Σε έναν λησμονημένο ζωγράφο του Μεσοπολέμου, τον Θεόφραστο Τριανταφυλλίδη, είναι αφιερωμένη η έκθεση που εγκαινιάζεται σήμερα στις 7.30 μ.μ. στο Μουσείο Κατσίγρα της Λάρισας, με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τον θάνατό του.
Εκτιμώντας ότι το έργο του, μολονότι ιδιαίτερο, σχεδόν μοναδικό στην ελληνική τέχνη της περιόδου, παραμένει υποτιμημένο, ο επιμελητής της, ιστορικός τέχνης Παναγιώτης Σ. Παπαδόπουλος, επιδιώκει μέσα από την έκθεση να το εντάξει στο πλαίσιο της εποχής του. «Δεν ανήκει στην ελληνοκεντρική γενιά του τριάντα, γι' αυτό άλλωστε αντιμετωπίστηκε ως απλή υποσημείωση και για μεγάλο χρονικό διάστημα περιθωριοποιήθηκε», σημειώνει, τονίζοντας: «Εξήντα χρόνια μετά τον θάνατό του, ήλθε η ώρα να το μελετήσουμε εκ νέου».
Ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης γεννήθηκε το 1881 στη Σμύρνη και σπούδασε ζωγραφική στην Αθήνα, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Με προτροπή του δασκάλου του, Γ. Ιακωβίδη, συνέχισε τις σπουδές στο Μόναχο, πλάι στον Λούντβιχ φον Λοφτς, όμως αισθανόταν ξένο τον γερμανικό ακαδημαϊσμό, γι' αυτό, όπως και άλλοι καλλιτέχνες εκείνη την περίοδο, θα συνεχίσει στο Παρίσι, στο εργαστήριο του Ντεζιρέ-Λουκά.
Το 1913 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου μαζί με τους Κ. Μαλέα, Ν. Λύτρα, Ο. Περβολαράκη κ.ά. θα ιδρύσουν την Ομάδα «Τέχνη» (1917). Εξαιτίας της παράλυσης της συζύγου του θα πουλήσει το σπίτι του και θα ζήσει μαζί της πάμφτωχος σε ένα δωμάτιο. Το 1954 κλονίστηκε σοβαρά η υγεία του και πέθανε τον επόμενο χρόνο. Οι φίλοι του βρήκαν, μετά τον θάνατό του, όλους κι όλους 37 πίνακες, αν και κατοπινή μελέτη καταγράφει 200 έργα διάσπαρτα σε διάφορες συλλογές.
Ο Τριανταφυλλίδης, με το έργο του, αποτελεί τον σημαντικότερο εκπρόσωπο του ελληνικού ιντιμισμού, ευρωπαϊκού ρεύματος απεικόνισης του ιδιωτικού χώρου ως καθαγιασμένης εικόνας της αστικής κοινωνίας (Κλωντ Βιγιάρ, Πιερ Μπονάρ). Η ιδιωτικότητα που αποτυπώνει όμως ο Τριανταφυλλίδης δεν έχει τον θριαμβικό χαρακτήρα των συναδέλφων του. Οι σχεδόν μονόχρωμες επιφάνειές του δεν προβάλλουν τη λαμπρότητα της αστικής ζωής. Αντίθετα, η απουσία χαρακτηριστικών στην ανθρώπινη μορφή, η συμβολιστική διάθεση στην απεικόνιση του προσώπου, ανοίγουν το έργο του σε ρεύματα όπως ο εξπρεσιονισμός ή ο συμβολισμός, χωρίς όμως και να εντάσσεται σε αυτά.
Τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση προέρχονται από τη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, Βόλου, ιδιωτικές συλλογές και τη Συλλογή Κατσίγρα.
