Στο διάστημα που μεσολάβησε από το μαύρο του Κεδίκογλου ώς τις χειροπέδες του Δένδια, η κυβέρνηση άθελά της έδωσε την ευκαιρία στους εργαζόμενους της ΕΡΤ να πάρουν τη δημόσια ραδιοτηλεόραση στα χέρια τους και να δώσουν εξετάσεις στο πανελλήνιο σε έναν ανοιχτό αγώνα αξιοπρέπειας. Για πέντε ολόκληρους μήνες, η αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ, παρά τις τεχνικές δυσκολίες, τις αντιξοότητες και την συστηματική συκοφάντηση των εργαζομένων, κέρδισε το στοίχημα της ανοιχτής και πολυφωνικής ενημέρωσης. Το βάρος που έπεσε στους ώμους μιας μεγάλης ομάδας ανθρώπων, στην πορεία φάνηκε ασήκωτο γι' αυτούς που δεν άντεξαν και γι' αυτούς που υπάκουσαν στα κελεύσματα του Μάναλη και του Καψή. Αυτοί που άντεξαν και έμειναν στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, στις εγκαταστάσεις της ΕΤ3 και στα κτήρια των περιφερειακών ραδιοφωνικών σταθμών όλους αυτούς τους μήνες κατάφεραν με τις προσπάθειές τους να κρατήσουν ζωντανή τη φωνή μιας κοινωνίας που αγωνίζεται και αντιστέκεται στην κυβερνητική βαρβαρότητα και τον αυταρχισμό. Άνοιξαν τις πύλες, τα στούντιο και τα μικρόφωνα σε φορείς, σωματεία, συλλογικότητες και πολίτες που βρίσκονται αποκλεισμένοι από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Έδωσαν βήμα και λόγο σε όλους αυτούς που συστηματικά απαξιώνονται από τα δελτία των οκτώ και έγιναν «αγκάθι» στο μάτι μιας κυβέρνησης που μέσω των επιχειρηματικών διαύλων της μεταφέρει κάθε βράδυ το τηλεοπτικό κοινό σε μια εικονική πραγματικότητα.
Η αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ χαρακτηρίστηκε «κατάληψη» και οι εργαζόμενοι βαφτίστηκαν παράνομοι, με την κυβέρνηση να σκηνοθετεί και να προετοιμάζει την επιβολή του δόγματος του νόμου και της τάξης στο δήθεν κέντρο ανομίας της Αγίας Παρασκευής. Τα ξημερώματα της Πέμπτης η κυβέρνηση με τη δύναμη των κλομπ προχώρησε στην έξωση των εργαζομένων, επιχειρώντας να φιμώσει όχι μια ομάδα αγωνιστών, αλλά την ελεύθερη και δημοκρατική έκφραση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού εντός και εκτός συνόρων.
Οι χειροπέδες στα κάγκελα το στούντιο στο πεζοδρόμιο
Μόλις λίγες ώρες μετά την εισβολή των ΜΑΤ στις εγκαταστάσεις της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, ο ζωντανός οργανισμός της αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ, που γεννήθηκε και ενηλικιώθηκε μέσα σε πέντε μήνες, κατάφερε να ανασυνταχθεί και να λειτουργήσει ξανά. Η φωνή και η εικόνα των εργαζόμενων από το πρωί της Παρασκευής βγήκε και πάλι στον αέρα. Από το πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Μεσογείων και μέσω του Διαδικτύου το σήμα της ελεύθερης ΕΡΤ ταξίδεψε ξανά σε εκατοντάδες χιλιάδες δέκτες. Σε πείσμα της κυβερνητικής αστυνομοκρατίας, οι εργαζόμενοι μετέφεραν το τηλεοπτικό στούντιο ανάμεσα στους χιλιάδες πολίτες που βρέθηκαν συμπαραστάτες στον αγώνα τους. Μια μαραθώνια ζωντανή εκπομπή ξεκίνησε το πρωί και κατέληξε σε ένα δελτίο ειδήσεων στις εννιά το βράδυ, μπροστά στον αστυνομικό φραγμό και στις ασπίδες.
