Στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι της θείας Βιργινίας, παιδούλα ήτανε ακόμα, γεύτηκε από την ομήγυρη το πρώτο της ζεστό χειροκρότημα. Έβαλε τα δυνατά της στο «Κόκκινο φουστάνι» προσπαθώντας να μιμηθεί την Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Λίγα χρόνια μετά, στο πρώτο «Graffiti Festival» στο Θησείο, ο dJ Sparky-T της έδωσε το μικρόφωνο και τον ρυθμό στο πρώτο της «freestyle». Η αποδοχή της ήταν θορυβώδης και το χειροκρότημα τόσο δυνατό, που η μικρή Γεωργία τρόμαξε!
Στη «γαλάζια λίμνη»
Για πολύ καιρό η αγάπη της για τη μουσική θα έμενε κρυφή. Ο ναυτικός πατέρας της, ο Μιχάλης Καλαφάτης, μηχανικός στα γκαζάδικα που βάζανε ρότα μέσα από το Σουέζ για τον Περσικό, και η μαμά Κούλα από τις Οινούσσες -το νησί των εφοπλιστών- δεν ήθελαν με τίποτα το κοριτσάκι τους να το κερδίσει η «νύχτα». Να φάει τη ζωή της στα μπουζούκια. «Μπουζουξού» την έλεγε όμως ο μπαμπάς επειδή της άρεσαν τα... ξενύχτια!
Η Γεωργία ζούσε -σε επαναλαμβανόμενες βραδινές δόσεις- τη φαντασίωση πως ζούσε σε μια δική της «γαλάζια λίμνη». Η τάξη του σχολείου της, λέει, πάει εκδρομή. Το πλοίο ναυαγεί σ’ ένα ερημικό, εξωτικό νησί. Εκεί τα παιδιά χτίζουν από την αρχή έναν νέο πολιτισμό, φτιαγμένο από τα υλικά της φύσης και τις ανάμεσά τους σχέσεις αγάπης και αδελφοσύνης.
Μόνιμα στο μυαλό της η σημερινή Sugahspank! είχε -κι έχει- μια ιδιαίτερη σχέση με την ουτοπία. Ακόμα δεν έχει καταλήξει αν αυτό είναι θετικό. Δεν έχει καταλάβει αν αυτή εκφράζει την ανάγκη της για διαφυγή ή, απλά, είναι ένας απώτερος σκοπός. Αν είναι εφικτό να ζήσει την ανθρώπινη κάθαρση ή αν, τελικά, έτσι χάνεται η ανθρώπινη ουσία.
Ανεξέλεγκτη Δράση
«Υπάρχουν πράγματα τόσο δυσάρεστα, ώστε τελικά μπαίνουν στον χώρο του ιερού» λέει για μια περίοδο της ζωής της που τα πράγματα ήταν τόσο άσχημα, ώστε ένιωθε πως δεν υπήρχε περίπτωση να «ισιώσουν». Ίσιωσαν όμως όλα για τη Γεωργία. Η Γεωργία πάντα ονειρευόταν να ζωγραφίσει.
Σταμάτησε όταν οι γονείς της την απέτρεψαν από το να πάει στη Σχολή Καλών Τεχνών. Κι από τότε ξεπήδησε η ανάγκη της για τη μουσική. Πωρωμένη από τα «αστέρια» του hip hop που έβλεπε στο MTV, αγόρασε ένα φαρδύ παντελόνι και έγινε η front woman στην «Ανεξέλεγκτη Δράση», ένα ελληνόφωνο hip hop συγκρότημα με μέλη από το Μοσχάτο, τα Καμίνια και την Πειραϊκή.
Εκεί ράπαρε σε στίχους δικούς της, γεμάτους φεμινιστικά και πολιτικά μηνύματα, αλλά και... βρισιές! Κι όταν στα χέρια της μαμάς έπεσε το τετράδιο με τα γραφτά της, η μαμά έπεσε από τα σύννεφα: «Δεν σε αναγνωρίζω. Δεν είναι αυτό το παιδί μου!».
