Στη Δικαιοσύνη έχει προσφύγει ο Σύνδεσμος Ανεξάρτητων Παραγωγών Οπτικοακουστικών Έργων (ΣΑΠΟΕ) ζητώντας την εφαρμογή του περίφημου "1,5%" από τους τηλεοπτικούς σταθμούς για τον κινηματογράφο, που, ενώ έχει νομοθετηθεί από το 1989, "βαλτώνει" επί τόσα χρόνια λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης για την εφαρμογή του.
Όπως είναι γνωστό, ταυτόχρονα με την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης, θεσπίστηκε με τον νόμο 1866/1989 (άρθρο 7) η υποχρέωση των τηλεοπτικών σταθμών να διαθέτουν το 1,5% των ετήσιων ακαθάριστων εσόδων τους για την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών. Στη συνέχεια, ο νόμος 3905/2010 (άρθρο 8) επαναδιατύπωσε και συγκεκριμενοποίησε αυτή τη διάταξη. Ωστόσο, οι παραπάνω διατάξεις δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, με εξαίρεση τη δημόσια τηλεόραση τα προηγούμενα χρόνια, καθώς και το συνδρομητικό κανάλι NOVA. «Το μέτρο δεν εφαρμόστηκε ποτέ από τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια αλλά ούτε, όπως θα όφειλε, και για να δείξει τον δρόμο πρωτίστως, η δημόσια τηλεόραση, στο σύνολο της υποχρέωσής της, διαθέτοντας δηλ. πολύ μικρότερα ποσά, ενώ για μεγάλα χρονικά διαστήματα δεν διέθετε καθόλου ποσά», αναφέρει στη σχετική ανακοίνωσή του ο ΣΑΠΟΕ.
"Ακόμα και μετά την αλλαγή του νόμου για τον κινηματογράφο, το 2010, και την επαναδιατύπωση του μέτρου αυτού που θέσπισε η Πολιτεία έτσι ώστε να μην τίθενται προσκόμματα γραφειοκρατικών και τεχνικών διαδικασιών ως άλλοθι μη εφαρμογής του νόμου, εξακολουθεί το ίδιο καθεστώς. Για το ζήτημα αυτό έχει χυθεί πολύ μελάνι, έχουν γίνει μέχρι και πρόσφατα επερωτήσεις στη Βουλή». Προκαλεί ωστόσο ερωτήματα το γεγονός ότι ο Σύνδεσμος στην αγωγή του (που κατατέθηκε το 2009 και έχει οριστεί να εκδικαστεί στην 1η Οκτωβρίου) στρέφεται μόνο κατά της δημόσιας τηλεόρασης, αποφεύγοντας να έρθει σε αντιπαράθεση με τα ιδιωτικά κανάλια, που αδιαφορούν προκλητικά για την εφαρμογή του νόμου όλα αυτά τα χρόνια.
Είναι σαφές πάντως ότι το ζήτημα τίθεται πλέον επιτακτικά, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη κατάργηση του ειδικού φόρου για την ενίσχυση του ελληνικού κινηματογράφου, που συμπεριλαμβανόταν σε κάθε κινηματογραφικό εισιτήριο.
