Μπορεί η κυβέρνηση να ξεφύγει από τα σκάνδαλα; είναι το ερώτημα που πλανάται μετά τη διαβίβαση της δεύτερης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και ενώ άρχισε η δίκη των Τεμπών, και παράλληλα επικρέμονται οι απειλές του καταδικασμένου πρωτοδίκως Ταλ Ντίλιαν κατά του πρωθυπουργού για το μεγαλύτερο από όλα σκάνδαλο των υποκλοπών. Και αυτά σε ένα περιβάλλον όπου η κυβέρνηση χρεώνεται την ταύτιση με τους Τραμπ και Νετανιάχου σε έναν άδικο πόλεμο και οι οικονομικές συνέπειες προοιωνίζονται μεγαλύτερη ακρίβεια και μείωση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών. Η απάντηση είναι αρνητική. Το ότι η κυβέρνηση, που ήδη κλυδωνίζεται μετά τις τρεις παραιτήσεις την Παρασκευή, είτε από επιλογή είτε υπό την πίεση των καταστάσεων θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές θεωρείται περίπου βέβαιο, αν και ο ακριβής χρόνος είναι ανοιχτός. Υπό τις παρούσες συνθήκες όμως διαγράφεται το ενδεχόμενο η προϊούσα αποσάθρωση να μετατραπεί σε κατάρρευση που θα συμπαρασύρει μαζί με το καθεστώς Μητσοτάκη το σύνολο της Ν.Δ.
Από την περασμένη Τετάρτη που διαβιβάστηκε η δικογραφία από τις Βρυξέλλες, στο Μέγαρο Μαξίμου έχει επικρατήσει, κυριολεκτικά αυτή τη φορά, πανικός. Το σκάνδαλο μέσα στο γενικότερο κλίμα είναι μη διαχειρίσιμο και διέξοδος δεν διαφαίνεται. Η μία προοπτική είναι χειρότερη από την άλλη. Μία πρόταση που υπάρχει είναι να άρει την ασυλία των 11 βουλευτών που ζητά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και να αγοράσει χρόνο μέχρι να βγουν οι αποφάσεις της τακτικής Δικαιοσύνης. Θα είναι σαφώς κυβέρνηση υπόδικων. Η δεύτερη πρόταση είναι να αξιολογήσει την κάθε περίπτωση ξεχωριστά - όπως είπε ο Παύλος Μαρινάκης. Τότε όμως εκείνους για τους οποίους κρίνει ότι υπάρχουν ενδείξεις ενοχής, εκτός από την άρση ασυλίας, θα πρέπει να τους διαγράψει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Όχι όμως περισσότερους από πέντε, για να διατηρήσει την οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να έχει εφεδρεία τους Σπαρτιάτες. Και πάλι όμως προκύπτει το ερώτημα: τι θα κάνει στις επόμενες δικογραφίες που αναμένονται όταν προκύψουν κι άλλα ονόματα; Απάντηση από τους επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου δεν υπάρχει.
Ψάχνουν ημερομηνίες
Το ενδεχόμενο των εκλογών είναι ανοιχτό, παρά τις διαβεβαιώσεις. Στο Μέγαρο Μαξίμου κατόπιν αρμοδίων εισηγήσεων έχουν κυκλώσει σαν πιθανή ημερομηνία την 28η Ιουνίου. Για να προλάβουν να κλείσουν τις εκκρεμότητες. Οι σχεδιασμοί υπήρχαν και πριν τη δικογραφία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάνει συναντήσεις με κορυφαίους επιχειρηματικούς παράγοντες που έχουν επιρροή στα μέσα ενημέρωσης. Επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου προσεγγίζουν διευθυντικά στελέχη μέσων ενημέρωσης ζητώντας στήριξη όχι τον Σεπτέμβριο μετά τη ΔΕΘ αλλά νωρίτερα.
Ο χρόνος κυλά σε βάρος της κυβέρνησης. Για να περισώσει ό,τι μπορεί και να αποσπάσει ένα ποσοστό που θα της επιτρέψει να είναι καθοριστικός παράγοντας την επομένη των εκλογών, θα πρέπει να επισπεύσει. Η δημοσκοπική άνοδος λόγω της αποστολής των πολεμικών μέσων στην Κύπρο είναι δεδομένο ότι θα έχει εξανεμιστεί από την ακρίβεια στο πασχαλινό τραπέζι και από τους διαλόγους της δικογραφίας που θα αρχίσουν να βλέπουν το φως της δημοσιότητας ευτελίζοντας την κυβέρνηση και προκαλώντας αποτροπιασμό. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χάσει την εμπιστοσύνη παραγόντων της οικονομίας καθώς υποσχέσεις που έδωσε για bussines (που υπολογίζονται σε περίπου τέσσερα δισ. ευρώ δημόσιο χρήμα) δεν τις τήρησε.
