Επόμενο βήμα της μπάντας;
Να το ρίξουμε στο γράψιμο, στις ηχογραφήσεις και στις συναυλίες.
- Μόνο μια φράση για τους Έλληνες:
«Συνεχίστε να συνεχίζετε!»
(Oι Άγγλοι Puressence βρίσκονται σε ελληνική unplugged συναυλία και έπαιξαν την προηγούμενη Πέμπτη στον "Σταυρό Του Νότου".)
