Πάνε μερικές μέρες από την ολοκλήρωση του εντελώς μεταπανδημικού Release Festival στην πλατεία Νερού και ακόμα μετράμε τα ονόματα που πέρασαν, τις μουσικές τους συναντήσεις και τις συναυλιακές νύχτες που γεννήθηκαν σε μια πλατεία που πλέον είναι ξεκάθαρο ότι «ανήκει» μουσικά σε ένα φεστιβάλ, το οποίο πραγματικά δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τα διεθνή μουσικά συγγενικά του.
Και αν όλα αυτά τα χρόνια το Release έβαζε λιθαράκι λιθαράκι, χτίζοντας, διορθώνοντας και επενδύοντας, πραγματικά η φετινή διοργάνωση είναι το αποτέλεσμα μιας διαχρονικής διαδικασίας που κινήθηκε αριστοτεχνικά σε όλα τα επίπεδα. Γιατί για να μπορέσει ένα φεστιβάλ να μιλήσει αρχικά στις συνειδήσεις των επισκεπτών του πρέπει να έχει τον δικό του χαρακτήρα, άρτιο και προσεγμένο ήχο και, φυσικά, μια προσιτή απεύθυνση στον κόσμο, αφουγκραζόμενο την εποχή, τις δυσκολίες, αλλά και την ανάγκη του κοινού να βιώσει «ελεύθερες» ζωντανές μουσικές βραδιές που είχε στερηθεί τα προηγούμενα χρόνια.
Πολυπολιτισμικός χαρακτήρας
Οι καλλιτέχνες που πάτησαν τη σκηνή του Release αυτή τη φορά μαρτυρούν τον μουσικό πολυπολιτισμικό χαρακτήρα που χτίζει και καθιερώνει, εξασφαλίζοντας ακομπλεξάριστα καλλιτέχνες από διάφορα μουσικά μονοπάτια, με μόνο γνώμονα την ορθή μουσική ανάγνωση της εποχής, που φυσικά έχει παρελθόν, παρόν και λίγο από αυτά που αναπόφευκτα θα απασχολήσουν στο μέλλον. Σε αυτό το τρίπτυχο χώρεσαν η θρυλική Siouxsie, με το φανατικό της κοινό να την υποδέχεται ένθερμα, και οι Interpol, που άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις, παίρνοντας τη σκυτάλη από τη σκοτεινή και ταυτόχρονα pop Rosalia, που έκανε την έκπληξη στη σκηνή του Release και έγινε το απόλυτο talk of the town με την εμφάνισή της. Φυσικά, από την πρώτη κιόλας ημέρα η διοργάνωση είχε δώσει και το metal στίγμα της, που είναι πάντα ενεργό, με τους Nightwish οδηγούς και εγγυητές του τι επρόκειτο να ακολουθήσει.
Από τους Royksopp στους Wu-Tang Clan
Και σπάζοντας, φυσικά, τις νόρμες που προστάζουν τα διεθνή φεστιβάλ να αγκυλώνονται σε ένα συγκεκριμένο μουσικό προσανατολισμό, το Release για 14 ολόκληρες ημέρες απλωμένες μέσα στο καυτό αθηναϊκό καλοκαίρι άνοιξε τη σκηνή στους Royksopp, στους κλασικούς και πολυαγαπημένους Madrugada, που έφεραν και στη σκηνή τις αξιομνημόνευτες Wet Leg, σε πολλές εμβληματικές metal μπάντες, στους δικούς μας Stereo Nova σε μια ιστορική επανασύνδεση παρέα με τους ηλεκτρονικά φορτισμένους Leftfield, στους Arctic Monkeys, που σημείωσαν το πρώτο ιστορικό sold out στην πλατεία Νερού που έμοιαζε αδύνατον, και όμως οδήγησε και σε δεύτερη μέρα, στους καινούργιους και ολοζώντανους Prodigy, αλλά βγαλμένους και από το εφηβικό παρελθόν μας, για να καταλήξει με πρωτοφανή χιπ χοπ αέρα και να αφήσει τον επίλογο στους Αμερικανούς Wu-Tang Clan, και ας μην κατάφεραν να πατήσουν τη σκηνή όλοι μαζί, αφού ήρθαν τελικά μόνο οι έξι.