Η φθορά από τη δίκη των Τεμπών είναι καθημερινή και επαναφέρει διαρκώς τις αιτιάσεις για τις πολιτικές ευθύνες και για το σκάνδαλο της συγκάλυψης. Μπροστά υπάρχουν οι νέες αποκαλύψεις γύρω από το σκάνδαλο των υποκλοπών. Παρότι επιχειρεί να έρθει σε παρασκηνιακή συμφωνία μέσω Τελ Αβίβ με τον Ταλ Ντίλιαν, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος ο καταδικασθείς να παρουσιάσει τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ώστε να αποδείξει ότι συναλλασσόταν με το ελληνικό κράτος και να μετατρέψει τον Μητσοτάκη σε Νίξον, όπως ήδη απείλησε. Αμέσως μετά το Πάσχα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρεθεί αντιμέτωπος με το σύνολο των κομμάτων στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για τους θεσμούς, την οποία μετέθεσε για να μην συμπέσει με τη δικογραφία. Εν τω μεταξύ έχει και την απειλή Σαμαρά ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη.
Αποσυνάγωγος
Ανεξάρτητα από το τι θα πράξουν οι γαλάζιοι βουλευτές, οι υποθέσεις σωρεύουν ηθική και πολιτική απαξία και εκλείπει η ελάχιστη κοινωνική συναίνεση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να κρατήσει ένα ±20% ως βάση διακυβέρνησης. Το επιχείρημα ότι αυτός εγγυάται τη σταθερότητα είναι έωλο. Τώρα πια η παραμονή του στο Μαξίμου είναι παράγοντας αστάθειας και προκαλεί χάος. Εξακολουθεί να ποντάρει στον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος και στην αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης μετά τις εκλογές. Και πάλι όμως το πρόβλημα είναι ο ίδιος. Το μελλοντικό κυβερνητικό αδιέξοδο οφείλεται στο ότι κανείς δεν συνεργάζεται μαζί του.
Ήδη επισείει την απειλή διαδοχικών εκλογικών αναμετρήσεων μέχρι να βρει κυβερνητικό εταίρο -υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι πρώτος με διαφορά- και επιστρατεύει τις δημοσκοπικές για να υποστηρίξουν το αφήγημα του Μαξίμου. Ωστόσο, ακόμη και αυτά αντανακλούν την παρούσα κατάσταση. Τα τρία νέα κόμματα Καρυστιανού, Τσίπρα, Σαμαρά ρευστοποιούν το πολιτικό σκηνικό και τους μεταξύ των κομμάτων συσχετισμούς. Μετά την ανακοίνωσή τους το ποσοστό της Ν.Δ. δεν θα είναι το ίδιο.
Η επίθεση Σαμαρά
Από τη Μεταπολίτευση, αρκετές κυβερνήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με σκάνδαλα, καμία όμως δεν είχε να αντιμετωπίσει τόσο πολλά και με τέτοια έκταση και βάθος όσα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν πρόκειται για τη συνήθη σε ένα καπιταλιστικό καθεστώς διαφθορά αλλά για δομική συνθήκη άσκησης της εξουσίας. Στο πλαίσιο αυτό έχουν ιδιαίτερη σημασία οι επισημάνσεις από έναν πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο της Ν.Δ. Ο Αντώνης Σαμαράς, κλιμακώνοντας την περασμένη Πέμπτη στη Βουλή, χαρακτήρισε την κυβέρνηση Μητσοτάκη «συνώνυμη της διαφθοράς» και τη Ν.Δ. «μεταλλαγμένο και ασπόνδυλο κόμμα που κινδυνεύει να καταστεί αποσυνάγωγο». Κατέθεσε έτσι τη δικαιολογητική βάση για τη δημιουργία νέου φορέα της κεντροδεξιάς παράταξης. Οι ανακοινώσεις αναμένονται μετά το Πάσχα. Στο εγχείρημα για την ανασύσταση της Κεντροδεξιάς θα έχει τη στήριξη και του Κώστα Καραμανλή.
