Δύο ελληνικές κυκλοφορίες από τον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής. Η μικρή σε διάρκεια, αλλά τεράστια σε συναισθηματική αξία επιστροφή των Στέρεο Νόβα και ένα χορταστικό άλμπουμ με ωραίες συμμετοχές από τους Lip Forensics
Ενας μικρός θρίαμβος της αυθεντικής έκφρασης που διαθέτει σφοδρή συναισθηματική δύναμη
Στέρεο Νόβα
Ιριδα
(κυκλοφορεί από τη Sky Vector Music)
Φέτος είχαμε την επανέκδοση του θρυλικού ντεμπούτου των Στέρεο Νόβα και την εμφάνισή τους στην Ελευσίνα, ενώ έρχεται ακόμα ένα live, στην Πλατεία Νερού αυτή τη φορά. Ανάμεσα σ’ αυτά πρόλαβαν να μας χαρίσουν και τέσσερα νέα τραγούδια τους σε μια μικρή κυκλοφορία (EP τα λέγαμε αυτά παλιότερα) σαν δώρο, να έχουμε να πορευόμαστε. Τέσσερα τραγούδια γεμάτα με παράξενα ηλεκτρονικά σχήματα και ιριδίζουσες υφές. Τραγούδια εμπνευσμένα, ζωηρά, που έχουν μια νέα γεύση, άγνωστης προέλευσης, που σε προκαλεί να τη δοκιμάσεις. Δεν είναι εύκολο να κατατάξεις και να περιγράψεις την αξία αυτών των τεσσάρων τραγουδιών, ειδικά στη σημερινή εποχή, που οι ορισμοί χάνουν το νόημά τους, χαραμισμένοι από την ευκολία που ξοδεύονται οι λέξεις. Το σπουδαίο με τα νέα τραγούδια των Στέρεο Νόβα είναι ότι φτιάχτηκαν με ιλιγγιωδώς καλό γούστο και ότι μας χαρίζονται. Ειδικά σε μια εποχή όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη έρχεται αλαλάζουσα για να αλλοτριώσει την Τέχνη και να πλαστογραφήσει την ίδια την ανάγκη της δημιουργίας. Το «Ίριδα» είναι μια καλή ασπίδα και άλλοθι και ελπίδα.
Τα σπουδαίο και αναντικατάστατο προτέρημα των τραγουδιών του Μιχάλη Δέλτα και του Κωνσταντίνου Βήτα είναι ότι σε προκαλούν να τα επικοινωνήσεις, να αποτυπώσεις γραπτά και προφορικά την αίσθηση που σου αφήνουν, μιλώντας υποκειμενικά, με άξονα την προσωπική σου εμπειρία μαζί τους. Στο ομώνυμο κομμάτι συμμετέχει στα φωνητικά η IOTA PHI, που τα πήγε περίφημα, καθώς δεν επέτρεψε καθόλου να μου λείψει η φωνή του Κωνσταντίνου - εντάξει, ίσως λίγο, αλλά η φωνητική του παρουσία γενικά, όχι στο συγκεκριμένο τραγούδι. Στον «Κέδρο» η υψηλότατη αισθητική των synths που ταξιδεύουν μέσα και έξω από το σώμα νιώθεις ότι μπορεί να αντηχεί στο διηνεκές ή ότι μπορεί να γίνει η μουσική στα ακουστικά του νευρωτικού παιδιού της πόλης που οτιδήποτε έξω από το αστικό κέντρο του φαίνεται αχαρτογράφητη περιοχή.
Η γνήσια ορμή του «Ντούνα» το καθιστά ιδανικό να χορευτεί σε έναν κλειστό, υπόγειο χώρο όταν έξω έχει ξημερώσει. Ένα tech groove που μεταβολίζει την ανάγκη για χορό με το πρόσωπο της καρδιάς σου μέχρι το τέλος του κόσμου.
