«Μετά τον Μάη» (Après Mai)
Σκηνοθεσία: Ολιβιέ Ασαγιάς
Ερμηνεία: Κλεμάν Μεταγιέρ, Λόλα Κρετόν, Φελίξ Αρμάν, Καρόλ Κομπς, Ίντια Μενουέζ
Γεννημένος το 1955, ο Ολιβιέ Ασαγιάς συνδυάζει στην ταινία του καθαρά αυτοβιογραφικά στοιχεία με τις κοινές εμπειρίες της «γενιάς που μεγαλώνει μετά τον Μάη του '68», στις αρχές της δεκαετίας του '70, στη Γαλλία. Και όλα αυτά «χωνεμένα» στη συνείδηση του βιωμένου χρόνου, με ένα ποιητικό κινηματογραφικό ύφος που τιθασεύει τον ρεαλισμό των επιμέρους σκηνών και θυμίζει το ευρωπαϊκό σινεμά των σπουδαίων δημιουργών. Η ταινία ξεκινά σε μια σχολική τάξη, κάπου στη Γαλλία των αρχών της δεκαετίας του '70: Ο έφηβος ήρωας της ταινίας σκαλίζει στο ξύλινο θρανίο του το «Α» της αναρχίας, ενώ ο καθηγητής παραδίδει το μάθημα της Φιλοσοφίας, με αποσπάσματα από τις «Σκέψεις» του Μπλεζ Πασκάλ. Έρωτες, πολιτικός εξτρεμισμός, άφθονη μουσική (ο Ασαγιάς έχει επιλέξει προσωπικά ένα soundtrack που ξεκινά από τον Captain Beefhart και φτάνει ως τους Soft Machine και τον Syd Barret), ταξίδι «ενηλικίωσης» στην Ιταλία, προσωπικά αδιέξοδα, ματαίωση και απώλειες... Ο Ασαγιάς συνδυάζει αριστοτεχνικά, στην πιο ώριμη μέχρι τώρα δουλειά του, το «τότε» της αφήγησής του με το βλέμμα που κοιτάζει πίσω στον χρόνο και συνθέτει κριτικά την αναπόλησή του, έτσι ώστε τελικά το κέντρο βάρους της ταινίας να είναι στο φίλτρο του χρόνου, όχι στην «αναπαράσταση» της πλούσιας αλλά και αιχμηρής εποχής εκείνης... Εξ ου και η αποστασιοποίηση, με κάποια δόση μελαγχολίας, του κεντρικού προσώπου απέναντι στα συμβαίνοντα. Ή, με τα λόγια του ίδιου του σκηνοθέτη, η ταινία «απεικονίζει το μονοπάτι πάνω στο οποίο μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας».
«The Paperboy»
Σκηνοθεσία: Λι Ντάνιελς
Ερμηνεία: Μάθιου ΜακΚόναχι, Νικόλ Κίντμαν, Ζακ Έφρον, Τζον Κιούζακ, Ντέιβιντ Ογιέλοβο, Σκοτ Γκλεν, Μέισι Γκρέι
Ο Λι Ντάνιελς είναι ο άνθρωπος που μας έδωσε το πολύ καλό «Precious», και εδώ δοκιμάζει τις δυνάμεις του σε διαφορετικό πεδίο, με εξαιρετικά αποτελέσματα. Η ταινία, που βασίζεται σε ένα διήγημα του Πίτερ Ντέξτερ, εκτυλίσσεται στον αμερικάνικο Νότο με πρωταγωνιστή έναν υπερ-φιλόδοξο δημοσιογράφο, ο οποίος με τη βοήθεια του μικρότερου αδελφού του προσπαθεί ν' αποδείξει την αθωότητα ενός μελλοθάνατου, ελπίζοντας στο βραβείο Πούλιτζερ. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν η «εκρηκτική ξανθιά» Νικόλ Κίντμαν, που διατηρεί ερωτική αλληλογραφία με τον κατάδικο, αναστατώνει τα δύο αδέλφια... Ο Τζον Κιούζακ στον ρόλο του κατάδικου, και ο Μάθιου ΜακΚόναχι είναι ο φιλόδοξος δημοσιογράφος. Καλός ρυθμός στην αφήγηση, και ο Λι Ντάνιελς δεν φοβάται το κρεσέντο της βίας που υπερβαίνει τις χολιγουντιανές νόρμες.
Όταν το προφανές αποδεικνύεται απατηλό...
