Συνθήκες "ιδανικού ατυχήματος" για την τρικομματική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και η αυριανή σύσκεψη κορυφής στο Μαξίμου προοιωνίζεται καθοριστική. Θεωρητικά, δεν είναι η πρώτη φορά που οι Αντ. Σαμαράς, Ευ. Βενιζέλος και Φ. Κουβέλης έχουν προσέλθει σε μία σύσκεψη εν μέσω συνθηκών αδιεξόδου και εμπλοκής και μετά οι δύο τελευταίοι έχουν κάνει πίσω. Όμως, τώρα, όλες οι πλευρές έχουν εκτεθεί πολύ, οι ελάσσονες κυβερνητικοί εταίροι βρίσκονται αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο πολιτικής "εξαέρωσης", ενώ μία κόντρα για το αντιρατσιστικό δεν θα σημάνει... ούτε χρεωκοπία, ούτε έξοδο από την Ευρωζώνη - ακόμη κι αν φτάσει στα άκρα...
Με δύο συσκέψεις θεσμικών "γαλάζιων" παραγόντων, το Μαξίμου και η Ν.Δ. επιβεβαίωσαν προχθές ένα κοινό μυστικό: ότι ο Αντ. Σαμαράς επ' ουδενί θέλει να εισαχθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο Ρουπακιώτη, προκειμένου να μη βρεθεί ο ίδιος και η "γαλάζια" Κ.Ο. να ψηφίζουν τα ίδια με τη Χρυσή Αυγή. Συν τοις άλλοις, αφ' ης στιγμής στο Μαξίμου έχει ριφθεί ο κύβος για διεύρυνση της Ν.Δ. προς τα δεξιά, ο πρωθυπουργός δεν επιθυμεί, όπως λένε συνομιλητές του, να υψώσει τείχος μεταξύ της Ν.Δ. και των ψηφοφόρων της Χ.Α.
Διπλό "μπλόκο"
Γι' αυτό τον λόγο, εξάλλου, ο Αντ. Σαμαράς δεν έχει αποφασίσει απλώς να μην εισαγάγει η κυβέρνηση την πρόταση νόμου στη Βουλή, αλλά και να "απαγορεύσει" στους ελάσσονες κυβερνητικούς εταίρους να αναλάβουν οι ίδιοι αντίστοιχη νομοθετική πρωτοβουλία. Μάλιστα, ως την ώρα που γράφονταν τούτες οι γραμμές, συνεργάτες του Αντ. Σαμαρά όχι απλώς απέκλειαν την προώθηση της πρότασης νόμου, αλλά ταυτόχρονα υποβάθμιζαν πλήρως το θέμα, λέγοντας πως "δεν υπάρχει ούτε στην ατζέντα της κυβέρνησης, ούτε στην ατζέντα της σύσκεψης αρχηγών". "Η σύσκεψη θα γινόταν ούτως ή άλλως, ώστε να ενημερωθούν οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ. για τις συμφωνίες με την Κίνα. Η τρόικα θα μας κρίνει για τη μείωση του Δημοσίου, τις ιδιωτικοποιήσεις και την εκτέλεση του προϋπολογισμού, όχι για το αντιρατσιστικό", σημείωναν οι ίδιες πηγές.
Άλλωστε, την Παρασκευή, το Μαξίμου συνέχισε τον "πόλεμο νεύρων" εναντίον του Αντ. Ρουπακιώτη σε δύο μέτωπα: πρώτα άφησε να διαρρεύσει κείμενο που είχε διαβιβάσει ο υπουργός Δικαιοσύνης στη Βουλή και αναφερόταν στο νομοθετικό πλαίσιο του 1979 για την αντιμετώπιση του ρατσισμού (δηλαδή στον ίδιο νόμο πίσω από τον οποίο "οχυρώνεται" η Ν.Δ.) και στη συνέχεια, ο Κ. Χατζηδάκης "μπλόκαρε" τη ρύθμιση για υποχρεωτική παράσταση δικηγόρου στη ρύθμιση δανείων υπερχρεωμένων νοικοκυριών.
