Με μόλις δύο δίσκους οι Poll, το συγκρότημα στο οποίο μαζί με τον αείμνηστο Ρόμπερτ Ουίλιαμς ήταν οι κεντρικές φυσιογνωμίες, κατόρθωσαν να εγγράψουν το όνομά του στην ελληνική μουσική ιστορία. Στη συνέχεια ακολούθησε μια προσωπική διαδρομή απόλυτα συνεπής με τον εαυτό του, ακόμα και τα μεγάλα διαστήματα που ήταν -ή φαινόταν...- απών. Στο τέλος του 2022, πενήντα ένα χρόνια μετά το ντεμπούτο του με τους Poll, κυκλοφόρησε μια νέα δισκογραφική εργασία με τίτλο «Αθώος». Μια σειρά από νέα τραγούδια στο πρώτο CD και κάποια από τα παλιότερά του σε νέες εκτελέσεις στο δεύτερο. Κυρίες και κύριοι, ο Κώστας Τουρνάς.
Θεωρείτε ότι τόσο οι Poll όσο και η προσωπική διαδρομή σας μετά ανήκουν περισσότερο στο rock ή στην ποπ;
Πιστεύω ότι κάναμε και έκανα κάτι σαν «ηλεκτρική μπαλάντα», που όμως ερχόταν μετά από ένα μεγάλο μουσικό κενό σε σχέση με τις εκφραστικές ανάγκες αλλά και προσδοκίες των νέων ανθρώπων.
Ποιες ήταν οι κυριότερες επιρροές σας όταν ξεκινήσατε με τους Poll και εξακολούθησαν να είναι οι ίδιες και στη συνέχεια;
Αμεσες επιρροές δεν μπορώ να ανακαλέσω, σίγουρα όμως ο λαϊκός ψυχισμός επέβαλλε και αναζητούσε ένα πιο «δικό του» τραγούδι. Το αν λειτούργησαν υποφώσκουσες επιρροές, δεν μπορώ να το πω... Αργότερα ανακάλυπτα μουσικές συγγένειες με τους Beatles, Crosby, Stills & Nash και αρκετούς άλλους.
Ποια από τις συνεργασίες σας θεωρείτε πιο σημαντική και από ποια έχετε τις πιο όμορφες αναμνήσεις, αν δεν είναι η ίδια;
Οι Poll ήταν φυσικά «σημάδι ψυχής», αλλά και η Ελπίδα, ο Χρήστος Δάντης, ο Χάρης Κατσιμίχας, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Γιάννης Κότσιρας και άλλοι και άλλες είναι σημαντικές συνεργασίες και μου χάρισαν γλυκιές αναμνήσεις.
Τα τραγούδια του δίσκου συγκεντρώθηκαν εδώ και χρόνια ή είναι πιο πρόσφατα;
Τον τελευταίο έναν περίπου χρόνο.
Πώς προέκυψε και τι σημαίνει ο τίτλος του album «Αθώος»;
Είναι περίπου ο τρόπος με τον οποίο έζησα και πολλές φορές άγγιξα την αφέλεια, κάτι που δεν μετάνιωσα καθόλου, γιατί μου εξασφάλισε ήσυχο μυαλό και εσωτερική γαλήνη.
Είστε από τους λίγους που αλλάζετε αισθητά το ενορχηστρωτικό ύφος των δίσκων σας στο πέρασμα του χρόνου. Αισθάνεστε καλύτερα παίζοντας μια ακουστική ή ηλεκτρική κιθάρα;
Μια πολύ καλή ακουστική ή μία πολύ καλή ηλεκτρική κιθάρα έχουν εξίσου πλούσιο ήχο και δεν τις ξεχωρίζω.
Το δεύτερο CD είναι μια κίνησή σας για να κάνετε γνωστά τα παλιότερα τραγούδια σας στις νεότερες γενεές ή προέρχεται από μια δική σας ανάγκη να τα ακούσετε με έναν καινούργιο τρόπο;
Και τα δύο, συν το ότι ήταν επιθυμία της εταιρείας που κυκλοφόρησε τον δίσκο.
