Ένα "Φεστιβάλ μέσα στο Φεστιβάλ" είναι το Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου που συμμετέχει στη 16η διοργάνωση του γαλλόφωνου κινηματογράφου της Αθήνας, με δική του επιλογή ταινιών. Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές, "στην προσπάθειά μας να παρουσιάσουμε ένα ενδεικτικό και ταυτόχρονα ουσιαστικό πρόγραμμα, βρεθήκαμε μπροστά σε αυτονόητες επιλογές όπως είναι ο Ζαν Ρους. Η θέση που το Εγώ, ένας Μαύρος κατέχει στο έργο του μεγάλου αυτού δημιουργού και το πόσο επίκαιρο φαίνεται να είναι ακόμα και σήμερα, ήταν μια ευχάριστα 'αναγκαστική' επιλογή": Είναι η ταινία που όρισε την απομάκρυνση του Ζαν Ρους από την παραδοσιακή εθνογραφία και τη μετακίνησή του προς πιο "αυτοσχεδιαστικές" στρατηγικές που αποκαλούσε «shared anthropology» και «ethnofiction». Η ταινία συλλαμβάνει τις λύπες και τις χαρές των μεταναστών, αντιπαραθέτοντας φανταστικές σκηνές με τις απογοητεύσεις της φτωχικής καθημερινής τους ζωής (προβάλλεται το Σάββατο 21 Μαρτίου στις 6.30 μ.μ. στο Γαλλικό Ινστιτούτο, Σίνα 31).
Ο γαλλόφωνος κινηματογράφος που σχετίζεται με τον εθνογραφικό κρύβει και εκπλήξεις όπως το άγνωστο σε πολλούς πειραματικό ντοκιμαντέρ Ξενοδοχείο Monterey της πρωτοπόρου δημιουργού Σαντάλ Άκερμαν, που γυρίστηκε το 1972 (Σάββατο 21 Μαρτίου στις 8 μ.μ. στο Γαλλικό Ινστιτούτο) και το αριστουργηματικό Χωρίς Ήλιο του Κρις Μαρκέρ του 1983, ένα πρωτοποριακό ταξιδιωτικό ημερολόγιο ελεύθερης μορφής, ένα ταξίδι στον χρόνο και τη μνήμη. Το «Χωρίς Ήλιο» μοιάζει πιο επίκαιρο με το πέρασμα του χρόνου. Η ταινία περιπλανιέται από την Αφρική ώς την Ιαπωνία, με οδηγό το συνειρμικό μοντάζ και μια αφηγήτρια δίχως όνομα, η οποία διαβάζει τους στοχασμούς ενός (μη υπαρκτού) ταξιδιώτη, με ερωτήματα για την ανθρώπινη εμπειρία, τις λεπτές αποχρώσεις της μνήμης και της αντίληψης. Σίγουρα θα αλλάξει την άποψή σας για το τι μπορεί να είναι ένα ντοκιμαντέρ (Σάββατο 21 Μαρτίου στις 9.30 μ.μ. στο Γαλλικό Ινστιτούτο).
