Το τελευταίο διάστημα, η θύελλα εγκεφάλου (brainstorming) πάει κι έρχεται στη Νέα Δημοκρατία. Μιας και στο γαλάζιο συνέδριο της περασμένης εβδομάδας οι ιδεολογικές αναζητήσεις και οι προγραμματικές κατευθύνσεις αντικαταστάθηκαν από θριαμβικού τύπου δεκάρικους του ηγέτη και γλειψίματα των υπολοίπων προς αυτόν, ανέλαβε ο τα πάντα τακτοποιών, Βύρων Πολύδωρας, να δώσει επιτέλους ένα «ιδεολογικό» στίγμα.
Ούτε λίγο ούτε πολύ επικαιροποίησε αυτό που από γεννησιμιού της η ελληνική Δεξιά πράττει: να συνεργάζεται δηλαδή με τους ακροδεξιούς είτε μέσα στο ίδιο κομματικό κέλυφος είτε με την όποια άλλη έκφανσή τους, αποσκοπώντας εν τέλει στην πάση θυσία συμπόρευσή τους. Ιστορικά, αυτό έγινε πολλές φορές στην Ελλάδα και αρκεί να θυμηθούμε πώς το Λαϊκό Κόμμα αρχικά και ο Συναγερμός με την ΕΡΕ στη συνέχεια απορρόφησαν μετά την Κατοχή συνεργάτες των Γερμανών, πολλοί εκ των οποίων είχαν διατελέσει και στελέχη της δικτατορίας Μεταξά.
Η ένταξη, μάλιστα, στον κρατικό ή παρακρατικό μηχανισμό στελεχών των σωμάτων ασφαλείας, ακόμη και των γερμανοντυμένων του Κώστα Παπαδόπουλου (βουλευτής της ΕΡΕ), του Πούλου, του Μιχάλαγα και του Αντών Τσαούς, ουδόλως είχε ενοχλήσει κεντροδεξιούς πολιτικούς (όπως αυτοπροσδιορίζονταν) σαν τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο ή τον Κωνσταντίνο Τσάτσο. Ούτε όταν ο φον Ξενοφών Γιοσμάς, ένα από τα ρετάλια που ακολούθησαν τους Γερμανούς στη φυγή τους από την Ελλάδα, επέστρεψε και ανέλαβε καθοδηγητικό ρόλο στην αντικομουνιστική εκστρατεία, με κορύφωση τη δολοφονία Λαμπράκη. Ούτε κιχ δεν ακούστηκε. Ούτε τώρα...
Τώρα, την «ανάκληση» Πολύδωρα στην τάξη, ανέλαβε ο επίγονος του Γεωργαλά στην ομάδα Σαμαρά, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης: Η Ν.Δ., είπε, δεν πρόκειται ποτέ να συνεργαστεί με τους νεοναζί. Και κρίνοντας προφανώς ασήμαντα τα όσα ειπώθηκαν για συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή, δήλωσε ότι ο κ. Πολύδωρας «παρείχε ικανοποιητικές διευκρινίσεις». Δηλαδή ότι πρότεινε συνεννόηση και όχι συνεργασία... Απίστευτο το μέγεθος της ανίκητης ανοησίας!
Ένεκα του πανικού
Το χοντροκομμένο παιχνίδι της Νέας Δημοκρατίας, ή καλύτερα των καθοδηγητών της, που τρέμουν μην έρθει ανάποδα ο ντουνιάς (άρα και να πάψουν να πληρώνονται τα τοκοχρεωλύσια που αχρεωστήτως καταβάλλει το μη προνομιούχο τμήμα του ελληνικού λαού), έχει δυο στόχους:
- Τον εξωραϊσμό και εξαγνισμό των ναζί της Χρυσής Αυγής (το έχουν ξανακάνει) ώστε να είναι διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή.
- Το χάιδεμα των αφτιών των παλιών «καλών νοικοκυραίων», που αφού τιμώρησαν την παράταξη ψηφίζοντας τα ζωηρά παιδιά της, είναι καιρός να επιστρέψουν στο μαντρί, μιας που έτσι κι αλλιώς θα συγκυβερνήσουν στο μέλλον, συνεννοούμενοι ή «συνεργαζόμενοι»!
Οι μεθοδεύσεις των πειραγμένων εγκεφάλων της Ν.Δ. θα γίνουν και πραγματικότητα; Δεν είναι και δύσκολο, ειδικά αν δοθεί σήμα στους αφανείς αλλά γνωστούς χρηματοδότες των νεοναζί να κλείσουν τη στρόφιγγα.