Αγλαΐα Κυρίτση: Εισέβαλαν στην ΕΡΤ όπως έχουν εισβάλει στη ζωή μας
«Βρέθηκα μπροστά σε μια κάμερα έχοντας στην πλάτη μου μια διμοιρία αστυνομικών, που έδιναν όμως με την παρουσία τους την πραγματική εικόνα της καθημερινότητάς μας» λέει λίγες ώρες μετά το δελτίο ειδήσεων της Πέμπτης η δημοσιογράφος Αγλαΐα Κυρίτση που ανέλαβε να βγάλει στον αέρα ένα μοναδικό στα τηλεοπτικά χρονικά πρόγραμμα. «Δεν μας τρόμαξε τίποτα, χάσαμε μονάχα ένα κτήριο, αλλά δεν χάσαμε τον στόχο μας» συνεχίζει, καθώς μαζί με τους συναδέλφους της προετοιμάζει το δελτίο της επόμενης ημέρας. Μια ομάδα δημοσιογράφων και τεχνικών, αποφασισμένοι να παραμείνουν προσηλωμένοι στο έργο τους ακόμη και από το πεζοδρόμιο. «Το ζωντανό πρόγραμμα της Πέμπτης ήταν μια ηχηρή απόδειξη πως παρά τα εμπόδια μπορούμε να συνεχίσουμε» είναι τα λόγια της δημοσιογράφου που πέντε μήνες τώρα δίνει καθημερινά το "παρών" στον αγώνα της «ανοιχτής ΕΡΤ».
Με συμπαραστάτες τους αλληλέγγυους πολίτες που περικύκλωσαν ειρηνικά το Ραδιομέγαρο, «βρήκαμε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας ώς την τελική δικαίωση» λέει στην "Αυγή" και αναφέρεται με θλίψη σε όλους αυτούς «που ενώ κρατιόμασταν για μέρες χέρι με χέρι ένα πρωί έλειψαν από δίπλα μας».
Η παρουσιάστρια του ιστορικού αυτού δελτίου ειδήσεων, φορτισμένη από τη συγκίνηση των πρωτόγνωρων στιγμών δίνει το στίγμα της συνέχισης του αγώνα. «Θα είμαστε εδώ κάθε μέρα, από το πρωί ώς το βράδυ, για να κρατήσουμε ζωντανή τη φωνή της ΕΡΤ ακόμη και από το πεζοδρόμιο τουλάχιστον μέχρι τις 17 του Νοέμβρη, οπότε και θα αποφασίσουμε ξανά για τις επόμενες κινήσεις μας» εξηγεί και μας αφήνει για να πάρει μέρος στη σύσκεψη των δημοσιογράφων τής ΕΡΤ για το επόμενο δελτίο ειδήσεων.
Νίκος Ιωαννίδης: Δεν είμαστε ούτε ήρωες ούτε καταληψίες
Τα πόδια του με δυσκολία τον κρατούν μετά από ένα εικοσιτετράωρο αρχισυνταξίας πάνω στο οδόστρωμα της Λ. Μεσογείων. Κάτω από συνθήκες που θυμίζουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ανέλαβε να στήσει το ζωντανό πρόγραμμα της ΕΡΤ μετά την έξωση από τις εγκαταστάσεις της Αγίας Παρασκευής. «Δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός παρ' ότι όλοι φοβόμασταν πως μια μέρα θα μας πέταγαν κυριολεκτικά στον δρόμο και το πρωί της Πέμπτης λειτουργήσαμε όλοι μας μηχανικά». Εξηγεί το πώς οργανώθηκε εκ των ενόντων η ζωντανή εκπομπή που βγήκε από την ιστοσελίδα του ertopen.gr, με τη βοήθεια των τεχνικών του Press Project. Παραδέχεται πως «με αλχημείες και πολλή προσπάθεια καταφέραμε να βγούμε στον αέρα γιατί δουλειά μας ήταν και είναι η ενημέρωση» λέει ο Νίκος Ιωαννίδης και περιγράφει τις πρώτες ώρες που ακολούθησαν της εισβολής των ΜΑΤ. «Η θλίψη των πρώτων ωρών μετατράπηκε γρήγορα σε μια δημιουργική οργή που έλεγε πως δεν θα τους περάσει ούτε αυτή τη φορά» και συμπληρώνει με υπερηφάνεια πως «μέσα σε λίγα λεπτά εμφανίσθηκαν τόσοι εθελοντές να προσφέρουν από κάτι ώστε να τα καταφέρουμε». Και όλα αυτά υπό το βλέμμα εκατοντάδων πολιτών που παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον ένα μελίσσι δημοσιογράφων και τεχνικών να τρέχουν ακατάπαυστα ώστε να μη χαθεί ούτε λεπτό μέσα στο μαύρο της κυβέρνησης. «Με την άκρη του ματιού μου κοιτούσα όλον αυτόν τον κόσμο γύρω μου και ένιωθα πως πρέπει να βιαστούμε και τη δύναμη που μας έδιναν με την παρουσία τους έπρεπε γρήγορα να τους την επιστρέψουμε με τη μορφή της ενημέρωσης».
