Ο νέος δίσκος των Αμερικανών Beirut «Νο No No» είναι μια όαση διαφορετικότητας και ποικιλίας στη μουσική επαναληπτικότητα και «μονοχρωμία» των καιρών μας την οποία αξίζει να ανακαλύψει και να απολαύσει κάθε απαιτητικός και διψασμένος για πρωτοτυπία ή ακόμα και ανανέωση ακροατής. Δεν αποτελεί βέβαια έκπληξη αυτό καθώς δεν είναι παρά ακόμα ένα βήμα στη συνεπέστατη με τον εαυτό τους -και άρα με την ανάγκη τους να εξελίσσονται συνέχεια μουσικά- πορεία τους, που ξεκίνησε με το δισκογραφικό τους ντεμπούτο το '06. Και αιτία του δεν είναι παρά η ψυχοσύνθεση του «εγκεφάλου» και ψυχή τους Zach Gordon, ενός πολυ-μουσικού, ο οποίος, εκτός από τα να γράφει όλα τα τραγούδια τους και να τα ερμηνεύει, επίσης παίζει τρομπέτα, φλούγκεχορν και γιουκαλίλι αλλά και πιάνο και keyboards!
Ο Gordon γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πρωτεύουσα του Νιου Μέξικο, την Σάντα Φε και έτσι από πολύ νωρίς αγάπησε όχι μόνο το rock και την αμερικανική μουσική παράδοση αλλά και εκείνη του πολύ κοντινού Μεξικού. Ένα μεγάλο τμήμα άλλωστε του πληθυσμού της Σάντα Φε είναι μεξικανικής καταγωγής. Τον δημιουργικό συνδυασμό όλων αυτών έκανε πράξη με τον σχηματισμό των κατά βάση εξαμελών (οι υπόλοιποι παίζουν τρομπέτα, τρομπόνι, keyboards, μπάσο και ντραμς) Beirut αλλά στο τέταρτο album τους έχει πλέον προστεθεί και η αυτοπεποίθηση που δίνει η ωριμότητα, η οποία κυριολεκτικά απογειώνει το υλικό τους. Τόσο τα τραγούδια όσο και τα instrumentals του «Νο No No» βρίθουν από «στοιχειωμένες» μελωδίες, σαγηνευτικά περάσματα και «ταξιδιάρικα» οργανικά μέρη που σε οδηγούν στις απέραντες ερήμους της αμερικανικής μεθορίου αλλά και πολύ πιο πέρα από αυτές...
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
