Σε προηγούμενο σημείωμά μας, σχετικά με τη φωτιά στο Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν, αναφέραμε την καταστροφή σημαντικού αρχειακού υλικού από την περίοδο του απαρτχάιντ. Σημειώσαμε ότι η διατήρηση τέτοιων πολύτιμων αρχειακών συνόλων και έντυπου υλικού είναι ζωτικής σημασίας για την ιστορική έρευνα και τη συλλογική μας μνήμη. Σήμερα θα μεταφερθούμε στην Πάτρα και στην πάντα δραστήρια βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου της πόλης.
Ένα από τα εργαλεία που έχει αναπτύξει η Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Πατρών είναι η “Διογένεια”, η ψηφιακή της συλλογή, που συλλέγει “τεκμήρια μνήμης, υψηλής ιστορικής σημασίας για το Πανεπιστήμιο Πατρών, την Πάτρα, την Αχαΐα και την Ελλάδα”. Από τα τέλη Απριλίου φιλοξενούνται στη Διογένεια, “εντός της ευρείας ενότητας του Ιστορικού Αρχείου του Πανεπιστημίου Πατρών, τα τεκμήρια του Αντιδικτατορικού Φοιτητικού Κινήματος Πατρών. Το αρχείο αντλήθηκε με την πολύτιμη βοήθεια καθηγητών του Ιδρύματος, κάποιων μάλιστα που έζησαν τις μέρες εκείνες. Το υλικό θα συμπληρωθεί και με άλλα τεκμήρια που μας έχουν δώσει ενεργοί πολίτες της Πάτρας, ενώ σύντομα θα ανέβει και η ιστοσελίδα, στην οποία όποιος θέλει να μας παραδώσει υλικό να επικοινωνεί μαζί μας. Στόχος είναι η 'Διογένεια' να αποτελεί το κεντρικό αποθετήριο ιστορικών τεκμηρίων για το Ίδρυμα.”
Στη σχετική ιστοσελίδα μπορούμε να βρούμε και ένα εκτεταμένο κείμενο με το ιστορικό του Αντιδικτατορικού Αγώνα στο Πανεπιστήμιο Πατρών που έγραψαν οι: Γιώργος Βασιλακόπουλος, φυσικός, καθηγητής Μ.Ε., Χρήστος Αλεξόπουλος, μαθηματικός, μέλος ΔΕΠ Πανεπιστημίου Πατρών, Τζόγια Καππάτου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών Πανεπιστημίου Πατρών, φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας το 1973.
Με ένα ευσύνοπτο χρονολόγιο των τεκμηρίων που έχουν ψηφιοποιηθεί, μπορούμε να περιδιαβούμε στις σελίδες της ιστορίας του πανεπιστημίου, των αγώνων των φοιτητών του, τη δράση τους κατά την περίοδο της Δικτατορίας, των γεγονότων του Πολυτεχνείου, αλλά και μετά την πτώση της Χούντας, στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, από μια μεγάλη ποικιλία πηγών.
Οι βιβλιοθήκες είναι επιφορτισμένες να συγκεντρώνουν τις πληροφορίες και τα τεκμήρια των κοινοτήτων που εξυπηρετούν, να τα συντηρούν και να τα διατηρούν και να τα προσφέρουν για μελέτη. Οι εργασίες ψηφιοποίησης αυτών των τεκμηρίων είναι περισσότερο από σημαντικές, τόσο για την ανάγκη διατήρησης του υλικού όσο και για τη μεγαλύτερη και καλύτερη αξιοποίησή του. Βασικότερο όλων όμως είναι η πρόσβαση που παρέχεται σε κάθε ενδιαφερόμενο, όπου και να ζει αυτός.
Παραδείγματα σαν κι αυτό υπογραμμίζουν την ανάγκη για συντονισμένες δράσεις συγκέντρωσης και ψηφιοποίησης των τεκμηρίων της τοπικής ιστορίας σε κάθε βιβλιοθήκη της χώρας μας.
