Η κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας (όπως αυτά ορίζονται με την ΑΟΖ, την υφαλοκρηπίδα και άλλες θαλάσσιες ζώνες) διασφαλίζονται μετά από τις υπογραφές που έπεσαν από τη Chevron και την κυβέρνηση. Στα επιχειρήματά της η κυβέρνηση προσθέτει και τις συμφωνίες για τον περίφημο «κάθετο άξονα», μέσω του οποίου θα μεταφερθεί αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από την Αλεξανδρούπολη έως την Ουκρανία, όπως και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλκανικής.
Με αυτό τον τρόπο, όπως και με άλλες συνέργειες οικονομικού χαρακτήρα με τους Αμερικανούς, αντιμετωπίζονται τα εμπόδια που βάζει η Τουρκία, ώστε η Ελλάδα να ασκεί τα δικαιώματά της, και σε ό,τι αφορά τα κυριαρχικά της δικαιώματα (οικονομικά δικαιώματα κατά βάση), αλλά ακόμα και σε ό,τι αφορά την κυριαρχία της (δικαιώματα άμυνας, προστασίας, αποκλειστικής δικαιοδοσίας).
Μόνο που όλα αυτά είναι επικοινωνιακού χαρακτήρα· δεν αποτελούν την αλήθεια. Διότι καμία συμφωνία με κάποια ιδιωτική εταιρεία, όσο ισχυρή και αν είναι (όπως πράγματι η αμερικανική Chevron) δεν μπορεί να διασφαλίσει τα δικαιώματα οποιουδήποτε κράτους. Ούτε θέλει να καταβάλλει αγώνα για να επιλύσει διακρατικές διαφωνίες. Αυτό φάνηκε από την ίδια τη συμφωνία που υπέγραψε με ελληνική εταιρεία και τελικώς με το ελληνικό κράτος. Άλλωστε η Chevron έχει υπογράψει συμφωνίες ερευνών -με την προοπτική της εκμετάλλευσης- με χώρες όπως η Λιβύη αλλά και η Τουρκία.
Ο πρωθυπουργός και οι εκλογές
Όλα τα παραπάνω τα υποστηρίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο είπε: «Η ExxonMobil και η Chevron είναι δύο από τις μεγαλύτερες, από τις κορυφαίες εταιρείες του χώρου, επενδύουν πια στην πατρίδα μας, στα ύδατά μας, συμπράττοντας με πολύ σημαντικές και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις, όπως η HelleniQ Energy και η Energean. Υπογραμμίζουν έτσι ότι εμπιστεύονται τη σταθερότητα, τις προοπτικές και το μέλλον της χώρας μας, ενώ οι δυνητικές επενδύσεις για τις οποίες μιλάμε υπερβαίνουν κατά πολύ το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, με το όφελος του Δημοσίου να εκτιμάται στο 40% επί των κερδών. Η Ελλάδα ασκεί με αυτόν τον τρόπο τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην πράξη και όχι στα λόγια. Ταυτόχρονα, όμως, μετατρέπεται και στη βασικότερη πύλη εισόδου και διανομής φυσικού αερίου για όλα τα κράτη της κεντρικής και της ανατολικής ηπείρου μας, συμπεριλαμβανομένης και της δοκιμαζόμενης Ουκρανίας. Με το αμερικανικό LNG, το υγροποιημένο φυσικό αέριο, να παίζει έναν καθοριστικό ρόλο στην ειλημμένη απόφαση της Ευρώπης να απεξαρτηθεί ενεργειακά από τη Ρωσία και με κρίσιμη υποδομή σε αυτή την προσπάθεια, με κρίσιμο κόμβο, τον Κάθετο Διάδρομο. Ένα έργο το οποίο αναβαθμίζει ουσιαστικά τη θέση της χώρας μας, ειδικά θα έλεγα τη βόρεια Ελλάδα, τη Μακεδονία και τη Θράκη».