Η καλή μαθήτρια των γυμνασίων της Πειραϊκής, η μελλοντική Sugahspank!,άλλαζε ρούχα στο ασανσέρ και, κάποια βράδια, μεταμορφωνόταν σε μια φανταστική περσόνα, εμπνευσμένη από τα graffiti της παρέας της στα τρένα του ΗΣΑΠ. Αφάνα το μαλλί, φαρδύ το παντελόνι, μεγάλα τα χρυσά της σκουλαρίκια. Αλλά αυτή παρέμενε ένα χρυσό, χαλαρό κορίτσι στην ψυχή.
The Incredible / The Invisible
Με το γκρουπ «Sugah Galore» τραγουδούσε ένα funk - metal ιδίωμα που άρεσε στους πιτσιρικάδες θαμώνες των κλαμπ της εποχής: ΑN club, Kύτταρο, After Dark. Από εκεί και με την ανάγκη της για ένα ψευδώνυμο στο MySpace γεννήθηκε τελικά η «Sugahspank!». Η συνεργασία της με τον Blend Mishkin, έναν reggae - hip-hop beat «κατασκευαστή» και καλό παραγωγό στο «Cast-a- Blast» label που ίδρυσαν μαζί έφερε το 2008 το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ. «The Incredible, The Invisible» ο τίτλος του.
Ένας δίσκος με neo-soul και hip-hop τραγούδια γραμμένα σε ένα μικρό home studio από τους δύο συνδημιουργούς, με τη Γεωργία να ελπίζει να σηκωθεί μια μέρα από το κρεβάτι του πόνου εξαιτίας ενός σοβαρού προβλήματος στη μέση της και επιτέλους να πάει να παραιτηθεί οριστικά από τη δουλειά!
«Δουλειά» ήταν το ναυτιλιακό γραφείο όπου, με μέσον, της είχε βρει δουλειά ο ναυτικός μπαμπάς της. Γραμματειακά, καφέδες, κουβαλήματα στην αρχή και λίγο μετά broking, αγοραπωλησίες καραβιών. Χάλια δουλειά για τον χαρακτήρα της Sugahspank!
Το άλμπουμ πήγαινε καλά. Έπαιζε πολύ στα ραδιόφωνα. Οι συνεντεύξεις έρχονταν η μία μετά την άλλη σε εφημερίδες και σε lifestyle περιοδικά. Η Sugahspank! έκανε το «μπαμ» θυμίζοντας στους φίλους της black μουσικής μια ντίβα από το Χάρλεμ.
Με τους Swing Shoes
Και τότε αρχίζει η «εποχή» των Swing Shoes. Ο William Τριανταφύλλου ήταν ο γραφίστας των εξώφυλλων των δίσκων της Cast-a-Blast και καλλιτέχνης - μουσικός στους «Ottawa Brothers», ένα εικονικό «συγκρότημα των seventies» που έπαιζε ένα ιδιοσυγκρασιακό afro-beat. Της σύστησε τα παιδιά του γκρουπ που εξειδικευόταν στο gypsy-swing των 40’s. Άδωνις Γουλιέλμος, Πάνος Τομαράς και Γιώργος Κούτρας τα μέλη του. Η Sugahspank! «εισέβαλε» και τους... κατέστρεψε!
Τα πρώτα χρόνια μαζί η Sugahspank! και πεντ’ - έξι άντρες, σχεδόν χωρίς καμία πρόβα, ταξίδεψαν μ’ ένα Volkswagen βαν στις άκρες της Ελλάδας, σε μια εντελώς ζωντανή, μια «χύμα» κατάσταση. Μετά σοβαρέψανε κι αρχίσανε οι πρόβες!
Η αγάπη τους για το R&B και τα gospel songs, αλλά και ο ηλεκτρισμός της επόμενης φάσης τους με την προσθήκη ενός ντράμερ και με τη Γεωργία «μπροστά», έγινε ο νέος ήχος τους που αποτυπώθηκε στα άλμπουμ «A Holly Show» του 2014 και «Cash» (2019), με το artwork των εξωφύλλων φιλοτεχνημένο από την άλλη, την εικαστική «πλευρά» της Sugahspank!
