Σε αποδόμηση της "εισαγόμενης και εδωδίμως καλλιεργούμενης εσχάτως" αισιοδοξίας, που εκφράζει η κυβέρνηση και ο Αντ. Σαμαράς, προχώρησε με άρθρο - παρέμβασή του ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ωστόσο από μια δεξιά ανάλυση, κατά την οποία δεν θα πρέπει να αποκρύπτεται η πραγματικότητα της σημερινής κατάστασης, ώστε να γίνει κατανοητό κι από τους πολίτες ότι η χώρα "πρέπει να προσαρμοστεί στις σημερινές και μέλλουσες οικονομικές συνθήκες ανταγωνισμού που θα επικρατήσουν στην Ευρώπη".
Ο πρώην υπουργός, που βλέπει τα χειρότερα να έρχονται, υποστηρίζει στο άρθρο του (tovima.gr) ότι η "μεγάλη απόφαση" που πρέπει να ληφθεί άμεσα αφορά το δίλημμα: "η Ελλάδα ή θα αποφασίσει τώρα την οριστική διάσωσή της και την αξιοπρεπή παραμονή της στο ευρώ ή θα οδηγηθεί μέσα στην επόμενη τριετία έξω από αυτό". Επιπλέον, υποστήριξε ότι το Μνημόνιο, "σε συνδυασμό με την απουσία εθνικής αυτενέργειας", οδηγεί τη χώρα "σε πλήρες τέλμα εντός της επόμενης τριετίας". Εκτίμησε ακόμη ότι, "παρά τη σημερινή ρητορική του διεθνούς παράγοντα ότι η Ελλάδα δεν θα εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη", "αυτή τη στιγμή οι πιθανότητες να αχθεί μόνη της εκτός αυτής είναι πολύ μεγαλύτερες από την παραμονή της".
Αφού υπεραμύνθηκε της "αναγκαιότητας" της συμφωνίας του 2010 για τη διατήρηση στο ευρώ, χαρακτηρίζει το Μνημόνιο "ανεπαρκές, ατελές και εμβαλωματικό" και κάνει λόγο για "ξαφνική επέλαση του κλίματος δοξαστικής αισιοδοξίας", "ιαματικού ψεύδους" που "καλλιεργεί ψευδαισθήσεις και υπονομεύει την επίπονη, αλλά άκρως αναγκαία, διαδικασία που οδηγεί στη βαθιά κατανόηση του προβλήματος". "Για να αρχίσει η απομείωση του χρέους, απαιτούνται πρωτογενή πλεονάσματα σταθερά τουλάχιστον για μία επταετία, σε ποσοστό πάνω από 5% του ΑΕΠ καθώς και υψηλοί ρυθμοί πραγματικής ανάπτυξης", αναφέρει και χαρακτηρίζει "τουλάχιστον άκομψο και πρωτοφανές να προβάλλεται ως η νέα 'Μεγάλη Ιδέα του Έθνους' η επίτευξη κάποιου ελάχιστου πρωτογενούς πλεονάσματος, με τους γνωστούς τρόπους και μάλιστα για ένα τρίμηνο!".
Ν. ΛΙΟΝ.
