Από τη στιγμή που ο ύστερος καπιταλισμός πήρε τη μορφή του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, η Ευρώπη απεμπόλησε τη διαφωτιστική της παράδοση και ταυτόχρονα απεμπόλησε τη δημοκρατική της συγκρότηση και τις αξιακές της κλίμακες τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Τη στιγμή αυτή βιώνουμε με πιο κατηγορηματικό τρόπο αυτή την αποδόμηση κάθε έννοιας αξιακών κλιμάκων κάθε έννοιας δικαιώματος του πολίτη και ταυτόχρονα βιώνουμε την ακύρωση της ίδιας της ουσίας του πολίτη και κατά συνέπεια της ίδιας της ουσίας του πολιτικού.
Η σημερινή Ευρώπη δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι η Ευρώπη του Ευρωπαίου ανθρώπου. Η σημερινή Ευρώπη είναι η υποτέλεια σε μια χρηματοπιστωτική κρίση η οποία την αλώνει αλώνοντας ταυτόχρονα και τον Ευρωπαίο πολίτη. Το καθήκον, αν και δεν μ' αρέσει αυτή η λέξη, του Ευρωπαίου πολίτη είναι να θέσει μια και για πάντα έναν φραγμό σ' αυτή τη χρηματοπιστωτική λαίλαπα που απειλεί τις αξίες του ανθρώπου. Κατά συνέπεια το όχι στο δημοψήφισμα που μας προτείνεται είναι μια επιτακτική ανάγκη, είναι μια επιταγή τόσο για τη χώρα μας όσο και για τους λαούς της ίδιας της Ευρώπης.
