Ένα αξιόλογο πολιτικό δράμα με καλογραμμένο διάλογο
«Η διπλωμάτισσα» (The Diplomat)
Διαθέσιμη από το Netflix
Το πρωταγωνιστικό δίδυμο της αλησμόνητης σειράς «The Americans» απασχολεί αυτόν τον καιρό την επικαιρότητα με τις solo δουλειές του. Ο Μάθιου Ράις παίζει στο νεο-νουάρ «Perry Mason», ενώ η Κέρι Ράσελ επέλεξε το «The diplomat». Πρόκειται για ένα αξιόλογο πολιτικό θρίλερ, όπου μια Αμερικανίδα αξιωματούχος αναμειγνύεται με μια διεθνή κρίση, όταν διορίζεται απρόθυμα στον ρόλο της πρέσβειρας στη Μεγάλη Βρετανία. Το κύριο μέλημα του σεναρίου είναι οι άνισοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ ανδρών και γυναικών που βρίσκονται στην ίδια θέση. Η Ράσελ υποδύεται την Κέιτ, μια γυναίκα με εντυπωσιακή καριέρα, η οποία όμως επισκιάζεται από τον σύζυγό της, έναν αναγνωρισμένο εμπειρογνώμονα εξωτερικής πολιτικής. Ίσως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον της ιστορίας έχει η δυναμική με τον σύζυγό της που αποτελεί ταυτόχρονα πλεονέκτημα και βαρίδι στις τσέπες της. Ενώ, λοιπόν, η ίδια είναι έτοιμη να αναλάβει μια αποστολή στην Καμπούλ, ο βομβαρδισμός ενός βρετανικού αεροπλανοφόρου αναγκάζει τον Αμερικανό Πρόεδρο να την τοποθετήσει στο Λονδίνο. Υπό κανονικές συνθήκες, αυτή η ανώδυνη ανάθεση αποτελεί ευκαιρία για φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και εγκαίνια με κοπή κορδέλας, αλλά σε αυτή την περίπτωση είναι κρίσιμη καθώς πρέπει να εκτονωθούν οι εντάσεις. Αυτό που δεν γνωρίζει η Κέιτ είναι πως η μετάθεση λειτουργεί ως έμμεση αξιολόγησή της στο ενδεχόμενο να αντικαταστήσει τον αντιπρόεδρο, ο οποίος βρίσκεται στα πρόθυρα της παραίτησης. Ακόμη κι όταν η Κέιτ βρίσκεται στο σκοτάδι σχετικά με την πραγματική φύση της αποστολής της, πρέπει να ξεπεράσει τους ανταγωνισμούς και τα παιχνίδια εξουσίας.
Η ανάπτυξη της σειράς ανήκει στην Ντέμπορα Καν (είχε δημιουργήσει το πετυχημένο «Homeland») και η Ράσελ στον κεντρικό ρόλο αποδεικνύει ότι έχει τον μαγνητισμό και το κωμικό timing που απαιτούνται, καθώς πρωταγωνιστεί σχεδόν σε όλες τις σκηνές. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι αποφεύγει τις ευκολίες των στερεοτυπικών ερμηνειών σε ανάλογους ρόλους, καθώς συνήθως αυτές οι γυναίκες παρουσιάζονται σαν πωρωμένες καριερίστριες με μονότονο εκνευρισμό στο πρόσωπο ή απλώς σέξι μέσα στην αδεξιότητά τους. Η Ράσελ ερμηνεύει μια αληθινή γυναίκα με ολοκληρωμένο ψυχισμό εν μέσω ενός γεωπολιτικού δράματος.
Η πλοκή βασίζεται στις ανατροπές σχετικά με το ποιον μπορεί και ποιον δεν μπορεί να εμπιστευτεί η ηρωίδα, το ποιος φταίει για τη βομβιστική επίθεση στο αεροπλανοφόρο, την επισφαλή κατάσταση της καριέρας της και πολλές άλλες ευπρόσδεκτες υποπλοκές. Οι διάλογοι είναι στακάτοι και γάργαροι, στο ύφος του Άαρον Σόρκιν, που προφανώς αποτελεί πηγή έμπνευσης. Έστω κι αν είναι ο εύπεπτος Σόρκιν του «Charlie Wilson’s War»και όχι ο οξυδερκής και εθιστικός Σόρκιν του «West Wing».
