Πτυχιούχος φιλολογίας, του ιστορικού/αρχαιολογικού τμήματος για την ακρίβεια και με μεταπτυχιακό στη νεοελληνική φιλολογία, ο Νικόλας Ευαντινός αποκάλυψε από πολύ νέος την κλίση του στον γραπτό λόγο και πιο συγκεκριμένα στην ποίηση, έχοντας ήδη κυκλοφορήσει μερικές συλλογές οι οποίες εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα και επαινέθηκαν από τους καθ' ύλην κριτικούς. Παράλληλα όμως έδειξε και την αγάπη του για την μουσική, γράφοντας τραγούδια τα οποία ερμήνευε ο ίδιος, με αποτέλεσμα τον πρώτο του και πολύ ενδιαφέροντα δίσκο «Πανταχού Απών» ο οποίος κυκλοφόρησε το 2010 (και ήταν η αφορμή για την συνέντευξη του που φιλοξενήσαμε τότε).
Στην πενταετία που μεσολάβησε ο Νικόλας Ευαντινός, απογοητευμένος από την ανταπόκριση την οποία είχε το ντεμπούτο του αλλά και την συνολική κατάσταση στην Αθήνα, επέστρεψε στη γενέθλια γη του, την Κρήτη και εγκαταστάθηκε, μόνιμα πια, στον τόπο του, την Ιεράπετρα του Λασιθίου. Καταρχήν για να αφοσιωθεί στο γράψιμο, όπως και έκανε αλλά, μέσα από την επαφή του με μια ομάδα συντοπιτών του οι οποίοι έχουν τα ίδια μουσικά ενδιαφέροντα με εκείνον και στην πορεία έγιναν ένα μόνιμο σχήμα, του προέκυψε και πάλι η ανάγκη να αρχίσει να γράφει τραγούδια που τα δούλεψε και εντέλει τα ηχογράφησε μαζί τους.
Το αποτέλεσμα είναι το «Νικόλας Ευαντινός & Φερ 'Το Φόκο» που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό, σε δική τους παραγωγή την οποία χρηματοδότησαν οι ίδιοι. Ενας ακόμα πιο ενδιαφέρων από τον πρώτο δηλαδή, καθότι αληθινά σαγηνευτικά πολυσυλλεκτικός μουσικά και φυσικά με στιχουργικό περιεχόμενο ανάλογο ενός αληθινού ποιητή, δίσκος με τον οποίο ο Ν. Ευαντινός και οι φίλοι του καταθέτουν από την «μακρινή» από το κέντρο Κρήτη μια τολμηρή και λίαν ουσιαστική πρόταση ανανέωσης του σημερινού ελληνικού τραγουδιού. Ο ίδιος τον θεωρεί το αληθινό του ξεκίνημα στην μουσική, στα τριάντα τρία του μόλις έχει κάθε δικαίωμα να το ισχυρίζεται και εμείς απλά ανυπομονούμε για την συνέχεια.
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
-Τι σας έκανε να εγκαταλείψετε την Αθήνα και να επιστρέψετε στην Κρήτη ενώ είχατε ήδη κάνει ένα ξεκίνημα με τον πρώτο σας δίσκο;
Στην ουσία το ξεκίνημα αυτό δεν έγινε ποτέ, όχι τουλάχιστον όπως θα το ήθελα. Η απειρία μου στην μουσική, η απουσία ευκαιριών αλλά και πρακτικοί λόγοι με οδήγησαν στην επιστροφή. Το ξεκίνημα συμβαίνει τώρα και η επιστροφή στην Κρήτη το 2010 ήταν μάλλον η φόρα που έπρεπε να πάρω για να πάω μπροστά.
-Ποιες διαφορές, μουσικά, στιχουργικά αλλά και στην όλη διαδικασία παραγωγής του, έχει ό νέος δίσκος σε σχέση με τον πρώτο σας;
Πέραν από στιχουργικές αναλογίες και ομοιότητες ο δίσκος αυτός δεν έχει καμιά σχέση με τον πρώτο, ούτε μουσικά ούτε και ενορχηστρωτικά. Είναι ένας δίσκος ηλεκτρικός και λυρικός μαζί. Μπορεί τα τραγούδια να είναι δικά μου όμως η δουλειά είναι εντελώς ομαδική, από μια παρέα με ανύπαρκτα μέσα και περίσσιο μεράκι. Με αυτόν τον δίσκο συντελείται μια εντελώς νέα αρχή.
