Αν και μεσολάβησαν περισσότερα από τέσσερα χρόνια ανάμεσα στο ντεμπούτο της Ευτυχίας Μητρίτσα («Μυστικός Προορισμός», 2010) και το δεύτερο album της «Σωσίβιο» που κυκλοφόρησε στα τέλη της περυσινής χρονιάς και στο οποίο όλα τα τραγούδια έχει γράψει ο Κώστας Μπουντούρης με τη συνδρομή αρκετών στιχουργών -αντίθετα με το πρώτο βήμα της που το υπέγραψε συνολικά και εξολοκλήρου η ίδια- η Ευτυχία Μητρίτσα ανταποκρίνεται πολύ καλά στις ουκ ολίγες διαφορετικές μουσικές κατευθύνσεις του νέου της δίσκου. Δεν είναι όμως μόνον η προσεκτική επιλογή του ρεπερτορίου, αλλά και το γενικότερο υψηλό επίπεδο της δουλειάς της εκείνα για τα οποία ξεχωρίζουμε τη νεαρή ερμηνεύτρια και τραγουδοποιό από την Καρδίτσα με τις στέρεες, πανεπιστημιακού επιπέδου, μουσικές σπουδές. Ακόμα περισσότερο ίσως είναι η σοβαρότητα που αντιμετωπίζει όχι μόνο τη μουσική (της) αλλά και τα πράγματα γύρω της, φανερή ακόμα και στον λόγο της, αυτή που μας κάνει να πιστεύουμε ότι είναι ένα από τα πρόσωπα που θα μας απασχολήσουν -με την καλύτερη έννοια της λέξης- πολύ περισσότερο στο μέλλον...
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
* Είναι μόνο η γενικότερη κρίση και ειδικότερα αυτή της δισκογραφίας ο λόγος που μεσολάβησαν πέντε χρόνια ανάμεσα στους δύο δίσκους σας;
Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε με τον Κώστα Μπουντούρη χωρίς να μας πιέζουν προθεσμίες, αλλά η κρίση έκανε σίγουρα τα πράγματα πιο δυσκίνητα - και δεν αναφέρομαι μόνο στο πρακτικό μέρος της χρηματοδότησης της δουλειάς. Συνέβησαν πολύ βάναυσες μεταβολές γύρω μας, στην κοινωνία αλλά ακόμα και μέσα μας που δεν μας επέτρεπαν να λειτουργήσουμε με τα δεδομένα του παρελθόντος. Ο χρόνος που μεσολάβησε ήταν δημιουργικός, αλλά και χρόνος ψυχικής προσαρμογής και ωρίμανσης μέσα στις νέες συνθήκες.
* Πόσο διαφορετικός είναι αυτός ο δίσκος από τον πρώτο σας, πέραν βέβαια από το γεγονός ότι αυτή τη φορά αντί να γράψετε η ίδια τα τραγούδια το αναθέσατε σε κάποιον άλλο;
Στο «Σωσίβιο» απόλαυσα πολύ την ομαδική δουλειά, είναι ένα album συλλογικό. Την κύρια ευθύνη έχουμε βέβαια ο Κώστας και εγώ, αλλά η συνεργασία μας με τον Πόλυ Κυριάκου, τον Οδυσσέα Ιωάννου, τον Λάμπρο Μπαλό, τον Γιώργο Ανδρέου και πολλούς σημαντικούς μουσικούς διεύρυνε τον ορίζοντά μας και αυτό ήταν μια πολύ ευχάριστη και ενδιαφέρουσα εμπειρία σε σχέση με τον προηγούμενο δίσκο όπου τα τραγούδια ήταν όλα δικά μου.
https://www.youtube.com/watch?v=Law4d9jc-sg
* Τι σας έκανε αλήθεια να εμπιστευθείτε τόσο πολύ τον Κώστα Μπουντούρη, ώστε να του αναθέσετε ολόκληρο το δημιουργικό σκέλος, επιτρέποντάς του κατά μιαν έννοια να σας «υποκαταστήσει» σε αυτό; Ποιο στοιχείο της δουλειάς του σας κέρδισε περισσότερο;
Δεν πρόκειται περί ανάθεσης. Είναι η χημεία, η σχέση με τον μουσικό και αισθητικό κόσμο του συνθέτη. Το κίνητρο δηλαδή ήταν το ίδιο το υλικό, υπήρξαν μερικά τραγούδια όπως το ομότιτλο και τα «Η ζωή ακόμα αντέχει» και «Μνήμη Παιδική» που όταν τα πρωτοάκουσα ένιωσα πως με αφορούν και θέλω οπωσδήποτε να τα πω εγώ.
