Η καταδίκη της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου, αλλά και του πρώην Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών, Μιχάλη Σταυριανουδάκη, του πρώην γραμματέα Αυτοδιοίκησης της ΝΔ, Μένιου Κορομηλά και του πρώην γραμματέα Αποδήμων του κυβερνώντος κόμματος, Νίκου Θεοδωρόπουλου, για το σκάνδαλο της διαρροής προσωπικών δεδομένων αποδήμων, δεν φαίνεται να αποτελούν εμπόδιου στους σχεδιασμούς της Νέας Δημοκρατίας.
Συνεχίζει ακάθεκτη και υποστηρίζει σθεναρά την πρότασή της για την αναθεώρηση του άρθρου 51 του Συντάγματος παρ.4, για τη δυνατότητα άσκησης του εκλογικού δικαιώματος με επιστολική ψήφο και για τους εκλογείς που βρίσκονται εντός της Επικράτειας.
Με το ισχύον Σύνταγμα, «οι βουλευτικές εκλογές διενεργούνται ταυτόχρονα σε ολόκληρη την Επικράτεια. Νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να ορίζει τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια. Ως προς τους εκλογείς αυτούς η αρχή της ταυτόχρονης διενέργειας των εκλογών δεν κωλύει την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος με επιστολική ψήφο ή άλλο πρόσφορο μέσο, εφόσον η καταμέτρηση και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων διενεργείται όποτε αυτό γίνεται και σε ολόκληρη την Επικράτεια».
Στην πρόταση που διατύπωσε ο εισηγητής της πλειοψηφίας, Ευριπίδης Στυλιανίδης (Τετάρτη 24.6.26), στη συνεδρίαση της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, αντιπαρατέθηκε εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος, τονίζοντας ότι η συζήτηση για την επιστολική ψήφο διεξάγεται στη σκιά της καταδίκης για τη διαρροή προσωπικών δεδομένων των εκλογέων, σκάνδαλο για το οποίο βαρύνεται το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Ο ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επισήμανε ότι η επιστολική ψήφος δεν αγγίζει τον πυρήνα του προβλήματος που είναι η μικρή συμμετοχή των πολιτών στις εκλογικές διαδικασίες, η αποπολιτικοποίηση και η αδιαφορία.
Και έθεσε επιτακτικά τους προβληματισμούς της Αριστεράς σε σχέση με το αδιάβλητο της διαδικασίας:
«Εάν διαρραγεί ο προσωπικός δεσμός του πολίτη με τη διαδικασία της ψηφοφορίας στην κάλπη, στο παραβάν, ανοίγει ο ασκός του Αιόλου. Διότι κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει το αδιάβλητο και κυρίως τη μυστικότητα της ψηφοφορίας. Αυτό είναι το πολύ σοβαρό πρόβλημα της επιστολικής ψήφου. Διότι υπάρχουν κατηγορίες ευάλωτων, κατηγορίες εργαζομένων οι οποίοι ενδεχομένως υπό την πίεση του αφεντικού να κληθούν να ψηφίσουν μαζικά, υπάρχει ο “πάτερ φαμίλιας”, ο οποίος οργανώνει την ψηφοφορία σε οικογενειακό επίπεδο. Η επιστολική ψήφος δεν αποτελεί πανάκεια και η άκριτη γενίκευσή της βάλλει κατά του πυρήνα της ψήφου των πολιτών, που είναι φυσικά η μυστικότητα. Δεν υπάρχει σύστημα που μπορεί να διασφαλίσει την μυστικότητα της ψηφοφορίας, όπως διασφαλίζεται κατά την φυσική παρουσία στο παραβάν με την παρουσία του δικαστικού αντιπροσώπου και της εφορευτικής επιτροπής».
Περιφέρειες «δύο ταχυτήτων» προτείνει η ΝΔ
Παράλληλα, η ΝΔ εισηγείται την αναθεώρηση του άρθρου 54 του Συντάγματος παρ. 1, 3 ώστε να ορίζεται ότι το εκλογικό σύστημα «θα πρέπει να διασφαλίζει εύλογη αναλογικότητα και κυβερνησιμότητα της χώρας». Επίσης να μπορεί με νόμο να προβλέπεται ότι η επικράτεια «διαιρείται σε ελάσσονες και μείζονες περιφέρειες». Με την παρ. 1 του άρθρου 54 του Συντάγματος, «το εκλογικό σύστημα και οι εκλογικές περιφέρειες ορίζονται με νόμο που ισχύει από τις μεθεπόμενες εκλογές, εκτός και αν προβλέπεται η ισχύς του άμεσα από τις επόμενες εκλογές με ρητή διάταξη που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών». Με την παρ. 3 του άρθρου 54 «Μέρος της Bουλής, όχι μεγαλύτερο από το ένα εικοστό του όλου αριθμού των βουλευτών, μπορεί να εκλέγεται ενιαίως σε ολόκληρη την Επικράτεια, σε συνάρτηση με τη συνολική εκλογική δύναμη του κάθε κόμματος στην Επικράτεια, όπως νόμος ορίζει».
Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ο Θ. Ξανθόπουλος έθεσε το εύλογο ερώτημα: «γιατί είναι συνταγματικά επιτρεπτός ο αποκλεισμός ενός συνασπισμού κομμάτων από το εκλογικό μπόνους»;
Και χαρακτήρισε καινοφανή τη διάκριση σε μείζονες και ελάσσονες εκλογικές περιφέρειες, διάκριση η οποία καθιστά ακόμα περισσότερο «πλειοψηφικό» το εκλογικό σύστημα και μεταλλάσσει τον χαρακτήρα της ψήφου.
Ο ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επανέλαβε ότι το βασικό πρόβλημα της εποχής είναι η αδιαφορία και η αποχή των πολιτών από τα κοινά - το ίδιο ζήτημα έθεσαν και οι εκπρόσωποι άλλων κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης.
«Με τη διαδικασία που προσπαθείτε να εισαγάγετε στο άρθρο 54, με τις εκλογικές περιφέρειες των δύο ταχυτήτων ενισχύετε την απομάκρυνση και την αδιαφορία των πολιτών από αυτή καθαυτή την εκλογική διαδικασία, την ώρα που επικρατεί ένα διάχυτο συναίσθημα αποπολιτικοποίησης στην κοινωνία», διεμήνυσε ο Θ. Ξανθόπουλος.
Ο οποίος επανέλαβε την πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπέρ της αρχής της αναλογικότητας της ψήφου, παρότι ως κόμμα συνάντησε την αδιαφορία των υπόλοιπων προοδευτικών κομμάτων το 2023, όταν θα μπορούσαν να συμπράξουν σε μία προοδευτική κυβέρνηση.
«Σκέψεις περί κυβερνησιμότητας, περί πρακτικής χρησιμότητας της ψήφου υποβαθμίζουν τον χαρακτήρα της ψήφου σε απλώς διαδικαστική ενέργεια. Πάμε να ψηφίσουμε και να βγει μια κυβέρνηση για να μας κυβερνήσει», σχολίασε καυστικά τη λογική των προτάσεων της ΝΔ.
Ακόμα μία αχρείαστη υποβάθμιση της Βουλής
Τέλος, η ΝΔ προτείνει την αναθεώρηση του άρθρου 47 του Συντάγματος παρ. 3,4 και την κατάργηση της δυνατότητας παροχής αμνηστίας για πολιτικά εγκλήματα. Με το ισχύον Σύνταγμα «αμνηστία παρέχεται μόνο για πολιτικά εγκλήματα, με νόμο που ψηφίζεται από την Ολομέλεια της Bουλής με πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών» (παρ.3). Αμνηστία για κοινά εγκλήματα δεν παρέχεται ούτε με νόμο (παρ.4).
Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση του άρθρου 47 παρ. 3,4 δεν επηρεάζει το προβλεπόμενο από το Σύνταγμα δικαίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης και γνώμη συμβουλίου που συγκροτείται κατά πλειοψηφία από δικαστές, να χαρίζει, μετατρέπει ή μετριάζει τις ποινές που επιβάλλουν τα δικαστήρια, καθώς και να αίρει τις κάθε είδους νόμιμες συνέπειες ποινών που έχουν επιβληθεί και εκτιθεί.
Ωστόσο, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης δεν παρέθεσε κανένα επιχείρημα υπέρ της κατάργησης της δυνατότητας της Βουλής να παρέχει αμνηστία για πολιτικά εγκλήματα. Σε παρέμβασή του, ο πρόεδρος της Επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης, Μάκης Βορίδης, ισχυρίστηκε ότι το ζήτημα έχει τεθεί από τα θύματα της τρομοκρατίας «γιατί το επικαλούνται ως επιχείρημα συνήθως οι τρομοκράτες για να ελαφρύνουν τη θέση τους».
Ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος τόνισε ότι η εν λόγω πρόταση περιστέλλει ακόμα ένα δικαίωμα της Βουλής και ότι δεν μπορεί να απασχολεί τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης η όποια πρόταση κάποιας κοινωνικής ομάδας.
«Δεν βρίσκω τον λόγο να αποστερηθεί η Βουλή ενός δικαιώματος, το οποίο μόνον θετικά θα έχει στην κατεύθυνση της καταλλαγής των κοινωνικών παθών και εντάσεων. Και προφανώς η ήρεμη πολιτική περίοδος που διάγουμε από πλευράς θεσμικής συνέχειας, από το 1975 και εδώ έχει αμβλύνει τα αντανακλαστικά μας. Αλλά εδώ νομοθετούμε, θα έλεγα με όρους, με στόχο, με προοπτική τα επόμενα πολλά χρόνια. Δεν θεωρώ λοιπόν ότι εισφέρει κάτι η κατάργηση αυτής της δυνατότητας της Βουλής στο 47», επισήμανε ο ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Γραμματέας της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος.
