Live τώρα    
Αποχαιρετώντας την Κική Δημουλά
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Αποχαιρετώντας την Κική Δημουλά

Όλοι όσοι την αγάπησαν μέσα από τα ποιήματά της, οι φίλοι, οι συγγενείς και η οικογένειά της αποχαιρετούν στις 4 το απόγευμα στο Πρώτο Νεκροταφείο την Κική Δημουλά που πέθανε σε ηλικία 89 ετών.

Μια από τις πιο δημοφιλείς σύγχρονες ποιήτριες και ακαδημαϊκός, η Δημουλά είχε δώσει σε μια ομιλία της για την ποίηση τον ακόλουθο ορισμό για το ποίημα: «Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί να κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί μέσα στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα».

Γεννημένη στην Αθήνα το 1931, με το όνομα Βασιλική Ράδου, παντρεύεται το 1952 τον ποιητή και πολιτικό μηχανικό Άθω Δημουλά, με τον οποίο αποκτά δύο παιδιά, τον Δημήτρη και την Έλση.

Ποιήτρια εξ ανάγκης, όπως έλεγε, καθώς δεν είχε άλλον τρόπο να υπάρξει, η Δημουλά εργάζεται ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος από το 1949 έως και το 1973 και αρχίζει να γράφει από πολύ νωρίς. Ποιήματα με τη χειρονομία των μικρών καθημερινών στιγμών, που μίλησαν για τον έρωτα, τη μοναξιά, την απώλεια, αφήνοντας μια πικρή γεύση απροσδιόριστης ειρωνείας.

Σε ηλικία μόλις 21 ετών εκδίδει τη συλλογή “Ποιήματα”, ενώ χρειάστηκε να περάσουν περισσότερα από είκοσι χρόνια για να την εντοπίσει η κριτική και να την αναγνωρίσουν οι ομότεχνοι τιμώντας την με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για “Το λίγο του κόσμου” που μελοποιήθηκε από τον Θάνο Μικρούτσικο.

Το 1998 ξεκινά η συνεργασία της με τον εκδοτικό οίκο “Ίκαρος” με την έκδοση της ποιητικής συλλογής «Ενός λεπτού μαζί» και στη συνέχεια το σύνολο των ποιητικών συλλογών που είχε εκδώσει μέχρι τότε σε έναν τόμο. Τα χρόνια που ακολούθησαν, εκδόθηκαν άλλες έξι συλλογές, ένας τόμος με τα πεζά κείμενα που είχε γράψει νεότερη, οι ομιλίες της και η εκτενής ανθολογία ποιημάτων σε εικονογράφηση του Γιάννη Ψυχοπαίδη.

Η Δημουλά τιμήθηκε το 1989 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή «Χαίρε ποτέ» και το 1995 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή «Η εφηβεία της λήθης». Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, στα Γαλλικά, στα Ισπανικά, στα Ιταλικά, στα Πολωνικά, στα Βουλγαρικά, στα Γερμανικά και στα Σουηδικά.

Είχε τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό του Tάγματος της Tιμής και τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος.

Παράκληση της οικογένειάς της είναι αντί στεφάνων, όσοι επιθυμούν, να ενισχύσουν τη Στέγη Γερόντων Άγιος Νεκτάριος, στην Αγία Παρασκευή (Εθνική Τράπεζα: GR 6801 10 18 000000 180 5580 2856) και την “Ελπίδα”, Σύλλογο Φίλων Παιδιών με Καρκίνο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0