Αδιέξοδο
Ενόσω, λοιπόν, είναι σαφές ότι ο Αντ. Ρουπακιώτης είναι "ξένο σώμα" για την κυβέρνηση, οι δύο ελάσσονες κυβερνητικοί εταίροι υπερασπίζονταν με πάθος το αντιρατσιστικό, ως την ώρα που η "Αυγή" έπαιρνε τον δρόμο για το τυπογραφείο. Το ΠΑΣΟΚ προανήγγελε ότι θα αναλάβει, από κοινού με τη ΔΗΜ.ΑΡ., νομοθετική πρωτοβουλία, στελέχη της Αγίου Κωνσταντίνου έλεγαν στην "Αυγή" ότι "το νομοσχέδιο θα πάει στη Βουλή είτε θέλει, είτε δεν θέλει ο Σαμαράς", ενώ ο Δ. Χατζησωκράτης, δημοσίως, προειδοποιούσε την κυβέρνηση ότι "οι 151 βουλευτές χρειάζονται και για άλλα νομοσχέδια". Εξάλλου, κύκλοι της ΔΗΜ.ΑΡ., σχολιάζοντας τη "γαλάζια" διαρροή για το έγγραφο Ρουπακιώτη στη Βουλή, παραλλήλιζαν την πρωτοβουλία της Ν.Δ. με "τα χαλκεία της Συγγρού που έκαναν κοπτοραπτική στις δηλώσεις του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ευ. Διαμαντόπουλου" - καθώς στο ίδιο κείμενο, ο Αντ. Ρουπακιώτης δεν αναφέρεται μόνο στο νομικό πλαίσιο του '79, αλλά προαναγγέλλει αυστηροποίησή του.
Ώρα μεγάλων αποφάσεων
Ο Αντ. Σαμαράς, πάντως, αύριο το απόγευμα θα προτείνει στους κυβερνητικούς του εταίρους να γίνουν, εν ευθέτω χρόνω, ορισμένες συμπληρωματικές παρεμβάσεις στο νόμο του 1979 και να λήξει το θέμα εκεί. Στο Μαξίμου, μάλιστα, θεωρούν ότι αυτή η πρόταση αποτελεί "χρυσή τομή" (για τους ίδιους), αφού και στους Βενιζέλο - Κουβέλη θα δοθεί το "πάτημα" για να υποχωρήσουν, αλλά και οι ακροδεξιές "ευαισθησίες" των ναζί θα παραμείνουν ανέγγιχτες. Αν οι εταίροι δεν δεχθούν να υποχωρήσουν, στο τραπέζι του πρωθυπουργού υπάρχει το χαρτί της "απειλής" με πρόωρες εκλογές, αλλά και η "προχωρημένη" ιδέα να ζητήσει επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης της Βουλής προς την κυβέρνηση.
Με άλλα λόγια, η κυβερνητική κρίση δεν γίνεται για ένα "καπρίτσιο", αλλά επειδή κάθε πλευρά έχει διαφορετική στρατηγική στόχευση: ο Αντ. Σαμαράς δεν θέλει να ναρκοθετήσει την (ακρο)δεξιά διεύρυνση της Ν.Δ., οι Ευ. Βενιζέλος και -κυρίως- Φ. Κουβέλης θέλουν να οριοθετήσουν πολιτικά και ιδεολογικά τα κόμματά τους από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ.
Δηλαδή, για τους ελάσσονες εταίρους το θέμα είναι ακόμη πιο σύνθετο, καθώς τυχόν υποχώρησή τους θα καταδείξει ότι δεν συγκυβερνούν με τη Δεξιά "για να μη χρεωκοπήσει η χώρα", αλλά επειδή έχουν κάνει μία στρατηγική επιλογή. Και τα περί "Ελιάς", "ανασύνθεσης της Κεντροαριστεράς", και άλλα ηχηρά παρόμοια θα μείνουν ένα πουκάμισο αδειανό.
