Του Κυριάκου Π. Λουκάκου
Οι ανεκπλήρωτες εξαγγελίες αποτελούν κανόνα στη χώρα μας, ισχύοντα μεν, αλλά πάντως ευτυχώς και με εξαιρέσεις. Σε μια τέτοια εξαίρεση αφιερώνεται ο χώρος της σημερινής στήλης, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης πέντε χρόνων από την ίδρυση της Camerata Junior - Ορχήστρας Νέων των Φίλων της Μουσικής και της συνακόλουθης εορταστικής συναυλίας της 2ης Απριλίου 2016 στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Η επιτυχία της εκδήλωσης δεν αποτέλεσε έκπληξη, αν ληφθούν υπ' όψιν οι αντίστοιχες προηγούμενες, συνήθως στο πλαίσιο εαρινών κυριακάτικων πρωινών του Μεγάρου. Με καταστατικό της στόχο «την καλλιέργεια των μουσικών ικανοτήτων των σπουδαστών, αλλά και την ανάπτυξη του πνεύματος συνεργασίας και τη διαπαιδαγώγησή τους σε μια πειθαρχία ομαδικής μουσικής δράσης», η πρωτοβουλία θα ήταν δυνατόν να παραπέμπει σε ευρύτερα ζητούμενα της πραγματικότητάς μας, τόσο σε επίπεδο έθνους όσο και σε επίπεδο κοινωνίας.
Τούτων πάντως ούτως εχόντων, η φετινή συναυλία του περίπου 50μελούς σχηματισμού, ηλικίας 8 - 22 ετών, υπερέβη κάθε οργανωτικό τους προηγούμενο χάρη στη σύμπραξη τόσο με τη Νεανική Χορωδία των Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης όσο και με δύο πρώτης σειράς μονωδούς για ένα ποικίλο πρόγραμμα εκτεινόμενο από σύντομες ορχηστρικές και χορωδιακές σελίδες μέχρις ένα μείζον αριστούργημα της θρησκευτικής μουσικής στο β' μέρος.
Μετά τον χαιρετισμό του προέδρου του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής κ. Πάνου Δημαρά και μια μεστή διακήρυξη στόχων από τον rector spiritus του εγχειρήματος κ. Κωνσταντίνο Πυλαρινό, το πρώτο κύμα συγκινήσεως μεταξύ του αθρόου κοινού ενεργοποίησαν τα παιδικά έγχορδα της Ορχήστρας υπό την αιματώδη διεύθυνση του μέντορά τους Δημήτρη Σέμση σε μια όντως «εορταστική» ανάγνωση του Andante festivo του Γιαν Σιμπέλιους, το δίχως άλλο επ' ευκαιρία και της εν έτει 2015 150ής επετείου από τη γέννηση του σπουδαίου Φινλανδού συνθέτη. Η συναυλία παρουσίαζε ενδιαφέρον και για τον μη συμβατικό φιλόμουσο, αφού περιελάμβανε συνθέσεις ελάχιστα οικείες στον συναφή προγραμματισμό της χώρας μας, όπως η ζωηρής και ορμητικής διάθεσης «Storm the gates» του εκ Βερμούδων ορμώμενου Αμερικανού συνθέτη και ερμηνευτή της τζαζ Άλαν Σίλβα (γεν. 1939), που καταφανώς παρέσυρε τους πολύ νεαρούς μουσικούς και όχι μόνο.
Η εφηβική ορχήστρα, που κατέλαβε τη σκηνή στη συνέχεια, συστήθηκε με ακόμη μια σκανδιναβική σελίδα, από την σουίτα «Στον καιρό του Χόλμπεργκ» του Νορβηγού Έντβαρντ Γκρηγκ, πάνω στην οποία «πάτησε», χωρίς ρωγμή ύφους και διάθεσης, η «Laeticia» (α' παρουσίαση:1954) του Βέλγου Willy Ostijn (1913 - 1993), συνθέτη τον οποίο -τόσο οι τίτλοι όσο και η απροκάλυπτη τονικότητα των προθέσεών του- τοποθετούν πλάι τον Άλμπερτ Κέτελμπι των Βρετανών ή τον Φέρντιναντ Γκροφέ του «Νέου κόσμου». Με το διαφημιστικής προέλευσης εγερτήριο «Palladio» του ουαλικής και σουηδικής καταγωγής Sir Karl William Pamp Jenkins (γεν. 1944) παραχώρησαν οι νεαροί δεξιοτέχνες τη σκηνή στη Χορωδία, που πλημμύρισε την αίθουσα από όλες τις εισόδους με μια βιωματική όσο και ασφαλή a cappella εκτέλεση του εμβληματικού ύμνου «Amazing Grace».
Το πρόγραμμά τους, σε διδασκαλία του Σωτήρη Αλεβίζου και με τη συνοδεία του Άγγελου Τσανακά στο πιάνο, κινήθηκε εντυπωσιακά από μικρασιατικής (;) προέλευσης νανούρισμα της Θάσου και παραδοσιακό ερωτικό της Βουλγαρίας μέχρι το ληντ «Στη Μουσική» του Σούμπερτ, και μάλιστα σε ελληνική τρίφωνη απόδοση των Ελλήνων μαθητών του Μοναστηρίου του 1900, ενώ διεκδίκησαν με άνεση τη δύσκολη γραφή ενός σύγχρονου ουγγρικού "Libera me", πλάι - πλάι με σελίδες Θεοδωράκη και Χατζιδάκι.
Επιστέγασμα της συγκινητικής εκδήλωσης αποτέλεσε το Gloria, αρ. κατ. έργων Βιβάλντι RV 589, που όχι μόνο κατέδειξε ικανοποιητική, εν πολλοίς, «πειθαρχία ομαδικής μουσικής δράσης» των εμπλεκομένων, αλλά και μας χάρισε θερμό και μεσογειακό ερμηνευτικό δείγμα, με αξιομνημόνευτες επιδόσεις από την υψίφωνο Σοφία Κυανίδου (αντί άλλων στο "Domine Deus", επιπροσθέτως με έξοχο όμποε από τη νεαρή σολίστ) και τη μεσόφωνο Μαργαρίτα Συγγενιώτου (ένα αγέρωχο και στιβαρό "Qui sedes"), σόλο και σε ηχοχρωματική μείξη, όπως για το "Laudamus Te". Ένα ηχηρό συλλογικό εύγε σε αυτή τη νεανική «μαγιά» και τους παιδαγωγούς της, που επιμένουν να αγωνίζονται για μια όντως καλύτερη Ελλάδα...