Αν τώρα το άνοιγμα στη φασιστική Δεξιά συνοδευτεί με έναν ακόμη πιο ταπεινωτικό εναγκαλισμό του ΠΑΣΟΚ, τότε το σχέδιο για προσφυγή στις κάλπες με υπαιτιότητα άλλων ίσως και να τελεσφορήσει.
Ο κ. Σαμαράς δεν έχει χρόνο για να δημιουργήσει τον νέο Συναγερμό συμπεριλαμβάνοντας στη θερμή του αγκαλιά σοσιαλδημοκράτες της συμφοράς και πρώην αριστερούς που καθ' οδόν μεταλλάχτηκαν. Είναι απείρως ευκολότερο να χρεώσει στο ΠΑΣΟΚ μιαν εκλογική αναμέτρηση, μετά τις γερμανικές εκλογές και πριν από το 4ο Μνημόνιο, να «μαγέψει» ένα κομμάτι του μαζί με τους «σώφρονες» της ΔΗΜ.ΑΡ. και έχοντας το δίπορτο της Χρυσής Αυγής (συνεργασία ή απορρόφηση) να μαζέψει ένα ποσοστό πάνω από το 35%.
Φυσικά, αυτό δεν εγγυάται και το δώρο των 50 εδρών, καθώς ο νέος, ενιαίος, ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να λειτουργήσει επίσης ως πόλος ευρύτερης συσπείρωσης και να πλειοψηφήσει.
Στον δρόμο της ΔΗΜ.ΑΡ.
Η ηγεσία της Ν.Δ. θέλει να εξαναγκάσει και το ΠΑΣΟΚ να ακολουθήσει τον δρόμο της ΔΗΜ.ΑΡ. Η οποία, διά του κ. Φ. Κουβέλη, μας λέει τώρα ότι η κρίση που προκλήθηκε οφείλεται στο γεγονός ότι ο πρωθυπουργός ήθελε εκλογές, αλλά ανένηψε μετά τις ευρωπαϊκές πιέσεις. Το σημαντικό είναι ότι ο κ. Φ. Κουβέλης υποστηρίζει πως ο κ. Β. Βενιζέλος είχε συμφωνήσει για την παραμονή του στην κυβέρνηση πριν από τη βραδινή σύσκεψη που έφερε το χωρισμό.
Η συνέχεια είναι γνωστή: το άλλο ακροδεξιό αστέρι που βρήκε στέγη στο κομματικό θεωρείο, ο άλλοτε επικεφαλής της χουντικής νεολαίας ΕΠΕΝ, Μάκης Βορίδης, με μιαν άκομψη αναφορά στο παρελθόν του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα επί Ανδρέα Παπανδρέου, έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για το επικείμενο νέο διαζύγιο.
Όλα τα στελέχη που απέμειναν στον κ. Βενιζέλο ανέβηκαν στα κεραμίδια και εξαπέλυαν μύδρους εναντίον του κ. Βορίδη, όχι προφανώς από σεβασμό στη μνήμη του άλλοτε ηγέτη τους (ούτε ένα λουλούδι στον τάφο του δεν άφησαν οι περισσότεροι), αλλά διότι τρέμουν την επόμενη μέρα, για λόγους που δεν άπτονται μόνον της πολιτικής επιβίωσης, αλλά και της διατήρησης της ασυλίας τους.
Το alter ego του κ. Σαμαρά, ο κ. Λαζαρίδης, ήταν σαφής για τις δηλώσεις Βορίδη: Είναι απόψεις που συμμερίζεται ο πρωθυπουργός, ωστόσο ήταν λάθος ο χρόνος που διατυπώθηκαν!
Δηλαδή, αυτός όχι μόνο συμφώνησε με τον κ. Βορίδη, όχι μόνο του απέδωσε και την πρωθυπουργική κάλυψη, αλλά την εξαπέλυσε και ως απειλή εναντίον τού κατά τα άλλα φίλτατου συνεταίρου τους στη δικομματική κυβέρνηση, για διαζύγιο στο σωστό timing!
Το σχέδιο των συμβούλων του κ. Σαμαρά έχει ένα μειονέκτημα: θεωρούν ότι θα πιάσει ακόμη μια φορά η δαιμονοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ ή ότι οι εσωτερικές διχαστικές διεργασίες θα μεταφερθούν στη βάση.
Ένα πετυχημένο ενωτικό συνέδριο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα αποτελέσει το καλύτερο όπλο απέναντι στον περαιτέρω εκφασισμό της ζωής μας και την αναστροφή της πορείας της κοινωνίας προς την άβυσσο.
