ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΟΥΛΑΚΙΔΑΣ
Αυξάνονται και πληθύνονται οι επικριτές της λιτότητας στην Ευρώπη, ενώ το μήνυμα της ανάπτυξης βρίσκει όλο και περισσότερους ακροατές. Το συμπέρασμα από την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλλες είναι ότι όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως η λιτότητα δεν είναι λύση και πως η μόνη προοπτική είναι η αναπτυξιακή πολιτική - κάτι που όταν το έλεγε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πριν από ένα έτος εθεωρείτο "αντιευρωπαίος"...
Σήμερα όμως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλώς ισότιμος συνομιλητής. Του αναγνωρίζεται πολιτικός ρόλος, αλλά και πολιτικός λόγος. Έτσι ο πρόεδρος της Σοσιαλδημοκρατικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Χάννες Σβόμποντα (παρούσης της ευρωβουλευτού του ΠΑΣΟΚ Συλβάνας Ράπτη...) συμφώνησε με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ότι:
- Κλειδί για τη λύση είναι το ύψος του χρέους και οι επενδύσεις.
- Είναι απαράδεκτη η τρέχουσα κοινωνικο-οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα.
Ο δε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς (σοσιαλδημοκράτης και αυτός), έκανε ένα βήμα πιο μπροστά: "Αυτό που χρειαζόμαστε στην Ελλάδα είναι δουλειές, ανάπτυξη και πιο δίκαιη κατανομή του πλούτου. Και αυτός είναι ο στόχος του Αλ. Τσίπρα και ο στόχος μου και των φίλων μου στην Ελλάδα".
Ακόμη και ο επίτροπος αρμόδιος για την απασχόληση Λάζλο Άντορ, παρ' ότι "αυστηρά υπηρεσιακός", τόνισε πως έχει πει στον υπουργό Εργασίας τις διαφωνίες του για την απουσία συλλογικών διαπραγματεύσεων στην Ελλάδα.
Είναι προφανές ότι το κλίμα έχει αλλάξει στις Βρυξέλλες, όπως φάνηκε από τις συναντήσεις του Αλέξη Τσίπρα και του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή.
Η ενδεχόμενη υποψηφιότητα
Στο περιθώριο της επίσκεψης βρέθηκε και το ζήτημα της υποψηφιότητας του Αλ. Τσίπρα για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από την ευρωπαϊκή Αριστερά, ζήτημα σύνθετο, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον. Όχι τόσο επειδή για πρώτη φορά ένας Έλληνας θα μπορούσε να προταθεί για τη θέση αυτή, αλλά επειδή αναδεικνύει τις διαμορφούμενες ισορροπίες στην Ε.Ε.
Η συνθήκη της Λισσαβώνας προβλέπει ότι οι συσχετισμοί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εκφράζονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στον πρόεδρό της. Αυτό δημιουργεί κινητικότητα σε όλα τα ευρωπαϊκά κόμματα και δίνει περιεχόμενο στις ευρωεκλογές.
Ταυτόχρονα πυροδοτεί και τις προσωπικές αντιπαλότητες, όπως αυτή ανάμεσα στον Γκι Φερχόφσταντ και τον Όλι Ρεν που διαγκωνίζονται για το χρίσμα των (σπαρασσόμενων και εκλογικά οπισθοχωρούντων) Φιλελεύθερων. Ενδιαφέρον προσδίδει και το ενδεχόμενο οι Οικολόγοι - Πράσινοι να προτείνουν τον Ζοζέ Μποβέ, που προέρχεται από τα κινήματα και όχι την πράσινη γραφειοκρατία.
Πιο "καθαρά" είναι τα θέματα στο δεξιό Λαϊκό Κόμμα, που θα κατεβάσει την Βίβιαν Ρέντινγκ (η οποία την Παρασκευή προέβλεψε ότι θα χρειαστούν νέα μέτρα λιτότητας για την Ελλάδα…) και στους σοσιαλδημοκράτες, όπου ο Μάρτιν Σουλτς μοιάζει με μονόδρομο.
Σε αυτό το σκηνικό έρχεται η ενδεχόμενη υποψηφιότητα Τσίπρα από την Ελλάδα της λιτότητας και την ευρωπαϊκή Αριστερά που εκφράζει η GUE/NGL (Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά-Βόρεια Πράσινη Αριστερά). Σήμερα υπάρχουν 7 πολιτικές ομάδες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά (στην οποία συμμετέχει το ΚΚΕ) είναι η 6η δύναμη, αλλά στις Βρυξέλλες εκτιμούν ότι μετά τις ευρωεκλογές μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην εκλογή του προέδρου της Επιτροπής.
Υπογραμμίζεται πάντως ότι στις συναντήσεις που έγιναν στις Βρυξέλλες δεν συζητήθηκε καμία υποψηφιότητα. Οι δημοσιογράφοι ρώτησαν την επικεφαλής της ευρωομάδας, Γκάμπι Ζίμερ, και εκείνη εξέφρασε την, όπως σημείωσε, προσωπική της θέση ότι θα ήταν μία "πάρα πολύ καλή υποψηφιότητα". Οι αποφάσεις θα ληφθούν τον Δεκέμβριο στη Μαδρίτη και θα αφορούν όχι μόνο τον υποψήφιο, αλλά πρωτίστως το πολιτικό περιεχόμενο και τα προτάγματα του αγώνα που θα δώσει η GUE/NGL.