https://www.youtube.com/watch?v=Z9xEw8j-BIU
-Πώς συναντήσατε αυτά τα παιδιά και αρχίσατε να παίζετε μαζί τους και τι σημαίνει το όνομα του σχήματος;
Φέρ' Το Φόκο σημαίνει φέρε τη φωτιά, τη φωτιά που τόσο την έχουμε ανάγκη ως στοιχείο δημιουργίας και απαρχής, εξαγνισμού και λύτρωσης. Όλα τα παιδιά της μπάντας κατοικούμε στην Ιεράπετρα. Ο Γιώργος Λαμπράκης που ανέλαβε τις ηχογραφήσεις και ο ντράμερ Θοδωρής Σπανοδήμος ήταν οι δυο πρώτοι που πίστεψαν σε αυτή τη φωτιά και αποτέλεσαν τον πυρήνα των Φέρ' Το Φόκο.
-Ως άνθρωπος του γραπτού λόγου κατ' αρχήν αλλά και τραγουδοποιός που εκκινεί από τον στίχο πόσο διαφορετικές ήταν οι πηγές έμπνευσης για τους δύο δίσκους; Ποια είναι τα θέματα που κυρίως σας απασχολούν, ως άνθρωπο και πολίτη, τα τελευταία τρία χρόνια και τα οποία υποθέτω αποτυπώθηκαν στους στίχους του δίσκου;
Τα τραγούδια που γράφω έχουν πάντα να κάνουν με μια πάλη, έναν αγώνα βαθιά ανθρώπινο απέναντι σε ό,τι επιδιώκει να μας υποτάξει. Το σίγουρο είναι ότι με την βαρβαρότητα η οποία επικράτησε τα τελευταία χρόνια και έγινε θεσμός η ανάγκη μιας τέτοιας έκφρασης πήρε πιο έντονα χαρακτηριστικά.
-Πόσο εύκολο είναι να γράψει κανείς σε μια περιοχή της χώρας που δεν είναι μεν μικρή ή πολύ περισσότερο της «άγονης γραμμής» αλλά δεν παύει να είναι περιφέρεια; Υπάρχουν σε ίδιο βαθμό όχι μόνον οι αφορμές αλλά και τα ερεθίσματα όπως στην Αθήνα ή σε μία από τις λίγες άλλες μεγάλες πόλεις;
Προσωπικά δεν βίωσα ποτέ μια τέτοια διάκριση. Τόσο στο κέντρο, όσο και στην περιφέρεια, τα ερεθίσματα και η ανάγκη για δημιουργία είναι ακριβώς τα ίδια...
https://www.youtube.com/watch?v=ivcbHpT59iE
-Αντίθετα με τους περισσότερους άλλους που κυκλοφορούν διέκρινα στον δίσκο μια απουσία αμιγώς ερωτικών τραγουδιών και αντίθετα μία, συνειδητή ή μη, προσπάθεια στα περισσότερα κομμάτια να συνυπάρξει το κοινωνικό ή ακόμα και το πολιτικό στοιχείο με το προσωπικό. Έχω δίκιο σε αυτές τις δύο διαπιστώσεις μου;
Πράγματι θα μπορούσα να πω ότι τα τραγούδια του δίσκου τοποθετούνται απέναντι στην κοινωνία και τον πολιτισμό της εποχής μας, πότε περιπαικτικά («Savoir Vivre), πότε εμψυχωτικά («Παρτιζάνικο), πότε καταγγελτικά («Ελληνικός»). Μέσα από ήρωες («Λούη Τίκας») ή παράλογες ιστορίες («Τοίχος») μας υπενθυμίζουν την ανάγκη να επιζητούμε ένα λόγο για να ελπίζουμε.
-Το μουσικό ύφος σας θα έλεγα ότι κινείται στα πλαίσια μιας διεθνούς πλέον τάσης της εποχής μας, τις επιμειξίες. Βρίσκω όμως πολύ ενδιαφέρουσα την σχέση που έχετε με την μουσική του τόπου σας, την κρητική, η οποία δεν είναι ούτε της απλής «αναπαραγωγής» της αλλά ούτε του «τοτέμ» που δεν επιτρέπεται καν να αγγιχτεί. Πώς προέκυψε αυτή;
Μουσικά ο δίσκος διακρίνεται πράγματι από ποικιλία. Ελληνικοί ρυθμοί μπλέκονται με punk αποχρώσεις, τζουράδες συνομιλούν με ηλεκτρικές κιθάρες και keyboards άλλων δεκαετιών. Από αυτό το πανηγύρι δεν μπορούσε να λείψει η Κρήτη, όχι όμως τόσο μουσικά όσο σαν μια υποδόρια, σχεδόν υποσυνείδητη αύρα. Εννοείται ότι όλο αυτό προέκυψε ως συνισταμένη των επιρροών που έχουμε και όχι ως συνειδητή σκοπιμότητα.
