"Όλα αυτά που σας λέω, παρακαλώ, μην διαβαστούν ως ευχολόγιο για το καλό αποτέλεσμα. Είναι αγώνας, αγώνας, αγώνας". Έχοντας βιώσει τη σκληρή δεκαετία του 1940-1950, κι έχοντας "αρπάξει" από τότε χρόνια "αριστερή πλευρίτιδα", ο Μάρκος Μέσκος μάχεται για την τέχνη του και για το καλό, που, όπως λέει, "πάντα γεννιέται μαζί με το κακό".
Μεσήλικος πια, έχει αφήσει τη θαλπωρή του στίχου και εκτίθεται στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Από τις κορυφαίες ποιητικές μορφές της εποχής μας, νηφάλια φωνή πάντα, ξετυλίγει τις σκέψεις του για την εκλογική αναμέτρηση. " Είναι μέρα ιστορική" λέει, "γιατί δοκιμάζεται η συνείδηση του νεοελληνικού λαού στην ευκαιρία να έχουμε μπροστά μας αυτό το ξέφωτο που προσδιορίζεται από την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ".
Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη
* Πρέπει να είναι κρίσιμη ετούτη η εκλογική αναμέτρηση για να κάνει έναν μεσήλικο ποιητή να βγει από τη θαλπωρή του στίχου και να εκτεθεί στο ψηφοδέλτιο.
Ένας λογοτέχνης έχει άλλα πεδία δράσης. Η πολιτική, το προσκήνιο αυτό, που δυστυχώς τις περισσότερες φορές δείχνει ότι είναι ένα αργυρώνητο προσκήνιο, φέρνει πάρα πολλές δυσκολίες στο να εκφράσει ο λογοτέχνης τα πολιτικά του πιστεύω. Ωστόσο η μέρα της 20ής Σεπτεμβρίου 2015 είναι μέρα ιστορική, γιατί δοκιμάζεται η συνείδηση του νεοελληνικού λαού στην ευκαιρία αυτή, η οποία προκύπτει έχοντας πίσω πολλούς αγώνες κοινωνικούς, να έχουμε μπροστά μας αυτό το ξέφωτο που προσδιορίζεται από την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Πιστεύω ακράδαντα ότι οι εκλογές αυτές είναι αποφασιστικής σημασίας για τους κανόνες, τους κοινωνικούς αγώνες τόσων ωραίων ανθρώπων, ανωνύμων κυρίως, που προηγήθηκαν. Αυτοί οι ωραίοι ανώνυμοι είναι το "βαθύ κράτος" της Αριστεράς, που έχει ανεξάντλητες εφεδρείες. Εκείνο επομένως που ζητάει ο κόσμος, αυτός που πρόσκειται πάντα στην πλευρά της κοινωνικής δικαιοσύνης, της προσφοράς, της αλληλεγγύης, των καθημερινών αγώνων για το κλείσιμο της ψαλίδας που αφορά τα κοινωνικά στρώματα στον οικονομικό τομέα είναι το χτύπημα της διαφθοράς και τόσων άλλων παραγόντων που βυθίζουν καθημερινά τη χαρά της ζωής στο μαύρο έρεβος.
* Τι είναι Αριστερά σήμερα;
Σήμερα πρέπει να προσδιορίσουμε ξανά τι σημαίνει Αριστερά στη ζωή μας. Εκτός από τους θεωρητικούς κανόνες του σοσιαλισμού, υπάρχει και η αλήθεια η καθημερινή, υπάρχει και η ανάγκη να ξαναδούμε τα πράγματα από την αρχή χωρίς να καταλήγουμε στην άρνηση. Αντίθετα, πάλι και πάλι καλούμαστε να υπερασπιστούμε τις προσδοκίες και τα όνειρά μας. Σήμερα γίνεται πολύ κακό από εκείνους τους πολιτικούς άνδρες του χώρου μας δυστυχώς, που ερωτευμένοι με τον εαυτό τους κάθε τόσο παίρνουν το καπέλο τους και κάνουν ένα ακόμα δικό τους κόμμα.
