Ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο για μια νέα εθνική πολιτική για τον κινηματογράφο προέκυψε από την ημερίδα εργασίας που διοργάνωσε η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, με τη συμμετοχή οκτώ σωματείων (όχι όμως όλων) της κινηματογραφικής κοινότητας. Το θέμα, «Μεταρρυθμίσεις για μια νέα εθνική κινηματογραφία», αναλύθηκε σε τέσσερις άξονες, Εκπαίδευση και ίδρυση Ακαδημίας Οπτικοακουστικών Τεχνών, Διεύρυνση της χρηματοδότησης του ελληνικού κινηματογράφου, Διανομή και αίθουσα, Επανίδρυση του Συμβουλίου Κινηματογραφίας.
Επισημάνθηκε πως ο ελληνικός κινηματογράφος ουσιαστικά λειτουργεί πλέον χωρίς νομοθετικό πλαίσιο, καθώς ο υπάρχων κινηματογραφικός Νόμος 3905 του 2010 (ο περίφημος «Νόμος Γερουλάνου») έχει απαξιωθεί στην πράξη. Οι σημερινές συνθήκες υπαγορεύουν μια σειρά ριζικών μεταρρυθμίσεων προκειμένου να δρομολογηθεί η συγκρότηση βιώσιμης και παραγωγικής εθνικής κινηματογραφίας και με τον (αυτονόητο) στόχο όλοι οι εργαζόμενοι να μπορούν να ζουν από τη δουλειά τους.
Τα ευρωπαϊκά παραδείγματα μικρών χωρών που έχουν κινηθεί στην κατεύθυνση μιας ολοκληρωμένης κινηματογραφικής στρατηγικής είναι πολλά.
Στην εκπαίδευση είναι φανερή η ανάγκη για μια εξειδικευμένη, πανεπιστημιακού επιπέδου κινηματογραφική σχολή για τις ανάγκες των επαγγελματιών. Και μαζί, ένα οργανωμένο σύστημα κινηματογραφικής παιδείας, εκπαίδευσης και επιμόρφωσης.
Σε ό,τι αφορά τη διεύρυνση των οικονομικών πόρων που διατίθενται για την κινηματογραφική παραγωγή πρέπει να επανεξεταστεί ο ρόλος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου σε συνάρτηση με τον ρόλο της δημόσιας και της ιδιωτικής τηλεόρασης, αλλά και του ΕΚΟΜΕ. Απαιτείται πλήρης ανασυγκρότηση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, με διεύρυνση των οικονομικών πόρων, σε πολλαπλάσιο ύψος συγκριτικά με την τρέχουσα ενίσχυση. Και με παράλληλη ενίσχυση της ιδιωτικής επένδυσης στην ελληνική κινηματογραφική παραγωγή.
Όσον αφορά τη διανομή της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής, αυτή πρέπει να ενισχυθεί σοβαρά τόσο για τις μεγάλου ή μικρού μήκους ταινίες με υπόθεση, όσο και για τα ντοκιμαντέρ και τα κινούμενα σχέδια. Απαιτείται ένα επενδυτικό πρόγραμμα για δίκτυο αιθουσών ψηφιακής διανομής - προβολής των ελληνικών ταινιών σε όλη τη χώρα. Κυκλοφορία όλων των κινηματογραφικών ταινιών ελληνικής παραγωγής παντού στη χώρα, ώστε να συναντήσουν το κοινό τους. Παράλληλα, να ενισχυθούν με συγκεκριμένες πολιτικές τα δίκτυα προβολής ταινιών και τα Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Δράμας, Ολυμπίας, Χαλκίδας κ.λπ.
Με δεδομένη πλέον την απήχηση που έχουν οι νέοι δημιουργοί του ελληνικού κινηματογράφου στο εξωτερικό, να καταρτιστεί σχέδιο ενίσχυσης και προώθησης του καλλιτεχνικού έργου τους παράλληλα με την ενίσχυση και την αναζήτηση σύγχρονων μεθόδων προβολής της ελληνικής ταινίας.
Στην ημερίδα της Παρασκευής συζητήθηκε και κρίθηκε αναγκαία η επανασύσταση και λειτουργία του θεσμικού οργάνου που λειτουργούσε υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού, του Εθνικού Συμβουλίου Κινηματογραφίας.
Εκτός από την Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, στην ημερίδα της Παρασκευής συμμετείχαν η Ένωση Σεναριογράφων, η Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αιθουσαρχών Κινηματογράφου, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος - Ακροάματος, η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου και ως παρατηρητής ο Σύνδεσμος Ελλήνων Παραγωγών Κινηματογράφου, Τηλεόρασης, Βίντεο και Πολυμέσων. Οι προτάσεις και οι θέσεις των φορέων που συμμετείχαν θα ιεραρχηθούν και θα δημοσιοποιηθούν ώστε να περιληφθούν στο νέο νομοθετικό πλαίσιο για την κινηματογραφία μας που έχει εξαγγείλει ότι θα ανακοινώσει προσεχώς η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.