Παλιομοδίτικη περιπέτεια δράσης με μπόλικη παράνοια
«Νυχτερινός πράκτορας» (Night Agent)
Διαθέσιμη από το Netflix
Το κατασκοπευτικό θρίλερ του Σον Ράιαν (ο εμπνευστής του βίαιου αστυνομικού δράματος «The Shield») ακολουθεί την ξέφρενη πορεία του νεαρού πράκτορα του FBI Πίτερ Σάδερλαντ. Ο φιλόδοξος ήρωας βρίσκεται στο επίκεντρο της Διαχείρισης Κρίσεων του Λευκού Οίκου, παρόλο που τον βαραίνει η ιστορία του πατέρα του, επίσης πράκτορα, ο οποίος κατηγορήθηκε ως πληροφοριοδότης των Ρώσων. Ο Σάδερλαντ είναι βγαλμένος από τη μηχανή παραγωγής υπερ-ικανών και υπερ-έξυπνων αρσενικών (όπως Jack Ryan, Jason Bourne, Jack Bauer, Jack Reacher και πάει λέγοντας), οι οποίοι ξέρουν (φυσικά) πότε να παρακάμψουν τους γραπτούς και τους άγραφους κανόνες και να ακολουθήσουν το ένστικτό τους με οποιοδήποτε κόστος.
Ο Πίτερ αναλαμβάνει μια μάλλον ανιαρή θέση στο γραφείο Νυχτερινής Δράσης, που σημαίνει ότι κάθε βράδυ κάθεται για ώρες μπροστά από ένα τηλέφωνο μήπως και χτυπήσει. Η μυστική γραμμή χρησιμοποιείται σε περίπτωση απόλυτης ανάγκης από πράκτορες όταν κάτι πάει στραβά σε κάποια αποστολή. Όταν θα τον καλέσει μια νεαρή γυναίκα τη στιγμή που θα μάθει ότι η θεία και ο θείος της είναι μυστικοί πράκτορες που απειλούνται από πληρωμένους δολοφόνους, ο Σάδερλαντ θα αναλάβει να την προστατεύσει και κάπως έτσι θα ξετυλιχθεί μια υπόθεση συνωμοσίας που φτάνει μέχρι τον Λευκό Οίκο. Το ύφος και η προσέγγιση στο ηθικό βάρος του καθήκοντος θυμίζει ταινίες της δεκαετίας του ’90, όπως το «In the Line of Fire» με τον Κλιντ Ίστγουντ. Παρά τις σχηματικές σκηνές δράσεις και την απλοϊκή υπόθεση, υπάρχει κάτι απελευθερωτικά απολαυστικό στο να παρακολουθείς ένα καλοφτιαγμένο, παλιομοδίτικο θρίλερ που βασίζεται στο αίσθημα της «απολαυστικής παράνοιας», όπως το περιέγραψε χαρακτηριστικά ο Στίβεν Κινγκ.
Από την καταιγιστική εναρκτήρια σκηνή με μια βόμβα σε ένα τρένο μέχρι το αναπάντεχα αιματηρό φινάλε, το «Night Agent» δεν προσβάλλει σε κανένα σημείο τη νοημοσύνη του θεατή. Το ομώνυμο βιβλίο έγραψε ο Μάθιου Κουέρκ το 2019 και κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Οι γυναίκες απέναντι στην ιταλική Μαφία
The Good Mothers
Διαθέσιμη από το Disney+ (από 5 Απριλίου)
O βίαιος και γοητευτικός κόσμος της ιταλικής Μαφίας, με τον αρχαίο κώδικα τιμής, τους άγραφους νόμους μεταξύ οικογενειών και τη διαδοχή της εξουσίας, έχει δοξαστεί στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση με αριστουργήματα και αξεπέραστους ανδρικούς ρόλους. Το «The Good Mothers» που σκηνοθέτησαν ο Τζούλιαν Τζάρολντ και η Ελίσα Αμορούσο αντιστρέφει την παραδοσιακή οπτική σε αυτό το genre.
Η γεωγραφία δράσης τοποθετείται στην Ιταλία και τα πραγματικά γεγονότα εμπνέονται από το ομώνυμο βιβλίο του δημοσιογράφου Άλεξ Πέρι. Το σενάριο ακολουθεί την πορεία τριών γυναικών που πρόδωσαν την περιβόητη φαμίλια με το όνομα Ντραγκέτα. Αυτές οι ηρωίδες τα έβαλαν ανοιχτά με την εγκληματική Κόζα Νόστρα για να κερδίσουν την ελευθερία τους. Μια τολμηρή εισαγγελέας θα τις βοηθήσει σε αυτή την άνιση μάχη, καθώς θα βάλουν μπροστά ένα ριψοκίνδυνο σχέδιο. Αν δεν καταφέρουν να καταδικάσουν τους εγκληματίες της οργάνωσης, το αντίτιμο θα είναι η ίδια τους η ζωή. Επιτέλους μια καλά δομημένη ιστορία με προσεγμένες δραματικές εξάρσεις, που ακολουθεί τις γυναίκες με σθένος απέναντι στον απροσπέλαστο πατριαρχικό πυρήνα της σισιλιάνικης Μαφίας και στις ολέθριες επιπτώσεις στις ζωές τους. Τα επεισόδια της σειράς είναι εξαιρετικής ποιότητας και διαθέτουν κινηματογραφικές αρετές. Η πρεμιέρα τους έγινε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου (Berlinale Series) και η σειρά απέσπασε τη Χρυσή Άρκτο.
