«Μπαμπά, ο Μάκης με πειράζει, πες του...». Αυτά πρέπει να είπε στο περίπου ο Βενιζέλος στον Σαμαρά μετά τη δήλωση του Βορίδη ότι ο Α. Παπανδρέου «κατέστρεψε» την Ελλάδα. Ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο Βαγγέλης έπρεπε να αντιδράσει ευθέως και αμέσως, όχι με παράπονα στον συγκυβερνήτη. Προτίμησε ωστόσο να το κάνει, πολύ χλιαρά, μέρες αργότερα. Και βέβαια, πολλοί αριστεροί έχουν την ίδια γνώμη για τον Α. Παπανδρέου, αλλά γιατί ο Βορίδης διάλεξε τη συγκεκριμένη στιγμή για να υποβαθμίσει το ΠΑΣΟΚ; Κατά τη γνώμη μου, επειδή από την ώρα που τα τρία έγιναν δύο κόμματα στην κυβέρνηση, με την αποχώρηση της ΔΗΜ.ΑΡ., κυκλοφόρησαν αμέσως εκτιμήσεις στα ΜΜΕ ότι ο Βαγγέλης είχε πλέον το πάνω χέρι στη δικομματική, καθώς η επιβίωση της κυβέρνησης εξαρτιόταν από το ΠΑΣΟΚ... Έτσι, με τη σφήνα κατά του ιδρυτή του κινήματος ο Αντώνης και ο Μάκης έβαλαν αμέσως τον Βαγγέλη στη θέση του, την οποία αποδέχθηκε ασμένως: η Ν.Δ. «καθαρίζει», το ΠΑΣΟΚ υπακούει.
Ακολούθησαν σφήνες του Γιωργάκη, αποχώρηση της Αριστερής Πρωτοβουλίας από το Κίνημα, παραίτηση της Ζ. Καρκούλια από την Κεντρική Επιτροπή, μη αποχρώσες ενδείξεις ότι η Κεντροαριστερά διαλύεται. Συμφέρει αυτό τον ΣΥΡΙΖΑ; Σαφώς όχι, αφού υπάρχουν δύο θανάσιμοι κίνδυνοι:
Ο πρώτος είναι κάτω από την κοινωνική πίεση ο ΣΥΡΙΖΑ να υποκαταστήσει την Κεντροαριστερά, αφού λόγω της ταξικής δομής της κοινωνίας -πολλοί αυτοαπασχολούμενοι, περισσότεροι υπάλληλοι από εργάτες- και εξαιτίας της πολιτικής παράδοσης, όσοι ψήφιζαν και στήριζαν αυτόν το χώρο να περάσουν στο κύριο αριστερό κόμμα σήμερα, τον ΣΥΡΙΖΑ, με κίνδυνο να παραμορφώσουν την πολιτική φυσιογνωμία του... Η Κεντροαριστερά είναι ιστορικά αναγκαία στην Ελλάδα και δεν πρέπει να απορροφηθεί από τη Δεξιά, όπως το πάει ο Βενιζέλος.
Δεύτερος θανάσιμος κίνδυνος για τον ΣΥΡΙΖΑ, να απορρίψει διαρρήδειν την Κεντροαριστερά ως «μνημονιακή» και να χάσει την ευκαιρία να κυβερνήσει. Δημοσκοπικά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές χωρίς τη συμμαχία με τη ΔΗΜ.ΑΡ. και το όποιο κεντροαριστερό σχήμα. Καλοδεχούμενο εννοείται το ΚΚΕ, αλλά... θέλει;
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας στον Μεσοπόλεμο χαρακτήριζε «σοσιαλφασίστες» το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ώσπου ο Στάλιν να καταλάβει τι συνέβαινε και να διορίσει τον Δημητρόφ επικεφαλής της Τρίτης Διεθνούς για να κηρύξει την ανάγκη να σχηματιστούν « Λαϊκά Μέτωπα», δηλαδή συμμαχίες με τους «κεντροαριστερούς» σοσιαλιστές, ο Χίτλερ είχε ήδη πάρει τον δρόμο για την απόλυτη εξουσία.