Η Αριστερά, όπως μας διδάσκει η Ιστορία της, είναι προσφορά ανιδιοτελής των συλλογικών αποφάσεων. Προσωπικά αισθάνομαι ότι στρατεύομαι αυτήν την κρίσιμη ώρα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και του έργου που ξεκίνησε επτά μήνες πριν, σε ένα κλίμα αντιπαλότητας θεών και δαιμόνων, μέσα και έξω από τη χώρα, προκειμένου να καταστεί παράδειγμα προς μίμηση στο καθεστώς που σήμερα ζούμε, την κοινοβουλευτική δημοκρατία.
* Πως αποκωδικοποιείτε αυτή την πίστωση χρόνου;
Ως την προσδοκία των Ελλήνων πολιτών για τη βελτίωση των όρων στην παιδεία, στην υγεία, στον πολιτισμό και ταυτόχρονα στην οικονομική δυνατότητα να μην είναι παρίες και σκλάβοι της καθημερινότητας.
* Αυτά σας έλεγε ο κόσμος που συνταντούσατε τώρα πριν από τις εκλογές;
Όχι μόνον αυτά. Αυτό όμως που με εντυπωσίασε στη διάρκεια των τελευταίων ημερών. που βρέθηκα περισσότερο ανάμεσα στον κόσμο, στην αγορά, στην ενδοχώρα της κοινωνίας, είναι ότι σήμερα πλέον οι πολίτες δείχνουν να είναι περισσότερο συνειδητοποιημένοι μετά από τόσες κακότητες που συμβαίνουν εδώ και τόσα χρόνια στη χώρα. Και είναι αποφασισμένοι να δώσουν τη μάχη για να μπορέσει συνολικά ο ΣΥΡΙΖΑ να τακτοποιήσει με ανθρώπινο πρόσωπο τα περισσότερα προβλήματα. Να μπορέσει επιτέλους να κυβερνήσει τη χώρα εξαφανίζοντας το χρέος, που από καταβολής νεοελληνικού κράτους μας ταλανίζει και μας κάνει ραγιάδες.
* Τι λέγατε στους αναποφάσιστους;
Είμαι κι εγώ ένας απ' αυτούς που, έχοντας τη σκευή των βιωμάτων και των αγώνων προηγουμένων δεκαετιών πιστεύω -και αυτό έλεγα σε αποφασισμένους και αναποφάσιστους- ότι ήρθε η ώρα να πραγματοποιηθούν οι δυνατότητες και τα οράματα της Αριστεράς. Εκτός από συνομηλίκους μου, είχα την ευκαιρία να δω και νεότερους ανθρώπους, μιλάω για την επαρχία πάντα, οι οποίοι επιλέγουν τον ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζοντάς τον.
Όπως μου έλεγα,ν κατανοούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα τυχαίο πολιτικό σχήμα, αλλά είναι κοντά στην αλήθεια υποσχόμενος τι μπορεί να κάνει και τι δεν μπορεί να κάνει τώρα. Αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν χωρίς τα βιώματα των παλαιότερων αγωνιστών, τις φυλακίσεις, τις εξορίες, τους διωγμούς, τους θανάτους, όλα αυτά που δεν εμπεριέχονται δηλαδή στο δικό τους όραμα και στον δικό τους κόσμο.
Όμως ο κόσμος στον οποίο μεγαλώνουν αυτά τα παιδιά είναι γεμάτος αντιφάσεις και αντιξοότητες που εμποδίζουν την ίδια τους την ύπαρξη, τα όνειρά τους. Με τη δική τους αγνότητα αντιλαμβάνονται ότι δεν θέλουν άλλο να ζουν υπό συνθήκες πολέμου του χρήματος. Και διατηρούν ακόμα την ελπίδα τους στην Αριστερά. Αυτό, όταν το διαπιστώνει ένας παλαιότερος στους αγώνες πολίτης, νιώθει μια ανακούφιση, την ικανοποίηση ότι δεν πήγαν οι αγώνες χαμένοι. Ξέρετε, πάντα μαζί με το κακό γεννιέται και το καλό, άλλωστε αυτό είναι η ζωή.
* Ποιο είναι το μεγαλύτερο κακό σήμερα;
Ο καπιταλισμός, η ιδεολογία του χρήματος που κυριαρχεί προσπαθώντας να επιβάλει έναν κόσμο χωρίς αρχές και χωρίς αξίες. Το τέρας αυτό, που κατοικεί στην καρδιά του χρηματοπιστωτικού συστήματος και δεν διστάζει να εκβιάζει και να ταπεινώνει χώρες και λαούς σ' όλο τον πλανήτη επιθυμώντας να είναι αυτό ο αιώνιος κυβερνήτης. Δείτε τι προσπαθούν να κάνουν στη χώρα μας, δείτε τι συμβαίνει σήμερα στη Συρία ή τη Λιβύη, λίγα χρόνια πριν στο Αφγανιστάν.