-Ποιες προσδοκίες μπορεί να έχετε κυκλοφορώντας αυτό τον δίσκο ενώ έδρα σας είναι η Κρήτη; Δεν σας πέρασε από το μυαλό να έρθετε πάλι στην Αθήνα όπου θα μπορούσατε να τον υποστηρίξετε καλύτερα ώστε να γίνει πιο γνωστός και τελικά να έχει και μεγαλύτερη εμπορική απήχηση;
Το καλό ριζώνει και, αν είναι ισχυρή η ρίζα, τα κλαδιά και οι καρποί φτάνουν παντού. Πάνω από όλα για εμένα είναι η ποιότητα του βίου, αν εξασφαλίσεις αυτό τα άλλα, όσο δύσκολα και αν είναι, θα έρθουν. Θέλουμε τα τραγούδια να φτάσουν στον κόσμο και, αν πράγματι το αξίζουν, θα φτάσουν είτε έτσι είτε αλλιώς.
https://www.youtube.com/watch?v=DxA75VBUTlA
-Με ποιο τρόπο και πόσο άλλαξε η ζωή σας, η καθημερινότητα σας στην πενταετία των Μνημονίων και ειδικά στην τελευταία περίοδο Σαμαρά;
Όπως όλων...Νιώθω τόσο «σωσμένος» που αισθάνομαι ότι πρέπει να κάνω τα πάντα για να ξεφύγω από την...σωτηρία που μου επιφύλαξαν!
-Αντίστοιχα, πέραν από το πολιτικό επίπεδο, ως άνθρωπος έχετε δει κάποια βελτίωση στη ζωή σας στους τρεις περίπου μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ; Την θεωρείτε αρκετή ή περιμένετε και άλλες, περισσότερες ακόμα αλλαγές;
Η αλήθεια είναι ότι η θετική προδιάθεση που είχε ο κόσμος τον Γενάρη πρέπει να γίνει μοχλός πίεσης ώστε η αριστερά να μην γίνει απλός διαχειριστής των προηγούμενων πολιτικών εγκλημάτων. Δίχως την κοινωνία σε διαρκή κριτική επαγρύπνηση δεν υπάρχει ελπίδα. Δεν πιστεύω στην ανάθεση, άρα δεν κρίνω κυβερνήσεις με βάση την βελτίωση σε προσωπικό επίπεδο. Κριτήριο είναι ο βαθμός που μια κυβέρνηση της αριστεράς αναδιανέμει την εξουσία στην κοινωνία. Και με βάση αυτό είναι ακόμα πολύ νωρίς...
-Πώς είναι αυτή την στιγμή ο τρόπος ζωής - ο προσωπικός σας και ο συλλογικός - σε ένα μεγάλο, πλούσιο νησί όπως η Κρήτη και πώς θα θέλατε να τον δείτε να γίνεται στο μέλλον ώστε να είναι ακόμα πιο ανθρώπινος και ουσιαστικός;
Υπάρχει η Κρήτη η ατομοκεντρική, της επίδειξης, της επιδίωξης του πλουτισμού, της απόλυτης ασέβειας στο περιβάλλον, της μικροαστικής ημιμάθειας και των κακέκτυπων της παράδοσης. Υπάρχει όμως και η άλλη Κρήτη της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της προκοπής και της προόδου που φωλιάζει σαν αετός σε διάφορες κόγχες και ρωγμές. Σε αυτές ο Ερωτόκριτος είναι ακόμα ζωντανός και η ευγένεια των ανθρώπων διακρίνεται εύκολα!
-Και τα επόμενα σχέδια σας;
Θέλουμε να παρουσιάσουμε την δουλειά μας στον κόσμο. Το καλοκαίρι θα παίξουμε κυρίως στην Κρήτη σε ανοιχτές συναυλίες. Από το φθινόπωρο θα γίνει και «ανάβαση» προς το κέντρο, με ζωντανές εμφανίσεις σε σκηνές της Αθήνας. Με τέτοιες εξορμήσεις θα προσπαθήσουμε να κοινωνήσουμε τις μουσικές και τα λόγια μας...
Και αν το επιτυγχάνουν τόσο ήδη στον δίσκο με την αμεσότητα της ζωντανής παρουσίας τους σίγουρα θα το φτάνουν στην πληρότητα του...