Ακόμα και εκεί το μουσικό διοργανωτικό ήθος του φεστιβάλ ξεχώρισε, δίνοντας τη δυνατότητα επιστροφής χρημάτων σε όσες και όσους είχαν προμηθευτεί εισιτήρια και απογοητεύτηκαν από την απουσία κάποιων μελών της πρωτοπόρας χιπ χοπ μπάντας, παρόλο που η συναυλία έγινε τελικά κανονικά, αποδεικνύοντας έτσι πως στο κέντρο του φεστιβάλ είναι πρώτα και πάνω από όλα ο ακροατής, ο επισκέπτης, αυτός που θα βιώσει τη μουσική εμπειρία και θα γίνει κοινωνός της μέσα στην πολιτιστική ζωή της πόλης.
Αναβίωση θρυλικών καλλιτεχνών
Ο αριθμός των εισιτηρίων της φετινής διοργάνωσης προσδίδει στο φεστιβάλ την αυτοπεποίθηση της επιτυχίας στο χτίσιμο αυτού του πολυπολιτισμικού μουσικού κόσμου, αρνούμενο να κινηθεί αποκλειστικά σε ασφαλή μονοπάτια, αφού χρέος ενός τέτοιου φεστιβάλ με αυτό το εκτόπισμα είναι μεν η αναβίωση θρυλικών καλλιτεχνών, αλλά και οι συστάσεις νέων μπαντών και μουσικών που θα απασχολήσουν τα επόμενα χρόνια την παγκόσμια μουσική σκηνή.
Η τεχνογνωσία των ανθρώπων του Release και η αδιαμφισβήτητη σχέση με τη διεθνή μουσική αγορά επιτέλους γεννούν έναν μουσικό συναυλιακό πυρήνα, που δεν αναμένεις απλώς για την επόμενη φορά να σου φέρει τους καλλιτέχνες που λαχταράς να ακούσεις, αλλά να σου συστήσει και να σου δώσει μουσική πρόσβαση και σε όσα τώρα γεννιούνται και σε όσα τώρα συμβαίνουν έξω από τα δικά μας σύνορα.
Σε αυτές τις 14 ημέρες που κράτησε το φεστιβάλ από την πλατεία Νερού πέρασαν χιλιάδες άνθρωποι με διαφορετικές μουσικές καταβολές, όλων των ηλικιών, και όχι μόνο μία φορά, μετατρέποντας πια ανεπιστρεπτί την πλατεία Νερού σε ένα ιστορικό συναυλιακό σημείο συνάντησης διάφορων μουσικών ιστοριών.
Η επανασύνδεση των Stereo Nova
Εμείς ξεχωρίσαμε το ταξίδι στο παρελθόν με τη Siouxsie, αφεθήκαμε στη σκοτεινή pop διάθεση της Rosalia, χαρήκαμε τη σκηνική επανασύνδεση των δικών μας Stereo Nova, είδαμε ξανά τους Madrugada, γίναμε μάρτυρες της θρυλικής επιστροφής των Prodigy, απολαύσαμε τους sold out Arctic Monkeys, που παρέσυραν και τους πιο δύσπιστους, αλλά αφεθήκαμε ευτυχώς και στις Wet Leg, στους ηλεκτρονικά φορτισμένους Leftfield, που πρώτη φορά είδαμε ζωντανά στη σκηνή, κλέβοντας τις εντυπώσεις και τις διαθέσεις μας.
Το Release Festival είναι αναμφισβήτητα ήδη μέρος της μουσικής ιστορίας του τόπου, άντεξε τη βίαιη διακοπή της πανδημίας και κατάφερε να απαντήσει φέτος με μια ολοκληρωμένη, μουσικά ακομπλεξάριστη διοργάνωση με προσεγμένο ήχο, άψογη επικοινωνία με τον κόσμο, νοηματοδοτώντας μουσικά την πλατεία Νερού. Αυτό το στίγμα που αφήνει εκεί σε αυτή την πλατεία που την τρώει η αλμύρα είναι η μεγαλύτερη υπόσχεση για την επόμενη διοργάνωση, που θα πρέπει αναγκαστικά να ξεπεράσει τον φετινό εαυτό της. Με το καλό!
