Όποιος γνωρίζει λίγα πράγματα όχι μόνο για τη μουσικολογία, αλλά και τη... «μουσική ανθρωπογεωγραφία» της Ελλάδας ξέρει πολύ καλά ότι αν δεν υπήρχαν τα Επτάνησα η δυτική μουσική, πρώτιστα δηλαδή η κλασική, δεν θα είχε φτάσει ποτέ στη χώρα μας! Πράγματι κατά τους τέσσερις αιώνες της τουρκοκρατίας η μόνη μουσική από την οποία αρδεύονταν εκείνη της ηπειρωτικής Ελλάδας, αλλά ακόμα και των νησιών του Αιγαίου -πλην φυσικά της πάντα και έντονα παρούσας βυζαντινής- ήταν η ανατολική, στην πλειοψηφία της δηλαδή προφανώς η τουρκική.
Η μακρά περίοδος της Ενετοκρατίας, αλλά και οι μικρότερες σε διάρκεια αγγλική και γαλλική κατοχή, έφερε σε επαφή τους Επτανήσιους με τη μουσική της Δύσης, κατά πρώτο λόγο το ιταλικό bel canto και διαμέσου αυτού γενικότερα με την όπερα, ενώ την εποχή της Αγγλοκρατίας καλλιεργήθηκε περισσότερο η εκμάθηση και εκτέλεση των οργάνων της κλασικής ορχήστρας.
Αναπόφευκτα η επτανησιακή μουσική -στη διαφορετική εκδοχή της για κάθε νησί- είναι πριν και πάνω απ' όλα φωνητική. Αυτή η φωνητική παράδοση θα παρουσιαστεί στη συναυλία με τίτλο "Καντάδες και αρέκιες από τα Επτάνησα" τη Δευτέρα 4 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής -στο πλαίσιο του κύκλου Γέφυρες- με αυθεντικές, εντόπιες χορωδίες από τα τρία μεγαλύτερα νησιά του συμπλέγματος υπό τη διεύθυνση αντίστοιχα μαέστρων οι οποίοι κατάγονται από το ίδιο νησί. Πιο συγκεκριμένα τους Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος θα διευθύνει ο Ιάκωβος Κονιτόπουλος, το παραδοσιακό σχήμα «λαϊκής αριέτας» της Κεφαλληνιακής Χορωδίας ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος και τη χορωδία Corfu Voices, αλλά και τη μαντολινάτα Menestrelli ο Φώτης Αργυρός.
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