«Το πρόσωπο της ομίχλης» (V Tumane)
Σκηνοθεσία: Σεργκέι Λοζνίτσα
Ερμηνεία: Βλαντιμίρ Σβίρσκι, Σεργκέι Κολεσόφ, Βλάντισλαβ Αμπάσιν, Βλαντ Ιβάνοφ, Τζούλια Πέρεσιλντ, Νικίτα Περετόμοβς, Ναντέζχντα Μαρκίνα
Ο Ουκρανός Σεργκέι Λοζνίτσα με την ταινία του «My Joy» πριν από δύο χρόνια είχε εντυπωσιάσει την κινηματογραφική κοινότητα στο Φεστιβάλ των Καννών κερδίζοντας το βραβείο σκηνοθεσίας. Πολύ πιο συμβατική η νέα του ταινία, μας μεταφέρει στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Λευκορωσία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (η ταινία έχει γυριστεί με σημαντική γερμανική χρηματοδότηση). Ουσιαστικά βλέπουμε έναν «εμφύλιο» ανάμεσα σε ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών και σε αντάρτες, ενώ οι κατακτητές εμφανίζονται μάλλον σε δεύτερο πλάνο. Στο ξεκίνημα της ταινίας, τρεις άντρες οδηγούνται στην αγχόνη, ενώ μια φωνή προειδοποιεί τους ντόπιους πως κάθε απόπειρα αντίδρασης στους Γερμανούς, οι οποίοι θέλουν να βοηθήσουν τον λαό να χτίσει μια καινούρια Λευκορωσία, θα τους φέρει στην ίδια θέση. Η εκτέλεσή τους δεν εμφανίζεται μέσα στο πλάνο, αλλά «μεταφορικά» η κάμερα δείχνει τα απομεινάρια σφαγμένων ζώων έξω από ένα χασάπικο. Στη συνέχεια, η σκηνοθεσία παρακολουθεί δύο αντάρτες που φτάνουν σε ένα απομονωμένο σπίτι στη διάρκεια της νύχτας και παίρνουν μαζί τους τον άντρα της οικογένειας για να τον σκοτώσουν ως προδότη, καθώς τον θεωρούν υπεύθυνο για την εκτέλεση των τριών ανδρών. Ωστόσο, στο σινεμά του Λοζνίτσα τίποτα δεν εκφράζεται «γραμμικά», αυτό που δηλώνεται ως προφανές αποδεικνύεται απατηλό... Οι δύο αντάρτες με τον μελλοθάνατο θα «χαθούν» σε ένα υπαρξιακό ταξίδι μέσα στο δάσος, με τον Λοζνίτσα να αμφισβητεί ευθέως τον «κλασικό» ηρωισμό της αντίστασης κατά των Γερμανών, δίνοντας προτεραιότητα στην αμφιβολία της ύπαρξης...
«Κατερίνα Γώγου - Για την αποκατάσταση του Μαύρου»
Σκηνοθεσία: Αντώνης Μποσκοΐτης
Απόπειρα για ένα κινηματογραφικό πορτρέτο της ηθοποιού και ποιήτριας Κατερίνας Γώγου (1940 - 1993), με σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό, μαρτυρίες ανθρώπων που συμπορεύτηκαν στην επίπονη διαδρομή της, αλλά και δραματοποιημένες σκηνές, με τη νέα ηθοποιό Λουκία Μιχαλοπούλου να ενσαρκώνει τη Γώγου σε «οριακές» στιγμές της. Η ταινία ωστόσο μού άφησε την αίσθηση του ανολοκλήρωτου, καθώς ενώ «περιγράφει» τον άνθρωπο Κατερίνα Γώγου δεν εμβαθύνει ικανοποιητικά στο «αποτύπωμα της εποχής»: Όπως παρατηρεί εύστοχα ένας από τους ομιλούντες για τη Γώγου, «όταν κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, το «Τρία κλικ αριστερά», το 1978, ήταν σαν η εποχή να το περίμενε, να διψούσε γι' αυτό». Αυτός ο μυστικός δεσμός της Γώγου με την εποχή της μοιάζει να μένει σε δεύτερο πλάνο στην ταινία (χωρίς να απουσιάζει βέβαια).
«Παρενέργειες» (Side Effects)
Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
Ερμηνεία: Τσάνινγκ Τέιτουμ, Βινέσα Σο, Ρούνεϊ Μάρα, Τζουντ Λο, Κάθριν Ζέτα Τζόουνς
Άλλη μια ενδιαφέρουσα ταινία από τον παραγωγικότατο Σόντερμπεργκ, που όλο δηλώνει ότι εγκαταλείπει τον κινηματογράφο... Ψυχολογικό θρίλερ, με καλογραμμένο σενάριο, όπου ένα νέο, όμορφο κι ευκατάστατο ζευγάρι βλέπει τη ζωή του να διαλύεται καθώς ο άντρας φυλακίζεται για αθέμιτη χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών. Η σύζυγος πέφτει σε κατάθλιψη, κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, και ένας ψυχίατρος αναλαμβάνει να τη βοηθήσει, χορηγώντας της ένα νέο φάρμακο, που θα έχει όμως καταλυτικές και καταστροφικές παρενέργειες...
«Όζ: Μέγας και Παντοδύναμος» (Oz: The Great and Powerful)
Σκηνοθεσία: Σαμ Ράιμι
Ερμηνεία: Μίλα Κούνις, Τζέιμς Φράνκο, Μισέλ Γουίλιαμς, Ρέιτζελ Βάις, Άμπιγκεϊλ Σπένσερ, Ζακ Μπραφ
Ένας απατεωνίσκος μάγος - ταχυδακτυλουργός που δουλεύει σε τσίρκο θα βρεθεί κατά τύχη στη μαγική Χώρα του Οζ. Εκεί όλοι τον περιμένουν σαν σωτήρα, αλλά πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι είναι ο «εκλεκτός»... Άνιση ταινία, η υπόθεση δεν έχει καμία σχέση με το κλασικό φιλμ του 1939, το πρώτο μέρος εντυπωσιάζει με τον εικαστικό πλούτο και τις ανατροπές, αλλά στη συνέχεια όλα κυλούν σε συμβατικούς ρυθμούς.
«Black Box»
Σκηνοθεσία: Γεράσιμος Ρήγας
Ντοκιμαντέρ για την πειραματική σκηνή της Κρατικής Σχολής Χορού, όπου η «πρώτη θέση» δίνεται στο σώμα και τον χορό, παρακολουθώντας τους σπουδαστές στις πρόβες τους.