Μαριλένα Κατσίμη: Την αγάπησαν και όσοι δεν την έβλεπαν παλιά
Είχε βάλει ξυπνητήρι στις 6. Δυο ώρες μετά θ' άνοιγε το πρόγραμμα της Πέμπτης με την εκπομπή "Πρωινή Ενημέρωση" μαζί με τον Νίκο Αγγελίδη. Το κινητό της όμως χτύπησε νωρίτερα. "Με πήραν δέκα λεπτά πριν. Μου λένε τα 'μαθες; Μπήκαν τα ΜΑΤ στην ΕΡΤ! Δεν το περίμενα". Η Μαριλένα Κατσίμη, όπως και εκατοντάδες ακόμα εργαζόμενοι είδαν για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες το ίδιο έργο. "Μαύρο στο μαύρο". Ξαφνικά. Το τηλέφωνό της χτυπούσε συνεχώς από φίλους που ήθελαν να μάθουν τι έγινε και ξένους συναδέλφους που ζητούσαν μια δήλωση. "Οποιοσδήποτε πάει ν' αντισταθεί έρχεται αντιμέτωπος με μια τιμωρία. Τους διοικητικούς τους έθεσαν σε αργία, εμάς μας συλλαμβάνουν", ήταν η εξήγησή της. Το έργο της ΕΡΤ δεν σβήνεται με μονοκοντυλιά. Τους τελευταίους 5 μήνες κατάφερε να αντιπαρατάξει ένα διαφορετικό μοντέλο ενημέρωσης κι ο κόσμος την αντάμειψε.
Καθημερινά η σελίδα της είχε "100.000 επισκέψεις και την ημέρα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα φτάσαμε τις 900.000". Κατάφερε να κερδίσει ανθρώπους που δεν την παρακολουθούσαν πριν την 11η Ιουνίου κι αυτό γιατί "είχε να προσφέρει κάτι διαφορετικό στην ψυχαγωγία, στην ενημέρωση. Μια εναλλακτική φωνή, κόντρα στη μονοτονία των στρατευμένων μέσων. Το βλέπαμε από τα μηνύματα που μας έστελναν". Η λύση για το μέλλον της ΕΡΤ, σύμφωνα με τη Μ. Κατσίμη, είναι η συνεργασία. "Το ιδανικό θα ήταν να ανοίξει πάλι η ΕΡΤ. Να γίνουν οι εκκαθαρίσεις που θα εξασφαλίσουν την εξυγίανσή της και να λειτουργήσει σύμφωνα με τις πραγματικές της δυνατότητες. Αφού έκλεισε όμως, ας έρθουν από τη ΔΤ να συζητήσουμε και να δράσουμε συνδυαστικά".
Νίκος Αγγελίδης: Τη νύχτα της Πέμπτης πήγα σπίτι και φίλησα με περηφάνια τα παιδιά μου
«Με τη Μαριλένα και τον Νίκο Ιωαννίδη δεν χρειάστηκε να πούμε πολλά. Απλά κοιταχτήκαμε στα μάτια, όπως κάναμε κάθε πρωί πέντε μήνες τώρα, και είπαμε με ένα βλέμμα πως ξεκινάμε και σήμερα» είναι τα λόγια του Νίκου Αγγελίδη, που από τις 11 το πρωί ως τις 8 το βράδυ κράτησε ακούραστος κι αυτός το μικρόφωνο της ζωντανής εκπομπής έξω από το Ραδιομέγαρο.
