Στην Επίδαυρο βρέθηκαν, την Τρίτη, μέλη του ιαπωνικού θιάσου Νο, που τον Ιούλιο θα παρουσιάσουν εκεί τη Νέκυια, τη ραψωδία λ της Οδύσσειας, με επικεφαλής μια μεγάλη μορφή, τον δάσκαλο Gensho Umewaka, αλλά και τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, που ανέλαβε να φέρει εις πέρας το εγχείρημα από ελληνικής πλευράς.
Μιλώντας το βράδυ της ίδιας ημέρας με τους δημοσιογράφους, ο δάσκαλος Gensho, που είχε παίξει το 2010 στο Ηρώδειο, τόνισε πως στην παράσταση της Επιδαύρου θέλει να δείξει στους Έλληνες θεατές την «ψυχή» του Νο, «να το παρουσιάσουμε όχι με σύγχρονο τρόπο, αλλά στην αρχέγονη μορφή του». Μετά την επίσκεψη στον χώρο, πείστηκε ότι αυτό μπορεί να γίνει, γιατί «στο κέντρο της ορχήστρας ένιωσα μεγάλη ηρεμία, ένιωσα σαν να γύριζα στο σπίτι μου...»
Από την πλευρά του, ο Μ. Μαρμαρινός τόνισε ότι το θέατρο Νο έχει τα κατάλληλα εργαλεία και τους κώδικες για να πλησιάσει την αρχαία τραγωδία «μέσα από τη γλώσσα της σιωπής και της αφαίρεσης». Συνοψίζοντας τα κοινά στοιχεία του θεάτρου Νο με το αρχαίο δράμα, ανέφερε επιγραμματικά τη μη δραματουργική αφηγηματική δομή, τον έμμελο λόγο, την απόσταση από τον ρεαλισμό, καθώς και την παρουσία των μουσικών, του χορού και της μάσκας. «Αν αυτή η συνάντηση επιτύχει, μπορεί να μας διδάξει δρόμους πλησιάσματος του αρχαίου δράματος» κατέληξε.
Από τη μεριά του, ο διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Γ. Λούκος σημείωσε ότι σπάνια συναντώνται δύο τόσο ιστορικές θεατρικές παραδόσεις στην ίδια σκηνή, ενώ μιλώντας για τις δοκιμές στο αργολικό θέατρο είπε πως «ένιωσα αμέσως πως το Νο είναι παιδί του Σοφοκλή».
Μιλώντας για την παράσταση, που θα κάνει πρεμιέρα στο Τόκιο στις αρχές Ιουλίου, ενώ στην Επίδαυρο θα παρουσιαστεί στις 24-25 Ιουλίου, ο Μ. Μαρμαρινός σημείωσε πως η όψη του θα είναι ιαπωνική, ενώ οι δικές του παρεμβάσεις αφορούν την προσαρμογή, καθώς και «αποχρώσεις της ρυθμολογίας». Το σκηνικό βασίζεται στην κινησιολογία του Νο, που θα προσαρμόσει στην Επίδαυρο η Εύα Μανιδάκη.
Σ.Κ.
