Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε η πρόταση για τα ευρωομόλογα. Τη διατύπωσαν πρώτοι δυο οικονομολόγοι, ο Γάλλος Ζακ Ντελφά κι ο Γερμανός Γιάκομπ φον Βάιτσεκερ, το 2010 -μοιάζει σαν να πέρασε αιώνας από τότε-, και έσπευσαν να την υιοθετήσουν μεταξύ άλλων οι Γάλλοι σοσιαλιστές και οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες, τότε και οι δυο στην αντιπολίτευση. Η πρόταση συζητήθηκε εκτενώς σε όλα τα επίπεδα, θεωρήθηκε από πολλούς ότι ήταν ένας καλός τρόπος να ξεπεραστεί η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη και να «ξεδοντιαστούν» όσοι κερδοσκοπούσαν με τα κρατικά ομόλογα των κλυδωνιζόμενων χωρών, και απορρίφθηκε κατηγορηματικά από την -προηγούμενη- γερμανική κυβέρνηση και όχι μόνο.
Αν και εδώ και πολλούς μήνες κανείς δεν μιλά πια για τα ευρωομόλογα, η πρόταση διατηρεί την... αίγλη της, ως το επιστέγασμα της Κοινοτικής αλληλεγγύης. Γι' αυτό και οι δύο επίδοξοι διάδοχοι του Μπαρόζο στην προεδρία της Κομισιόν, ο υποψήφιος των Ευρωσοσιαλιστών Μάρτιν Σουλτς και ο υποψήφιος της Ευρωδεξιάς, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, επιμένουν στην πρώτη μιντιακή μονομαχία τους- μέσω των σελίδων του χτεσινού Spiegel- ότι τα ευρωομόλογα είναι καλή ιδέα. Μάλιστα, ο Γιούνκερ υπενθυμίζει ότι τάχθηκε υπέρ των ευρωομολόγων από τον Δεκέμβριο του 2010, μαζί με τον τότε υπουργό Οικονομικών της Ιταλίας Τζούλιο Τρεμόντι, ενώ ο Σουλτς δηλώνει και σήμερα υπέρμαχος, αλλά απολογείται για την παντελή έλλειψη προόδου, λέγοντας πως «συνειδητοποιήσαμε ότι δεν υπάρχουν πλειοψηφίες για τα ευρωομολόγα, ενώ θα ήταν σημαντική πρόοδος εάν καταφέρναμε να συμφωνήσουμε στη χρηματοδότηση μεγάλων έργων με κοινά ομόλογα».
Να σημειωθεί ότι οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες είχαν πάει στις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης με τους Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ με αίτημα και το ευρωομόλογο - αλλά στην τελική συμφωνία ακόμη και η λέξη είχε εξαφανιστεί.
Πάντως, ο Γιούνκερ επαναφέρει το ευρωομολόγο ως ένα «μακροπρόθεσμα σωστό εργαλείο», το οποίο προϋποθέτει «πιο αποτελεσματικό συντονισμό της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής» και είναι... παρεξηγημένο: «Είναι λάθος να υποστηρίζει κανείς ότι το ευρωομολόγο επιβαρύνει κάποιες χώρες περισσότερο από άλλες. Βραχυπρόθεσμα πιθανόν να ισχύει, αλλά μακροπρόθεσμα όχι».
Κόντρες για την Ελλάδα
Αναπόφευκτα θέμα του debate των Σουλτς και Γιούνκερ, -το Spiegel το τιτλοφορεί «εγώ μπορώ καλύτερα»- έγινε και η διαχείριση της ελληνικής κρίσης, με τον Σουλτς να υποστηρίζει ότι «η διάσωση της Ελλάδας δεν ήταν ιδιαίτερα κοινωνική» και να κατηγορεί τον Γιούνκερ ότι την συνδιαμόρφωσε ως πρόεδρος του Eurogroup, και με τον Γιούνκερ να απαντά ότι «όταν στην αρχή της κρίσης είχα προειδοποιήσει για τις δραματικές κοινωνικές επιπτώσεις της υπερβολικής λιτότητας, δεν ήταν μόνο συντηρητικοί ηγέτες αυτοί που με αγνόησαν, ενώ όταν στο Eurogroup είχα ταχθεί κατά της μείωσης του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα, αυτοί που με κόντραραν κυρίως ήταν σοσιαλδημοκράτες υπουργοί».
Είναι ενδιαφέρον, πάντως, το ότι κανείς τους δεν υπερασπίζεται το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, αλλά και οι δύο νίπτουν τας χείρας τους.
Στο debate οι δύο υποψήφιοι αρχικά ανταλλάσσουν κομπλιμέντα για το πόσο «μεγάλος Ευρωπαίος» είναι ο καθείς και στη συνέχεια αναδεικνύουν ο ένας τα μειονεκτήματα του άλλου. «Ο Γιούνκερ είναι άνθρωπος της εκτελεστικής εξουσίας, εγώ είμαι ο άνθρωπος των πολιτών», λέει ο Σουλτς, «εγώ πιστεύω στη δύναμη της συναίνεσης, ο Σουλτς είναι συγκρουσιακός», λέει ο Γιούνκερ. Ως προσόν του υποψηφίου της Ευρωδεξιάς προβάλλεται η εθνικότητά του -«το Λουξεμβούργο πάντοτε γεφύρωνε τις απόψεις, κυρίως μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας», ως προσόν του υποψηφίου των Ευρωσοσιαλιστών η δεδηλωμένη πρόθεσή του να αναζητήσει πολιτικές λύσεις «και εκτός των παραδοσιακών θεσμών της Ε.Ε.».
Παρά το εξαιρετικά ευγενικό κλίμα της μιντιακής συζήτησης -«η Ευρώπη βρίσκεται σε μια επικίνδυνη κατάσταση και δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίζουμε αλλήλους ως εχθρούς», λέει ο Σουλτς δεν έλειψαν και οι μπηχτές: Ο μεν Γιούνκερ είπε ότι «όταν ο πρόεδρος ενός κοινοβουλίου διεκδικεί την υπέρτατη κυβερνητική εξουσία συνηθίζεται να παραιτείται» και πρόσθεσε ότι "δεν το ζητώ από τον Μάρτιν Σουλτς, αλλά θα έπρεπε να ξέρει πώς τίθεται το ζήτημα». Ο δε Σουλτς κατηγόρησε τον Γιούνκερ ότι ως... αιώνιος πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου δεν έκανε τα δέοντα ώστε να πάψει η χώρα του να είναι φορολογικός παράδεισος.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ : ΚΑΚΗ ΜΠΑΛΗ
