Αντιγράφουμε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενημέρωση που αναρτά η Λέσχη Βιβλίων Αμαλιάδας:
"Η Λέσχη Βιβλίων Αμαλιάδας συμμετέχοντας στο αντιφασιστικό αφιέρωμα της Παπαχριστοπουλείου Βιβλιοθήκης Αμαλιάδας επέλεξε να σχολιάσει την παραμονή της εθνικής μας επετείου για την 28η Οκτωβρίου 1940 το μυθιστόρημα του Κυριάκου Ντελόπουλου Ο Άκης στα όπλα. Το βιβλίο παρουσίασε η κ. Πουλχερία Γεωργιοπούλου και μαζί με αυτό σημαντικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην κατοχική Αμαλιάδα.
Η κ. Γεωργιοπούλου ανέφερε ότι:
- Οι ιστορίες που επιλέγει ο συγγραφέας να μοιραστεί μαζί μας με χιουμοριστικό τρόπο διά στόματος του μικρού Άκη διαδραματίζονται στην κατοχική Αμαλιάδα και τεκμηριώνονται πλήρως μέσα από τα βιβλία τοπικής ιστορίας στα οποία εξαιρετικοί Αμαλιαδίτες κατέγραψαν μνήμες από πρόσωπα και γεγονότα της ιταλογερμανικής κατοχής.
- Ένα από αυτά τα γεγονότα είναι το φοβερό μπλόκο στις 20 Ιούλη 1944 από Γερμανούς και ταγματασφαλίτες του Κοκκώνη, που έφτασαν με αμαξοστοιχία από τον Πύργο. Ο λαϊκός ήρωας και θρυλικός παρτιζάνος Χρήστος Αθανασόπουλος -Σαρλώ- συνελήφθη, βασανίστηκε απάνθρωπα και μεταφέρθηκε μαζί με δεκάδες Αμαλιαδίτες στα κρατητήρια των ταγματασφαλιτών στον Πύργο. Χωρίς δίκη αποφασίστηκε, μαζί με τέσσερις ακόμα, η εκτέλεσή του. Επέζησε του φοβερού γεγονότος, σηκώθηκε από τον τάφο του και χάθηκε μέσα στη νύχτα, κουβαλώντας στους ώμους του βαριά τραυματισμένο συναγωνιστή του.
Στη συνέχεια, η κ. Γεωργιοπούλου αναφέρθηκε στην -μετά την απελευθέρωση της Αμαλιάδας- ανάδειξη της Μαρίκας Μπότση - Τσαπαλίρα, πρώτης δημάρχου της πόλης και ολόκληρης της Ελλάδας για 101 ημέρες, και τον τρόπο που αναδείχτηκε. Τέλος, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα της κ. Μαρίκας Μπότση - Τσαπαλίρα και στην κοινωνικο-πολιτική της πορεία.
Τα μέλη της Λέσχης Βιβλίων Αμαλιάδας παρακολούθησαν με έντονο ενδιαφέρον την παρουσίαση του βιβλίου και των στοιχείων της τοπικής ιστορίας και εκφράστηκε η επιθυμία της συστηματικότερης ενασχόλησης με την τοπική μας ιστορία."
Με εφαλτήριο ένα βιβλίο, μια Λέσχη Ανάγνωσης και μια Βιβλιοθήκη μπορούν να επεκτείνουν τη δράση τους σε πολλές μορφές διάδοσης της γνώσης, αλλά και αυτογνωσίας. Ένα βιβλίο μάς δίνει το έναυσμα να κουβεντιάσουμε για το παρελθόν μας, ατομικό και συλλογικό, να στοχαστούμε, να μάθουμε, να κατανοήσουμε. Οι επέτειοι και οι ημερομηνίες μάς δίνουν την αφορμή να επανεξετάσουμε αυτή την ιστορική διαδικασία, τις τομές και τις συνέχειες, για να μπορέσουμε να διαβάσουμε καλύτερα το σήμερα.
Μια δραστήρια βιβλιοθήκη αυτούς τους σκοπούς εξυπηρετεί. Ταυτόχρονα -και όπως φαίνεται στο συμπέρασμα του κειμένου- η ανάγκη για την ενασχόληση με την τοπική ιστορία, καθώς τη μελετάμε, γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Διαβάζοντας, κατανοώντας, μας δημιουργείται η ανάγκη να μάθουμε περισσότερα. Και η βιβλιοθήκη είναι εκεί, να επεκτείνει τα όριά της στον χρόνο.