Δείτε τι γίνεται με το δράμα των προσφύγων. Εδώ η Αριστερά είναι το ανάχωμα. Επιτέλους να σταματήσει η απελπισία αυτή των λαών που ξεριζώνονται από τη θαλπωρή του σπιτιού τους και φεύγουν απελπισμένοι για να σώσουν τη ζωή και τις ζωές των παιδιών του. Να σταματήσει να αιμορραγεί κι εκείνη η άλλη μεγάλη πληγή, που είναι η αφαίμαξη των συνταξιούχων, η ανησυχία των χαμηλόμισθων και πάνω απ' όλα η ανεργία που μαστίζει τους νέους και τους αναγκάζει να αναζητούν σε άλλες χώρες εργασία. Υπάρχει κι εκείνος ο κόσμος, στην Ευρώπη, που ξεσπιτώνεται γιατί χρωστάει στις τράπεζες.
* Πάσχετε ακόμα από οξεία αριστερά πλευρίτιδα;
Φαίνεται ότι πάσχω, γιατί αυτό προσδιόρισε τη στάση και την επιλογή της ζωής μου ως Πολίτη. Έχοντας βιώσει την τρομερή δεκαετία του 1940-1950 με τις κατοχές, τις αντιστάσεις, τον εμφύλιο και τα φονικά, η ψυχή μου είχε πάρει τον δρόμο της "αριστερής πλευρίτιδας". Γιατί αυτός ήταν ο κόσμος της δικαιοσύνης, ο κόσμος των ωραίων εκείνων ανθρώπων που ομόρφαινε τη ζωή μας και πάντα τους αναζητούμε. Αυτόν τον κόσμο έχω κατά νου πηγαίνοντας σήμερα προς την κάλπη και έχοντας πλήρη συνείδηση, χωρίς ψευδαισθήσεις. Και ξέρω ότι δεν ματαιοπονούμε όταν επιδιώκουμε να ξανασυναντήσουμε τους ωραίους ανθρώπους στη ζωή μας.
* Τι φοβάστε;
Όλοι φοβόμαστε την επάνοδο εκείνης της Δεξιάς που, ενώ εμείς εύκολα, συγχωρούμε, εκείνη μας στιγματίζει και μας εξοντώνει. Αλλά ξέρω ότι είμαστε σε θέση να την αποτρέψουμε με το μοναδικό μας όπλο, την ψήφο μας.
* Σ' αυτό το κείμενο που περιμένουμε να μας στείλετε στην "Αυγή", με τίτλο "Σκέψεις ενός μεσήλικου πολίτη στον χώρο της Αριστεράς", τι είχατε κατά νου να γράψετε;
Μια σημείωση από τις "σκέψεις ενός μεσήλικου πολίτη στον χώρο της Αριστεράς", που ξεκίνησα να γράφω για να σας το στείλω να το δημοσιεύσετε στην "Αυγή", υπογραμμίζει τον ίσκιο των ποιητών στην πόλη του Αγ. Δημητρίου και εννοώ τον Μανόλη Αναγνωστάκη, τον Κλείτο Κύρου, τον Πάνο Θασίτη και τον Άνθιμο Φιλητά, ο οποίος είναι ο προάγγελος της κοινωνικής ποίησης στην πόλη μας.
Αισθάνομαι, ότι οι ποιητές αυτοί θα χαίρονταν σήμερα ιδιαίτερα με την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ και μαζί τους η Μέλπω Αξιώτη, ο Δημήτρης Χατζής, ο Στρατής Δούκας, ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης, ο Αντρέας Φραγκιάς, ο Όμηρος Πέλλας, ο Μενέλαος Λουντέμης, ο Κώστας Βάρναλης, που εξακολουθούν να ρίχνουν τον ευεργετικό τους ίσκιο στην πορεία της χώρας. Κι όλα αυτά, παρακαλώ, μη διαβαστούν ως ευχολόγιο για το καλό αποτέλεσμα. Είναι αγώνας, αγώνας, αγώνας.