Συναυλίες και φεστιβάλ
Παράλληλα ανέβαινε στις αθηναϊκές σκηνές (Half Note, Afrikana, Floral, Faust κ.λπ.), σε διεθνή φεστιβάλ σαν το Kultur Fest στο Μόναχο ή τις «Μέρες Μουσικής» του γαλλικού Clermont Ferrant, ενώ δεν αρνήθηκε ποτέ να βρεθεί στη σκηνή των Αντιρατσιστικών Φεστιβάλ ή στα φεστιβάλ των νεολαιών της Αριστεράς, με συνεργάτες σαν το «Baby Trio» του Γιώργου Κοντραφούρη, με τις τρεις γυναικείες φωνές από το δισκογραφημένο πρότζεκτ «Santa’s Secret Band» γύρω από το πιάνο του Δημήτρη Καλαντζή ή με τους «Gumbo Ya-Ya», μια εκρηκτική New Orleans Big Band με πολλά πνευστά.
Σχετικά πρόσφατα την είδαμε να μοιράζεται τη σκηνή με τη Nalyssa Green και την Lou Is σε ένα tribute show για τον Leonard Cohen, ενώ, τα τελευταία χρόνια, συχνά δίπλα στον Μιχάλη Σιγανίδη τραγουδούσε στίχους του Σαχτούρη και του Μάρκου Βαμβακάρη,λαρυγγισμούς και αυτοσχεδιασμούς. Ο Σιγανίδης τη βγάζει έξω απ’ τα «νερά» της. Αυτό η Sugahspank! το χαίρεται πολύ!
Σ’ εξωτικά νησιά...
Επόμενό της βήμα θα είναι ένα άλμπουμ, όπου η Sugahspank!, με μια μεγάλη Exotica τζαζ ορχήστρα από πνευστά, μαρίμπες, ξυλόφωνο, μεταλλόφωνο, άρπα, French horn, βιολιά, βιόλα, τσέλο αλλά και πλήκτρα φυσικά ή ηλεκτρονικά, την οποία ενορχηστρώνει ο μαέστρος Ηλίας Παντολέων, ετοιμάζει έναν δίσκο που περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να εκδοθεί. Κι εμείς ελπίζουμε πως σύντομα θα μας απασχολήσει, όταν ο δίσκος που θα κυκλοφορήσει θα βρεθεί στις δισκοθήκες μας και στα πικάπ μας.
Στη διάρκεια των δύσκολων ημερών της καραντίνας η Sugahspank! Στέλνει ένα μέιλ στον παλιόφιλο Blend Mishkin, με τον οποίο είχε κάτι χρόνια να βρεθεί. Πάνω στους στίχους του «Paint Everything White», που είναι ο τίτλος του δίσκου, του ζήτησε να γράψει μουσική. Σε λίγες μέρες είχαν και οι δύο ψυλλιαστεί πως ήταν πολύ κοντά σ’ ένα νέο τους project.
«Paint Everything White»
Κάθε μεσημέρι, μετά τη μαγειρική (η Sugahspank! κάνει υπέροχο κριθαρότο θαλασσινών!), κατέβαινε στο υπόγειο στούντιό της και έγραφε στίχους, έφτιαχνε οδηγούς και ηχογραφούσε φωνητικά που ο Blend ενορχήστρωνε και τα έστελνε στους μουσικούς. Κι αυτοί, με τη σειρά τους, του τα έστελναν πίσω με τη δική τους συμμετοχή.
Όλα διαδικτυακά, χωρίς ούτε μιασυνάντηση μεταξύ τους, οι συντελεστές του «Paint Everything White»,μετά το «Yummy Man», το πρώτο τους single που θυμίζει τα καλοκαίρια της ζωής μας, είναι έτοιμοι να μας χαρίσουν το τελικό αποτέλεσμα της συνεργασίας τους.
Κάποιες από τις οκτώ συνθέσεις του δίσκου, μαζί με επιλεγμένα από την ίδια αποσπάσματα από την -έως τώρα μουσική της πορεία, θα τα ακούσουμε από τον 105,5 στο Κόκκινο, απόψε Κυριακή στις 9 το βράδυ.
