Ένα μούδιασμα υπήρχε τη Δευτέρα στις οργανώσεις του μεγαλυτέρου (εκλογικά) αριστερού κόμματος στην Ευρώπη. Δεν ήταν ευχαριστημένοι με τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών. Περίμεναν κάτι πολύ καλύτερο. Δηλαδή, ο βασικός στόχος να διεκδικήσεις με αξιώσεις και μάλιστα να είσαι φαβορί για τη νίκη στην Περιφέρεια Αττικής, τη μισή Ελλάδα πληθυσμιακά, δεν επετεύχθη; Η είσοδος του άγνωστου στο ευρύ κοινό Γαβριήλ Σακελλαρίδη στον Δήμο Αθήνας δεν είναι σπουδαία υπόθεση; Δηλαδή, η Ν.Δ., που έλαβε μόλις 14% στην Περιφέρεια Αττικής, 17% στον Δήμο Αθήνας και 18% στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, τι πρέπει να κάνει; Ξέρει κανείς πόσοι δήμαρχοι είχαν εκλεγεί με την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010; Μόλις έντεκα!
ΤΟ ΛΕΓΑΜΕ εγκαίρως και το επαναλαμβάναμε. Το 27% του Ιουνίου δεν είναι στο τσεπάκι κανενός. Ήταν η ψήφος ελπίδας μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά, που ανέλαβαν την ευθύνη να βγουν από την ασφάλεια του ενυδρείου της ισόβιας αντιπολίτευσης στην άγρια ανοιχτή θάλασσα για να απαλλάξουν τη χώρα και τον λαό από τις καταστροφικές δυνάμεις της υποτέλειας. Το λέγαμε και το επαναλαμβάναμε για να προσγειώσουμε στην πραγματικότητα τα μέλη και τα στελέχη του κόμματος που πέταγαν στα σύννεφα και τσακώνονταν για τις λεπτομέρειες του σοσιαλισμού (!) θεωρώντας την εξουσία δεδομένη!
ΣΤΟ ΚΥΡΙΟ άρθρο της "Αυγής" τη Δευτέρα σημειωνόταν ότι "στις εκλογές εμφανίστηκαν υποψήφιοι, πατεντάτα στελέχη της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, υποδυόμενοι τους ανεξάρτητους. Πρόκειται, κατά κανόνα, για παράγοντες των τοπικών πελατειακών σχημάτων του δικομματισμού, που επιχειρούν να διατηρήσουν την πολιτική ισχύ τους παίρνοντας, ψεύτικα, αποστάσεις ασφαλείας από τους παραδοσιακούς πολιτικούς πάτρωνές τους. Σε αρκετές περιοχές άντεξαν, εκμεταλλευόμενοι την (τοπική) διαπλοκή, αλλά και την ανετοιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ να διαμορφώσει ισχυρές κοινωνικές συμμαχίες, ικανές να εκθρονίσουν το φαύλο σύστημα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση". Νομίζω πως τα λέει όλα. Να προσθέσω και ένα ερώτημα. Το σύνθημα "τρεις κάλπες, μια ψήφος" βοήθησε;
ΚΑΤΑ τη γνώμη μου, τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου είναι απολύτως ικανοποιητικά για όσους έχουν επαφή με την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Ασφαλώς θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Πλην όμως ένα κόμμα ή, επί το ακριβέστερο, μια ομάδα πολιτικών τάσεων που απογειώνεται σε πολιτικό χρόνο dt από το 4,6% στο 27% ήταν και είναι υποχρεωμένη να προσγειωθεί στην πραγματικότητα για να πάει παρακάτω. Αυτή η πραγματικότητα δεν έχει σχέση με επιθυμίες και ιδεοληψίες. Οι ανάγκες της χώρας καλούν τον ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει και να αγωνιστεί με ενότητα και αυταπάρνηση για το συμφέρον της πατρίδας μας και του λαού.
ΑΥΤΟ που όλοι είδαμε στις προχθεσινές εκλογές, για όσους δεν το είχαν αντιληφθεί, είναι η πραγματικότητα. Είναι αυτή -η πραγματικότητα- που σου φωνάζει δυνατά να δεις το μπόι σου, να βρεις συνεργάτες και συμμάχους, να ανοίξεις τις θύρες, να εμπλουτίσουν τις οργανωμένες δυνάμεις σου χρήσιμοι άνθρωποι, δυναμικοί πολίτες. Μεγάλο κόμμα, με δυνατότητες εξουσίας στη σημερινή τρομερά δύσκολη πραγματικότητα, με τόσο ανεπτυγμένο σεχταρισμό (και πολυγλωσσία) στον μικρό κλειστό πυρήνα του, δεν έχει υπάρξει. Μεγαλύτερη "αριστερή δόση" έχει και το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ομάδα Αλαβάνου. Ε, και; Αντέδρασε θετικά σε αυτά τα προσκλητήρια ο λαός;
ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΜΕ για να μην πολυλογούμε. Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου ήταν πολύ καλά και κυρίως εξαιρετικά χρήσιμα. Η πιο κρίσιμη πολιτική μάχη είναι μπροστά μας. Από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της χώρας. Προσωπικά, είμαι βέβαιος πως ο ελληνικός λαός έχει επίγνωση της κατάστασης. Τα στελέχη, τα μέλη και οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ιερή υποχρέωση να ανταποκριθούν σε αυτή την κούρσα που ολοκληρώνεται την Κυριακή. Δεν κάνουμε πολιτική για τον εαυτό μας, αλλά για τον λαό μας και σίγουρα ο γιαλός δεν ήταν στραβός.
