Εβδομάδα εξελίξεων και διεργασιών σε όλα τα κόμματα. Στη Ν.Δ. κάνουν ταμείο για το συνέδριο, ενώ στο ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να μαζέψουν τα αντιδεξιά ανακλαστικά που σήκωσε στο εσωτερικό του η απαξιωτική αναφορά του Μ. Βορίδη για τον Αν. Παπανδρέου - «Η κρίση στην Ελλάδα έχει συγκεκριμένο όνομα και επώνυμο: Ανδρέας Παπανδρέου. Για την καταστροφή του τόπου ευθύνονται οι επιλογές του ΠΑΣΟΚ, του Ανδρέα Παπανδρέου, σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή», δήλωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Αναφορά που δύσκολα θα μπορούσε να μην είναι σε γνώση του πρωθυπουργού, καθώς ανταποκρίνεται στις διαθέσεις μεγάλου μέρους της εκλογικής βάσης της Ν.Δ., που δεν βλέπει με καλό μάτι τη συνεργασία με τον προαιώνιο εχθρό, το ΠΑΣΟΚ.
Η στήριξη, μάλιστα, Μ. Βορίδη από τον Αδ. Γεωργιάδη -χαρακτήρισε απόλυτα καταστροφική την πολιτική του Αν. Παπανδρέου- ουσιαστικά αποτελεί προσπάθεια ενσωμάτωσης της δήλωσης Μ. Βορίδη από τους νεοδημοκράτες. Στη ΔΗΜ.ΑΡ. καταβάλλουν κάθε προσπάθεια προκειμένου να πείσουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση διάσπασης του κόμματος ή συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ξορκίζουν και τις αποχωρήσεις στελεχών. Τέλος, στον ΣΥΡΙΖΑ η προσυνεδριακή διαδικασία, που ολοκληρώνεται αυτή την βδομάδα, έχει απορροφήσει μεγάλο μέρος των δυνάμεών του.
Δύο άξονες
Ο Αντ. Σαμαράς στο συνέδριο της Ν.Δ. -που ολοκληρώθηκε χωρίς κανένα εσωκομματικό πρόβλημα- απηύθυνε προσκλητήριο προς όλους: από την Κεντροδεξιά μέχρι το «μεταρρυθμιστικό» κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτή η μετεξέλιξη, όμως, της Ν.Δ. προϋποθέτει ιδεολογική αποσαφήνιση σε πολλά ζητήματα -ακόμα και για το γεγονός ότι εγκαταλείφθηκε η πολιτική του μεσαίου χώρου, στην οποία είχε επενδύσει η Ν.Δ. του Κ. Καραμανλή- και δεν συνάδει με τη σκληρή δεξιά στροφή που επιχειρεί ο Αντ. Σαμαράς.
Η ευρωπαϊκή στροφή, που προσπαθεί να «πουλήσει» και στους Ευρωπαίους ο Αντ. Σαμαράς, θα στηριχτεί σε δύο άξονες / κατευθύνσεις. Μία ακροδεξιάς έμπνευσης στο σύνολο των ζητημάτων που αφορούν την ελληνική κοινωνία [μεταναστευτικό, ασφάλειας, δημόσιας τάξης, εργασιακά όπου επιχειρείται πραγματική επιστροφή στον Μεσαίωνα, με κατάργηση δικαιωμάτων κατ' επιταγή της τρόικας κ.λπ.] και μία «αναπτυξιακής» κατεύθυνσης.
Το Μαξίμου δεν έχει άλλο δρόμο να αντεπιτεθεί, προκειμένου να ξεφύγει από το ναυάγιο της ΕΡΤ και την αποχώρηση της ΔΗΜ.ΑΡ., πέρα από «αναπτυξιακές» κινήσεις. Τα εγκαίνια της Cosco, στο λιμάνι του Πειραιά, τις συναντήσεις με εκπροσώπους της Wind και Vodafone, τους πανηγυρισμούς για τον αγωγό TAP. Για τον TAP, μάλιστα, ο Αντ. Σαμαράς υποστήριξε ότι «αναδείξαμε την υποψηφιότητά του και μέσα σε ελάχιστο χρόνο κερδίσαμε το έργο», όταν είναι γνωστό πως οι αποφάσεις για τον TAP ελήφθησαν σε πολύ ανώτερο επίπεδο. Η εταιρεία Shah Deniz II [BP, Socar, Total], στην οποία ανήκει το κοίτασμα του αερίου, ελέγχεται από τους Αμερικανούς. Και οι τελευταίοι επιθυμούσαν μια νέα οδό προς την Ευρώπη, για λόγους διαφοροποίησης αλλά και ασφάλειας της τροφοδοσίας της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης.
