Η θάλασσα ταξιδεύει, αποδεσμεύει, ενώνει. Είναι το στοιχείο που επέτρεψε στους ανθρώπους να φύγουν από το οικείο στο ανοίκειο, να ελευθερώσουν πνεύμα και σώμα από στενές, περιορισμένες αντιλήψεις και νοοτροπίες, να ανταλλάξουν καρπούς της γης και του μόχθου, προϊόντα της τέχνης και της δεξιοτεχνίας, να μπολιάσουν τις παλιές πατρίδες με νέες αξίες, ιδέες, τεχνοτροπίες, να χτίσουν νέες, μικρές πατρίδες σε ξένους τόπους, να μάθουν να συμβιώνουν μέσα στον αλληλοσεβασμό για τη διαφορετικότητα.
Η απαλλαγμένη από έντονα φαινόμενα, προστατευτική, σχεδόν κλειστή μεγάλη θάλασσα της Μεσογείου, η απλωμένη ανάμεσα στην Ευρασία και στην Αφρική, έγινε έτσι μέσα στα βάθη των αιώνων το έδαφος για τη γόνιμη συνάντηση των λαών της, παρά τις επιμέρους συγκρούσεις τους, που σφράγισε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Μέχρι να έρθει μαζί με την παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου η καθιέρωση ενιαίων στερεοτύπων ζωής και διασκέδασης, η μετατροπή της εύφορης γης σε ξενοδοχεία, ταβέρνες με ομογενοποιημένες γεύσεις και ήχους, πανομοιότυπα γαλανόλευκα ενοικιαζόμενα δωμάτια με απαλειμμένες της γήινες τονικότητές τους, η σταδιακή μετάλλαξη των κατοίκων σε επισφαλές, εποχιακό εργατικό δυναμικό του μαζικού τουρισμού.
Αυτό που το καθεστώς Μητσοτάκη συντηρεί πλέον πάση θυσία, ακόμα και της υγειονομικής ασφάλειας και της υγείας των πολιτών, λόγω της σαρωτικής καταστροφής που η νεοφιλελεύθερη παρέα του επέφερε στην πρωτογενή παραγωγή. Μέχρι που αυτή η μικρή μεγάλη θάλασσα της Μεσογείου να γίνει από φιλόξενος και ειρηνικός τόπος πολιτισμικής όσμωσης υδάτινος τάφος των κατατρεγμένων και βασανιστικό κρατητήριό τους. Μια και θεωρούνται αρνητικοί παράγοντες του μοναδικού μέσου πλουτισμού και επιβίωσής τους.
Στον «Μωβ Σκίουρο»
«Θέα Θάλασσα» είναι η έκθεση που φιλοξενεί το μικρό, δραστήριο βιβλιοπωλείο και εκδοτικός οίκος «Μωβ Σκίουρος» στην πλατεία Καρύτση. Συμβαίνει με πρωτοβουλία του ζωγράφου, ομότιμου καθηγητή της ΑΣΚΤ Γιάννη Ψυχοπαίδη και της ομάδας που έχει συγκροτήσει μαζί με καλλιτέχνες, παλαιούς αποφοίτους, στην πλειοψηφία τους, του εργαστηρίου του. Τα έργα που αντικρίζει ο θεατής, αναρτημένα πάνω και ανάμεσα από βιβλία, συνθέτουν το αμφίσημο σκηνικό του καλοκαιριού που συναντούμε κάθε χρόνο.
Η θάλασσα πλάθεται μέσα από αέρινες μορφές, γύρω από παλιούς χάρτες -είδωλα νησιών- και μικρά ιστιοφόρα που μας παρασύρουν μέσα στις υδάτινες, ευαίσθητες αποχρώσεις της, και στα τρικυμισμένα, σκοτεινά κύματά της, με τους στίχους των ποιητών που την ύμνησαν. Δείχνεται σαν ένα κολάζ του πλούτου της εσωτερικής, βυθισμένης ζωής της και ως ένα μικρό, τρυφερό δείγμα του ταραγμένου ψυχισμού μας. Δένει με βαθυτυπικά τυπώματα πάνω στο λευκά βαμμένο ξύλο ίχνη της πανίδας της στις βαλτώδεις, ιόνιες εκφάνσεις της με τα ίχνη των αγαπημένων μας που χάσαμε και μας ακολουθούν διά βίου ως σκιές αχνές.