Ποιο από τα τραγούδια που γράψατε για τους Poll και ποιο από τα μετέπειτα θεωρείτε τα πιο σημαντικά;
Δύσκολο να επιλέξεις και πιο εύκολο να απορρίψεις. Παρ’ όλα αυτά, τα «Άνθρωπε αγάπα», «Ήλιε μου», «Απέραντα χωράφια», «Δεν μετανιώνω» και «Μην της το πεις» είναι μερικά από αυτά, αν και αφήνω πολλά εκτός.
Το «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο» ήταν ίσως το πρώτο τραγούδι στην Ελλάδα για το θέμα της ομοφυλοφιλίας με πάρα πολύ ευαισθησία, ακόμα και τρυφερότητα, και μάλιστα από έναν στρέιτ δημιουργό. Θα το λέγατε σήμερα προφητικό ή κάτι άλλο;
Συνήθως επιλέγουμε, αποδεχόμαστε και «κρατάμε» ανθρώπους που συμφωνούν και ταιριάζουν με την κοσμοαντίληψη και τις θέσεις μας. Όμως κανείς σε αυτή τη ζωή δεν «περισσεύει», κανείς δεν είναι «λιγότερος» από εμάς, όπως ούτε και «περισσότερος», βέβαια. Δυστυχώς αυτή είναι η φύση μας, να αποδεχόμαστε ή να συγκρουόμαστε. Σε αυτό αναφέρεται και ο στίχος «Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου» του εν λόγω τραγουδιού.
Τι σας έκανε να μοιραστείτε ερμηνευτικά με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη, τον Γιάννη Κότσιρα και με τον Δημήτρη Τσοπανέλλη;
Γράφοντας τραγούδια πάντα περιμένεις να τα ακούσεις από άλλους, είναι χαρά να τα ακούς και ακόμα μεγαλύτερη από τέτοιους/ε ερμηνευτές και ερμηνεύτριες.
Υπάρχει κάποιος/α ερμηνευτής/ια, είτε εν ζωή είτε όχι, που θα θέλατε πολύ να είχατε γράψει τραγούδια για εκείνον/η αλλά δεν συνέβη;
Αγαπούσα και εξακολουθώ να αγαπώ τη μεγάλη Χάρις Αλεξίου, αλλά δυστυχώς δεν προέκυψε.
Πώς βλέπετε από δημιουργικής πλευράς τη σημερινή μουσική σκηνή, ελληνική και διεθνή, σε σχέση με εκείνη όταν ξεκινούσατε; Καλύτερη, χειρότερη ή το ίδιο;
Και τότε και τώρα, αν και για διαφορετικούς λόγους, οι δημιουργοί ήταν και είναι σε ένα είδος «πολιτισμικού σοκ» και αυτό τους περιορίζει.
Η σημερινή κοινωνική συγκυρία, στην Ελλάδα και διεθνώς, λειτουργεί ως στιχουργική πηγή έμπνευσης για εσάς;
Υπάρχουν πολλά εξαιρετικά έντονα ερεθίσματα, που όμως ταυτόχρονα λειτουργούν και ως ατέλειωτα εμπόδια για την παραγωγή μιας δισκογραφικής εργασίας, κάτι σαν δίκοπο μαχαίρι.
Και τα προσεχή σχέδιά σας; Υπάρχουν νέα τραγούδια ή έστω ιδέες για τέτοια; Να περιμένουμε έναν νέο δίσκο σας με νέο υλικό;
Αισιοδοξώ ότι ναι, αν και ποτέ δεν είχα «τραγούδια στο συρτάρι». Ελπίζω όμως να είμαι και να είμαστε καλά και να υπάρξουν και άλλα.
Η διαδρομή του Κώστα Τουρνά ήταν και συνεχίζει να είναι προσωπική στο έπακρο, πολύ περισσότερο sui generis από άλλους για τους οποίους λέγεται και το προβάλλουν και οι ίδιοι. Τόσο πολύ, ώστε στο «Ο πιο καλός τραγουδιστής», ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια από τον δεύτερο προσωπικό δίσκο του «Αστρόνειρα», θα μπορούσε να μιλά για τον ίδιο τον εαυτό του. Δίχως όμως ίχνος εγωισμού, αλλά αντίθετα χωρίς καν να το συνειδητοποιεί, και πιθανότατα αυτό είναι που τον έκανε πάντα να ξεχωρίζει.