Επενδύσεις μη παραγωγικές
Ο «αναπτυξιακός» άξονας, πάντως, της κυβέρνησης άρχισε να «στραβώνει» από μόνος του. Δεν είναι μόνο η ΔΕΠΑ και ο ΟΠΑΠ που δεν προχώρησαν. Οι ξένες επενδύσεις το 2012 στη χώρα μας, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ήταν μόλις 2,9 δισ. δολ. ή 1,5% του ΑΕΠ [Ημερησία, 27.06.13], ιδιαίτερα, μάλιστα, «εάν λάβει κανείς υπόψη ότι και οι λίγες επενδύσεις που προσέλκυσε δεν ήταν παραγωγικές, αφού στη συντριπτική πλειοψηφία τους αφορούσαν κεφαλαιακές ενέσεις ξένων τραπεζών [όπως της γαλλικής Credit Agricole] και εταιρειών [Delhaize, Pfizer, Jonson & Jonson κ.ά.] στις ελληνικές θυγατρικές τους» [Μαρ. Παπαναστασίου, εκπρόσωπος της UNCTAD στην Ελλάδα].
Παράλληλα, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί το φθινόπωρο να πάρει και άλλα μέτρα, ανάμεσά τους το κλείσιμο σχολείων και νοσοκομείων καθώς και απολύσεις στο Δημόσιο. Το νέο πακέτο λιτότητας θα συνοδευτεί με νέο «πακέτο βοηθείας», μεγάλο κούρεμα των δανείων στον επίσημο τομέα [OSI] και, πιθανόν, να μας επιτραπεί η αύξηση των εκδόσεων των εντόκων γραμματίων. Οι πολίτες, όμως, δεν αντέχουν άλλη λιτότητα, άλλα μέτρα. Η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη και από το αποτέλεσμά της θα εξαρτηθεί η συνέχεια της κυβέρνησης -πιθανόν και με άλλη μορφή- ή η προσφυγή στις κάλπες.
Χαρακτηριστικό για το θέμα της λιτότητας το κύριο άρθρο των Νέων, που έχοντας κατά νου την κοινωνία, σημειώνει ότι: «Πονάει χέρι, κόβει χέρι; Αυτή ήταν η ιατρική στα πεδία των μαχών πριν από εκατό χρόνια [τους τροϊκανούς] δεν τους απασχολεί [...] αν θα μειωθούν οι παροχές προς τους ασφαλισμένους. Θα γίνει η Ελλάδα μια χώρα όπου οι άνθρωποι πεθαίνουν στο δρόμο; Η κυβέρνηση [...] έχει χρέος να αποτρέψει ένα τέτοιο εφιαλτικό ενδεχόμενο».
Σε διπλή πρέσα η ΔΗΜ.ΑΡ.
Στο εσωτερικό της ΔΗΜ.ΑΡ. η κατάσταση είναι, φυσιολογικά, συγκεχυμένη. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να επέλθει ηρεμία, γεγονός που θα διευκολύνει και πολιτικές ζυμώσεις. Ο Φ. Κουβέλης απέρριψε τα σενάρια συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ και, σε μια κίνηση φυγής προς τα εμπρός, ζήτησε από τα μέλη της ΔΗΜ.ΑΡ. να συνδράμουν στη δημιουργία ενός τρίτου πόλου με άνοιγμα και στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, με τους Σπ. Λυκούδη και Α. Παπαδόπουλο να υπερψηφίζουν την εισήγηση Κουβέλη. Στην ομιλία του, ωστόσο, ο Σπ. Λυκούδης άσκησε κριτική λέγοντας ότι «πήραμε την απόφαση με λάθος αφορμή, σε λάθος χρόνο, με λάθος τρόπο [...] Δεν φοβάμαι καμιά διάσπαση, καμιά ρήξη, κανένα διχασμό. Ο κίνδυνος αποψίλωσης και μίζερης εσωστρέφειας καραδοκεί. Και δεν ξορκίζονται με δηλώσεις, επικλήσεις σεναρίων συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς».
Ο Ν. Μπίστης, που μέσω facebook είχε δηλώσει ότι δεν αποχωρεί από τη ΔΗΜ.ΑΡ., σε άρθρο του [Έθνος, 01.07.13] τονίζει ότι «η ΔΗΜ.ΑΡ. πριν από 10 μέρες πραγματοποίησε άλμα στο κενό και αναπόφευκτα θα προσγειωθεί έπειτα από κάποιες περιπλανήσει στο γήπεδο του ΣΥΡΙΖΑ». Και συνεχίζει επισημαίνοντας «όχι μόνο γιατί ένα τμήμα της είναι έτοιμο από καιρό για αυτή την ανώμαλη προσγείωση, αλλά και γιατί προς τα εκεί σπρώχνει αντικειμενικά η λογική της αποχώρησης από την κυβέρνηση. Θα συμπλέει όλο και περισσότερο με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σιγά - σιγά θα σταματήσει την πολεμική και θα αρχίσει τις προτάσεις συνεργασίας. Ανατρέποντας τη μέχρι χθες πολιτική της, η ΔΗΜ.ΑΡ.θα πιέζεται προς δύο κατευθύνσεις».
Πιθανόν οι εκτιμήσεις του Ν. Μπίστη να επαληθευτούν - εν μέρει. Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι το πολιτικό σκηνικό αναδιατάσσεται και ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας μπροστά και το συνέδριό του, θα κληθεί να παίξει κεντρικό ρόλο στις εξελίξεις.