* Σας ενδιαφέρει περισσότερο να καταξιωθείτε ως ερμηνεύτρια, τραγουδοποιός ή εξίσου και τα δύο;
Με ενδιαφέρει μέσα από τη σχέση μου με τη μουσική, είτε ως ερμηνεύτρια είτε ως τραγουδοποιός, κάθε φορά να ανακαλύπτω και να αποκαλύπτω κάτι βαθύτερο από τον εαυτό μου. Στο δημιουργικό σκέλος δεν έχω διανύσει πολλά χιλιόμετρα ακόμα, αν και όλο αυτό το διάστημα συνεχίζω παράλληλα να γράφω. Η εμπειρία μου ως τραγουδίστρια είναι πολύ μεγαλύτερη. Δεν ονειρεύομαι όμως να ερμηνεύω μόνο δικά μου τραγούδια, θα ήθελα να κάνω και άλλες συνεργασίες.
* Ο τίτλος του δίσκου -και βέβαια το ομότιτλο τραγούδι- αναφέρεται μόνο στον ακροατή ή και σε εσάς την ίδια, πιθανόν και τον Κ. Μπουντούρη;
Οι στίχοι του Πόλυ Κυριάκου και ο συμβολισμός του τίτλου διατρέχουν υπόγεια όλους τους ήρωες των τραγουδιών μας, αλλά και εμάς τους ίδιους. Είναι το σύγχρονο συναισθηματικό τοπίο μέσα στο οποίο συμβαίνουν όλες οι ιστορίες. Αντλώντας από το περιβάλλον της κρίσης που περνάει η χώρα ο Πόλυς μιλάει αμιγώς συναισθηματικά για τη μεταβολή που συνέβη. Και εξ ονόματος όλων μας νομίζω...
https://www.youtube.com/watch?v=ERfCKwQTa2c
* Από τα όχι λίγα διαφορετικά ιδιώματα που υπάρχουν στον δίσκο, με ποιο αισθάνεστε πιο κοντά; Γενικότερα σε ποιο πιστεύετε ότι ανήκει ή έστω ταιριάζει περισσότερο η φωνή σας, έτσι ώστε εσείς να νιώθετε πιο άνετα ερμηνεύοντάς το;
Χαίρομαι που είναι εμφανής αυτή η πολυσυλλεκτικότητα -κυρίως στο μουσικό υλικό- παρ' ότι ο δημιουργός είναι ένας. Είναι ο πρώτος δίσκος του Κώστα και ξέρω ότι και ο ίδιος ήθελε να δοκιμάσει και να πειραματιστεί με διάφορα στιλ. Ερμηνευτικά νιώθω μεγαλύτερη οικειότητα με τα τραγούδια που αντλούν στοιχεία από την παράδοση και το λαϊκό τραγούδι, αλλά και στις ρυθμικές μπαλάντες. Αυτά που με «ξεβόλεψαν», με την καλή έννοια, αλλά τα αγάπησα εξίσου είναι τα πιο pop τραγούδια του δίσκου.
* Όσον αφορά στο στιχουργικό μέρος στο album κατά τη γνώμη σας υπάρχουν μόνο προσωπικά / ερωτικά τραγούδια ή και κάποια που έχουν κοινωνική θεματολογία; Ανεξάρτητα από αυτό, προσωπικά προτιμάτε να ερμηνεύετε περισσότερο τα μεν ή τα δε;
Τα «καθαρόαιμα» ερωτικά τραγούδια είναι μόνο τρία στα δέκα, τα «Μίλα μου», «Χίλιες δεύτερες φορές» και «Δε σε θυμάμαι». Τα υπόλοιπα θα τα χαρακτήριζα υπαρξιακά με το «Σωσίβιο» να αποτελεί το πιο κοινωνικοπολιτικό τραγούδι του δίσκου, ένα συναισθηματικό ντοκουμέντο της εποχής μας. Ακόμα και το «Τέλος του πόνου» που οι στίχοι είναι δικοί μου και πολλοί το θεωρούν ερωτικό, στην πραγματικότητα μιλάει για δίψα για τη ζωή και την ανάγκη να ξεπερνάμε τα εμπόδια και να ξεκινάμε πάλι από την αρχή. Δεν μπορώ να βάλω διαχωριστικές γραμμές στα τραγούδια με κριτήριο τη θεματική τους, σημασία έχει να αισθάνομαι ότι τραγουδάω ένα καλό τραγούδι ώστε να θέλω να γίνω η «φωνή» του!