Είναι ορατό πλέον ότι βρισκόμαστε σε προεκλογικό χρόνο, που σημαίνει ότι ο κ. Μητσοτάκης επιθυμεί να επενδύσει στην εθνική υπερηφάνεια και στην ελπίδα για την διαχείριση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Ο Κ. Μητσοτάκης δεν επιθυμεί (ειδικά τώρα) να προχωρήσει σε κάποια συμφωνία με την Τουρκία. Επενδύει όμως στην προσπάθεια προσέγγισης με τον Τραμπ, ώστε να πείσει ότι διαχειρίζεται τα δύσκολα ελληνοτουρκικά προβλήματα. Μόνο που η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τις διεκδικήσεις της, τις απειλές της και τους παραλογισμούς που προκαλούν πρόσθετους κινδύνους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου. Την πόντιση του οποίου εμποδίζει, με την απειλή της θερμής σύγκρουσης. Κάτι που η Αθήνα δεν θέλει να παραδεχτεί. Έρχεται όμως η Λευκωσία να το αναδείξει, περιγράφοντας την ωμή αλήθεια. Στην συνέχεια και ο Σαμαράς επικαλούμενος τους Κύπριους, θυμίζει στον Μητσοτάκη ότι δεν λέει την ακριβή αλήθεια.
Δεν υποστηρίζουμε ότι κακώς η κυβέρνηση υπογράφει συμφωνίες αξιοποίησης του όποιου πλούτου. Όμως, πρώτον, έχει σημασία τι ακριβώς υπογράφει, ποιοι είναι οι όροι, ποια είναι τα οφέλη για το ελληνικό κράτος. Τα μερίδια είναι 70% (Chevron) και 30% (η ελληνική πλευρά). Τα έσοδα του Δημοσίου, σύμφωνα με την κυβέρνηση, θα προκύπτουν από τον εταιρικό φόρο 20% -5% περιφερειακό φόρο- και αν βρεθούν υδρογονάνθρακες και θεωρηθούν αξιοποιήσιμοι, θα προκύπτουν έσοδα και από τα δικαιώματα (royalties) που ξεκινούν από 4%, ανάλογα με τον όγκο εξόρυξης. Δεύτερον, δεν μπορεί να εκμεταλλεύεται ωμά για λόγους επικοινωνιακούς, προεκλογικούς. Το κάνει για πρώτη φορά; Όχι, το κάνει για όλα. Όλοι όμως δικαιούνται να ξέρουν την αλήθεια.
Η συμφωνία με τη Chevron
Το Ελεγκτικό Συνέδριο ενέκρινε τη σύμβαση στην οποία προβλέπεται η «αποχώρηση της εταιρείας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ» ή από «περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα».
Η κυβέρνηση δήλωσε ότι αυτές οι πρόνοιες υπάρχουν σε όλες τις ανάλογες συμβάσεις. Διότι αύριο μπορεί Ελλάδα και Λιβύη να ορίσουν μεταξύ τους ΑΟΖ, η οποία μπορεί να αλλάζει κάπου τα όρια των συγκεκριμένων θαλάσσιων οικοπέδων στα οποία θα ερευνά η Chevron. Μπορεί, όμως, η εταιρεία να αποχωρήσει αν προκύψουν έντονες και άλυτες διαφορές.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ουσία. Η κυβέρνηση, λοιπόν, αναγνωρίζει το αυτονόητο. Ότι οι συμφωνίες με κάποια εταιρεία δεν διασφαλίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Τι μας λέει όμως ο πρωθυπουργός; «Η Ελλάδα ασκεί με αυτόν τον τρόπο τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην πράξη και όχι στα λόγια».
Έχουμε πράγματι μπει σε προεκλογικό χρόνο.
Υ.Γ.: Την ίδια ώρα η Τουρκία με επιστολή της στον ΟΗΕ θυμίζει και πάλι τις παράλογες αξιώσεις της στη θαλάσσια περιοχή στη βάση τού απολύτως παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.