Του ζητάμε να συγκρίνει την εισβολή των ΜΑΤ με το μαύρο της 11ης Ιουνίου και απάντησή του είναι αφοπλιστική. «Το μαύρο του Κεδίκογλου ήταν ένας πραγματικός βιασμός που τότε με τραυμάτισε βαριά, μα η αστυνομική εισβολή δεν με πτόησε, αντιθέτως με έκανε να νιώσω ακόμα πιο δυνατός» είναι τα λόγια του δημοσιογράφου της ΕΡΤ. Συγκινημένος κι αυτός από τη συμπαράσταση του κόσμου, ξεχνά την κούραση και μιλά μονάχα για την αποφασιστικότητα των συναδέλφων του. «Ότι και να κάνουν, όσες διμοιρίες και να φέρουν, δεν θα μπορέσουν να μας φιμώσουν» λέει με πείσμα και συνεχίζει υποστηρίζοντας πως «δεν πρέπει να σιγήσει η φωνή της ελεύθερης ΕΡΤ, γιατί αυτή εκφράζει σήμερα το ελεύθερο φρόνημα ενός λαού που δεν ανέχεται την καταπάτηση των δικαιωμάτων του. Φορτωμένος με ένσημα είκοσι χρόνων στο ρεπορτάζ, ο Νίκος Αγγελίδης μιλάει για την ιστορικότητα των στιγμών έξω από την αστυνομοκρατούμενη ΕΡΤ, εξηγώντας «πως αυτή τη στιγμή δεν μπρούμε και δεν είμαστε ικανοί να αντιληφθούμε τη σημασία των όσων κάνουμε, αυτό όμως που σίγουρα ξέρω είναι με πόση υπερηφάνεια γύρισα τα ξημερώματα σπίτι μου και φίλησα τα παιδιά μου». Μιλά κι αυτός με θλίψη για τους συναδέλφους του που εγκατέλειψαν νωρίς τον αγώνα, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «κάποιοι έφυγαν επειδή, όπως είπαν είχαν παιδιά να μεγαλώσουν, μόνο που εγώ στα δικά μου παιδιά ακόμα και αν πεινάσουν αύριο, θα έχω το θάρρος να τους πω ότι έκανα το σωστό».
Λεωνίδας Μενεγάκης: Το κλείσιμο της ΕΡΤ εξελίχθηκε σε άνοιγμα προς την ελευθερία
Ήταν από τους εμπνευστές του πανό "Η ΕΡΤ είναι και θα μείνει ανοικτή", που κρέμεται έξω από τα γραφεία στην Αγ. Παρασκευή και ξεχωρίζει από μακριά. Δεν αισθάνεται χαμένος που επέλεξε τον δρόμο του αγώνα. Αντιθέτως, νιώθει περηφάνια που στη δυσκολότερη στιγμή στην ιστορία της ΕΡΤ ήταν παρών και κουβάλησε το δικό του κομμάτι ευθύνης "σε μια μεγάλη αποστολή". Στην αρχή, όταν τα πάντα ακόμα ήταν νωπά από τον ξαφνικό θάνατο της ΕΡΤ, κανείς δεν μπορούσε να οραματιστεί το μέλλον. "Ήταν αντίδραση σε μια απόφαση που θέλησαν να μας επιβάλουν". Στην πορεία, το εγχείρημα των εργαζομένων έδωσε σάρκα και οστά στην ελπίδα ότι όχι μόνο η δημόσια ραδιοτηλεόραση θα παραμείνει ανοικτή αλλά και ανεξάρτητη. "Το σημαντικότερο όλων όσων κάναμε αυτούς του μήνες ήταν ότι κόψαμε τον ομφάλιο λόρο με την κρατική εξουσία, που θεωρούσε ότι η δημόσια τηλεόραση ήταν τσιφλίκι της.
Το κλείσιμο της ΕΡΤ εξελίχθηκε στο άνοιγμα της πόρτας προς την ελευθερία". Η λειτουργία της άλλαξε. Η ιεραρχία έπαψε να υφίσταται, οι αποφάσεις λαμβάνονταν από κοινού, αμεσοδημοκρατικά. Η ενημέρωση δε ήταν πλήρης. "Βρίσκομαι στην ΕΡΤ από το 2002 ως αθλητικός ρεπόρτερ. Για πρώτη φορά είδα στο δελτίο ολοκληρωμένο ρεπορτάζ για μπάσκετ, ποδόσφαιρο, άλλα σπορ και μηχανοκίνητο αθλητισμό". Ο κόσμος ανταποκρίθηκε. "Η ΕΡΤ με τη μορφή που πήρε υπερψηφίστηκε από το κοινό. Το σημερινό, όπως και κάθε επέμβαση δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως γομολάστιχα. Ο κόσμος πλέον ξέρει τι θέλει". Η λύση είναι για τον ίδιο η κυβερνητική υποχώρηση. "Να αναγνωρίσουν το λάθος τους. Είναι δύσκολη απόφαση, αλλά θα αποδείκνυε ότι δεν έχουν απώτερη σκοπιμότητα. Ή μήπως έχουν;".