* Αν υπάρχει πάντως ένα κοινό στοιχείο ανάμεσα στους δύο δίσκους σας αυτό είναι ότι παραγωγός σε αμφοτέρους είναι ο Γιώργος Ανδρέου. Τι είναι εκείνο που εκτιμάτε πιο πολύ αλλά και θεωρείτε τόσο σημαντικό στον τρόπο με τον οποίο εργάζεται και σας έκανε να επιστρέψετε σε αυτόν μετά από τόσα χρόνια αντί να δοκιμάσετε κάποιον άλλο;
Ήταν επιθυμία πριν απ' όλα του Κώστα να κάνει τον δίσκο με παραγωγό τον Γιώργο Ανδρέου, καθώς γνωρίζονταν ήδη καιρό πριν από τη δική μας συνεργασία. Το μεγάλο ταλέντο του Γιώργου ως παραγωγού είναι ότι και ο ίδιος είναι δημιουργός και μουσικός και μάλιστα πολύ υψηλού επιπέδου και με τεράστια εμπειρία. Στη συνεργασία μαζί του μαθαίνεις πάρα πολλά: για το στούντιο, την ηχογράφηση, την ίδια τη μουσική. Ο ρόλος ενός καλού παραγωγού είναι να βγάλει από εσένα τον καλύτερό σου εαυτό αλλά και στοιχεία που δεν γνωρίζεις ότι έχεις και αυτό το καταφέρνει ο Γιώργος.
https://www.youtube.com/watch?v=vh8A1u6htxw
* Θα λέγατε ότι οι περισσότερες - μα και κυριότερες - επιρροές σας είναι από την ελληνική ή την διεθνή μουσική σκηνή; Και, με την ευκαιρία, ποιες είναι αυτές;
Μικρή άκουγα περισσότερο ελληνική μουσική, ξεκινώντας από την μεγάλη άνθιση της έντεχνης σκηνής της δεκαετίας του ‘90 και πηγαίνοντας προς τα πίσω, στους μεγάλους συνθέτες ως και τις πρώτες ηχογραφήσεις του σμυρνέικου και ρεμπέτικου τραγουδιού που τις αναζητούσα με πάθος τελειώνοντας το σχολείο και στο πανεπιστήμιο. Αγαπώ πολύ ότι έχει να κάνει με την παράδοση και τον - με την ευρεία έννοια - ελληνικό ήχο που σημαίνει συνύπαρξη Ανατολής και Δύσης, όχι ως μουσειακού είδους αλλά σαν ζωντανού, παλλόμενου οργανισμού. Γι' αυτό μου αρέσει πολύ να «πειράζω» στα live τα τραγούδια αυτά!
* Ποιες δυσκολίες έχει επιφέρει και ποιες συνέπειες έχει προκαλέσει σε εσάς, μια νεαρή ερμηνεύτρια και μουσικό, όλη αυτή η «μνημονιακή» περίοδος, τόσο στη δουλειά σας όσο και στην ανθρώπινη καθημερινότητα σας;
Μου στοιχίζει πολύ που, όπως λέει και το «Σωσίβιο», νιώθω ότι έχουμε χάσει το χαμόγελό μας, ότι σκεφτόμαστε πριν κάνουμε το παραμικρό γιατί η επιβίωση έχει γίνει πολύ δύσκολη υπόθεση. Χρειάζεται πραγματικός αγώνας για να καταφέρνεις να φροντίζεις και να συντηρείς τα όνειρά σου.
* Βλέπετε μια αλλαγή προς το καλύτερο στους τρεις μήνες της νέας κυβέρνησης;
Υπήρξε μεγάλη ψυχική ανάταση στον κόσμο με την αλλαγή της κυβέρνησης, με την προσδοκία να εκπροσωπηθεί επιτέλους στην ανώτερη κλίμακα της πολιτικής η λαϊκή βούληση η οποία εξαπατήθηκε και παραβιάστηκε κατάφωρα από τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Φυσικά αυτό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Το ψυχολογικό πλεονέκτημα είναι σημαντικό γιατί ανασύρει κρυμμένες δυνάμεις αλλά πρέπει σιγά - σιγά η αλλαγή της πολιτικής να αρχίσει να επηρεάζει και την καθημερινότητα των πολιτών.
* Και τα προσεχή σας σχέδια;
Την Τετάρτη 13 Μαΐου θα παρουσιάσουμε το album με τον Κώστα Μπουντούρη και εξαιρετικούς μουσικούς στο «Ρυθμός Stage» στην Ηλιούπολη. Παράλληλα συνεχίζονται τον Μάιο οι εμφανίσεις μου με τον Μανώλη Λιδάκη στον ιστορικό χώρο της Πλάκας «Περιβόλι Του Ουρανού», κάθε Παρασκευή και Σάββατο.
https://www.youtube.com/watch?v=xZh8UVkyTL4
Και κάτι μας λέει ότι η Ευτυχία Μητρίτσα, παρά τα όχι λίγα που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής, βρίσκεται ακόμα μόλις στην αρχή...