Πωλείται στο παραθυρόφυλλο
Συνδέεται με το είναι μας: Της χαραγμένης αδρά πάνω στο ξύλο σχηματοποιημένης μέσα σε καμπύλες γραμμές ανθρώπινης μορφής που επιμένει ακόμα και στην Plage να την εξερευνά βαστώντας το άλας της στο ένα χέρι, με το κλασικό σκάφανδρο αφημένο στην άλλη άκρη, αλλά και με εκείνη της κουλουριασμένης σε εμβρυακή στάση στην αμμουδιά, πλασμένης με ορμητικές πινελιές και τρυφερές φόρμες, λουόμενης.
Παρουσιάζεται ως ένα τοπίο αποσπασματικό, αντικειμενικό και υποκειμενικό συνάμα, αποτυπωμένο με την αυτόματη ψηφιακή γραφή ενός ταξιδευτή της. Που συλλαμβάνει τη φευγαλέα, αλλά ανιχνεύσιμη στο google μέσα από την κωδικοποίηση της εικόνα της στο κινητό του.
Και κρατά παραδοσιακά πάνω στο χαρτί προσωπικές σημειώσεις στη διαδρομή του από τραγούδια που ακούει, σκέψεις για τους συνεπιβάτες του, όπως του μεθυσμένου ναύτη που κατουρά στη θάλασσα, διαισθανόμενος την τρικυμία των 12 μποφόρ που θα ακολουθήσει και ο καλλιτέχνης εκλαμβάνει ως ύβρι, πραγμάτωση της λαϊκής παροιμίας «όταν κατουράς τη θάλασσα το βρίσκεις στο αλάτι».
Προβάλλεται στη σημερινή, αγοραία εκδοχή της μέσα από ένα ανοιγμένο παραθυρόφυλλο όπου έχει επικολληθεί η γνωστή ταινία ΠΩΛΕΙΤΑΙ. Αγέρωχη και άγρια, ραγισμένη με την τεχνική του κρακελέ, απτή με τα ρινίσματα ξύλου η ρομαντική της, γκριζογάλανη υφή. Ενώ στο κάτω μέρος διαβάζουμε τις γραμμένες στα αγγλικά, αδιάφορες και αδειασμένες από το νόημά τους λέξεις του τυποποιημένου τουρισμού, sea, sun, sand, με το s να παίρνει τη μορφή του δολαρίου.
Πολυσχιδής εικόνα
Διατυπώνεται ως καυστικό σχόλιο των γραφικών καρτ- ποστάλ, σύμφωνα με τις οποίες προσπαθούν να «αναπλάσουν» οι νησιώτες τους τόπους τους, που περιχαρακώνονται από συρματοπλέγματα, σαν εκείνα των στρατοπέδων συγκεντρώσεως των προσφύγων που κατέφυγαν στα νησιά μας. Με το ρεαλιστικά αποδοσμένο χέρι που τα κρατά σφιχτά να πυκνώνει στην παλάμη του την αγωνία για το αβέβαιο μέλλον τους. Παρουσιάζεται εν τέλει ως μια εικόνα πολυσχιδής μέσα στη σκληρή πραγματικότητα του σήμερα και στην ονειρική, μυθική, λυρική διάσταση του χτες, του σήμερα και του αύριο, μια αέναη πηγή πνοής των ανθρώπων που συνεχίζουν, κόντρα στα σημεία των καιρών, να ταξιδεύουν και να υπερβαίνουν τα προκαθορισμένα όρια, να ερωτεύονται, να δημιουργούν, να ζουν.
Info
«Θέα Θάλασσα», ομαδική εικαστική έκθεση, Αλέξης Αυλάμης, Αλέξανδρος Βέργης, Κρίστι Γρηγορίου, Ανδριάνα Δαούτη, Δημήτρης Κατσούδας, Κωστής Κόντος, Ανδριάνα Κώτση, Αγγελική Λόη, Νίκος Παπαδόπουλος, Βασίλης Παφίλης, Μπέσσυ Ράλλη, Βάσω Τζούτη, Βίβιαν Χαλκίδη, Γιάννης Ψυχοπαίδης
Βιβλιοπωλείο «Ο Μωβ Σκίουρος», Πλατεία Καρύτση 4
Διάρκεια έκθεσης: από 28.05.2022
Ώρες λειτουργίας βιβλιοπωλείων
