Καιρός να επιστρέψουν στα σύννεφα όσοι «ανυποψίαστοι» έμεναν άναυδοι από τα έργα και τις ημέρες της «εγκληματικής οργάνωσης» και έπεφταν σωρηδόν τις τελευταίες ημέρες στους τηλεοπτικούς μας δέκτες και επί των κεφαλών μας. Καιρός να ανέβουν και πάλι στα σύννεφα όσοι χειροκροτούσαν με ενθουσιασμό τα κατορθώματα του «φασιστοφάγου» πρωθυπουργού μας και του τιμωρού Δένδια. Καιρός να επιστρέψουν στον νεφελώδη ουρανό των καιρών μας όσοι πείσθηκαν πως το μαχαίρι της δικαιοσύνης θα φτάσει στο κόκαλο και να συνειδητοποιήσουν πως το μαχαίρι έφτασε μονάχα ώς την καρδιά του Παύλου Φύσσα και ώς τα σπασμένα κόκαλα των μεταναστών. Η τηλεοπτική παραγωγή της «εξάρθρωσης» έλαβε τέλος και ήδη σχηματίζονται ουρές θεατών στις κυλιόμενες σκάλες που οδηγούν στα σύννεφα, εκεί που δεκαετίες τώρα κατοικούν ανυποψίαστοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και φιλήσυχοι ψηφοφόροι. Εκεί από ψηλά και εκ του ασφαλούς θα μπορούν πλέον να παρατηρούν την «υπό περιοριστικούς όρους» εκδικητική μανία που θα ξεσπάσει εναντίον όσων εξακολουθούν να ζουν επί της γης. Μιας γης ποτισμένης με το αίμα εξαθλιωμένων μεταναστών, αριστερών εργατών και αντιφασιστών από τις ξιφολόγχες που ακονίστηκαν στα πεζοδρόμια του τρόμου, του ρατσισμού και της συγκάλυψης. Έτσι κι αλλιώς εκεί στα σύννεφα δεν φτάνουν οι κραυγές των μαχαιρωμένων και των σακατεμένων για να ταράξουν τον ύπνο του δικαίου των κατοίκων τους. «Τώρα θα δείτε, σιχάματα», προειδοποίησε ο «περιορισμένος» βουλευτής τους εκπροσώπους του Τύπου βγαίνοντας από τα δικαστήρια. Μόνο που η ακονισμένη ξιφολόγχη του φασισμού δεν φτάνει ώς τα σύννεφα και τους αιθεροβάμονες κατοίκους της χώρας τού «δεν είδα, δεν άκουσα». Η λεπίδα της απειλής στρέφεται απροκάλυπτα, μέσω του Τύπου, στους πραγματικούς και επίγειους εχθρούς του φασισμού. Η λεπίδα της απειλής δεν στρέφεται κατά του όψιμου αντιφασιστικού νεφελώματος της κυβέρνησης, αλλά κατά της Αριστεράς.