Τέλος, το «Χαλαζίας» κυλάει αφαιρετικά, χωρίς φωνητικά, αλλά αφηγείται κάτι που έχεις ανάγκη να ακούσεις. Σε κάνει να νιώθεις πεφωτισμένος new age ταξιδιώτης που μόνο ομορφιά βλέπεις στη φύση. Η κυκλοφορία αυτή είναι ένας μικρός θρίαμβος της αυθεντικής έκφρασης, που όμως διαθέτει σφοδρή συναισθηματική δύναμη και μιλάει ευθέως στον παραλήπτη που ιδιωτεύει με αγκαλιά το laptop, αλλά κάπως κουράστηκε να νιώθει μόνος του.
Ένας δίσκος μοντέρνας electronica που κερδίζει και τους πιο απαιτητικούς
Lip Forensics
Apophenia
(κυκλοφορεί από τη Veego Records)
Το «Apophenia» είναι το ντεμπούτο των Lip Forensics, δηλαδή του ντουέτου που αποτελείται από τον Zade και τον Ekelon, δύο ανήσυχων καλλιτεχνών με ισχυρό αποτύπωμα στην indie κοινότητα της Αθήνας. Πρόκειται για έναν δίσκο που συνδυάζει την ονειρική, ηλεκτρονική αύρα του Kavinsky και που θα μπορούσε δυνητικά να είναι ένα παράπλευρο project που έστησαν Μ83 παρέα με τον Todd Terje, για να χαλαρώσουν, αλλά δεν είναι. Στην πραγματικότητα είναι ένα άλμπουμ αραιής, μοντέρνας electronica, που ακούγεται καλύτερα σε χώρους με neon φωτισμό και με υδάτινες φούσκες, από κείνες που ίπτανται για ώρες στον αέρα. Ο δίσκος περιέχει μπόλικα τραγούδια που δοξάζουν περήφανα τη γλυκόπικρη electro και μερικές φορές καταφέρνουν και κερδίσουν ακόμα και τους πιο απαιτητικούς ηλεκτρονικάριους.
Είναι γεμάτο ιδέες το «Apophenia», κάποιες είναι ολοκληρωμένες και ερεθιστικές, αλλά κάποιες όχι τόσο. Όμως αυτό που είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό, πέρα από περιγραφές, πέρα από μουσικές αναφορές και τους επικοινωνιακούς προσδιορισμούς που επιβάλλουν, είναι η τιμιότητα αυτού του δίσκου και η γνήσια ορμή με την οποία καταλαμβάνει τα ηχεία μας. Οι Lip Forensics τιμούν τις new wave καταβολές τους και δείχνουν να αναπολούν μια εποχή που η λέξη ambient ήταν υπόθεση για λίγους και εκλεκτούς, προτού γίνει μπανάλ και ξοδευτεί σε εκατομμύρια συλλογές και ηχογραφήσεις.
Ξεχωρίζει το τραγούδι «Cynical» με τη συμμετοχή του Δημήτρη Μπινιάρη (Sad Disco) που είναι ικανό να θρέψει τα ερτζιανά της πόλης και να κατακτήσει τα bar των πόλεων αλλά και το “Unrest” με τη συμμετοχή της πάντα αξιόλογης, Γεωργίας Καλαφάτη (Sugahspank) που μας προτρέπει με στυλ και με ωραίο ρυθμό να ξεσηκωθούμε και να ξεκινήσουμε χωρίς σκέψη μια εξέγερση. Όσον αφορά τις συμμετοχές, ο Grey Skies (των Tendts) φέρνει στα μέτρα του τους ηχητικούς πειραματισμούς στο “No Symmetry” και στο “Descending Into Madness” και τέλος, η Ειρήνη Σκυλακάκη στο “Different” με τη προσεγμένη και μελαγχολική της ερμηνεία, ανεβάζει συνολικά τον πήχη ποιότητας.
